Ik belde zoonlief in m'n pauze...

En? Hoe ging 't? Was 't moeilijk?

Meneer was de eerste dag van de Cito tussen de middag wel in ons huis maar mams moest werken en dus nam oma de honneurs waar...
Iets waarover moeders zich dus weer lichtelijk schuldig voelde... Bij wederom 'n mijlpaal vind ik namelijk dat je er voor je kind moet zijn... Ik had dat dan wel afgekocht door te beloven dat hij alle 3 de dagen mocht kiezen wat we 's avonds zouden eten, maar toch...
Hm, voor de eerste avond zou ik dan z'n tante moeten paaien want dat is op dinsdag onze vaste eetstek... Paaien hoefde niet, hij bleek 't al geregeld te hebben...
De tweede avond zou McDonald's worden en als afsluiter wilde hij graag spinazietaart... At your service sir!

Ja, 't ging wel, was best pittig af en toe en ik heb toch ook wel moeten gokken... M'n gummybears zijn allemaal op, was er zowat kotsmisselijk van geworden!! (Ze mochten snoepjes menemen om de concentratie op peil te houden... Ik vraag me af in hoeverre er geen ladingen stuiterende kinderen in de klas zaten door al die kleur-, smaak-, geur- en zoetstoffen...) Enneh, wat eten we vanavond ook alweer?

Was je zenuwachtig?

Nou, als ik dat al was zou dat door jou gekomen zijn hoor! Volgens mij ben jij zenuwachtiger als mij...

Dan ik...

Ja, ja... Maareh, ik ga nu eten hoor!

Oké, dag lieffie, tot vanavond, lof joe...

Ja, doeiii!! Lof joe toe!

Ook hier was 't strooizout vast opperdepop... Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat 't ietwat hellingachtig moet wezen daarow...

Ik ben niet into merken... Voornamelijk omdat ze te duur zijn en ik ben niet van plan om te betalen voor 'n naam terwijl de kwaliteit niet navenant is... Ik doe dan ook gewoon boodschappen bij de Lidl, struin de Action af en loop zelfs zonder blikken of blozen met 'n Zeeman-/Wibratas... Zoonlief echter is van 'n heel ander kaliber... Uiteraard, hij is puber dus wil je er af en toe toch wel 's bijhoren...

Tot nog toe kon ik zijn merkengeilheid aardig in toom houden en na verscheidene hoogoplopende discussies taalde hij er ook niet echt meer naar... Eén ding daargelaten: z'n schoeisel... Gelukkig heeft hij in dit geval de mazzel dat ik degelijk schoeisel belangrijk vind en ik daar dan wel wat meer voor wil betalen en zelfs wil geloven dat 'n duur merk degelijk is... In zijn geval moet dat schoeisel de naam Nike dragen... Maar dan geen gewone Nike's... En al helemaal geen Airmaxen of whatever... Nee, meneer wil ze zelf, geheel naar eigen idee 'ontwerpen'...

Lang leve Nike ID dus... Nieuw dit seizoen waren de high dunks, eerder had hij al low dunks laten maken... 't Hele gebeuren is simpel: maak 'n account aan op Nike.com op de ID-afdeling welteverstaan en volg de 10 stappen om je design te vervolmaken... Je kunt 't zo gek niet bedenken qua kleur en materiaal... Uiteindelijk heb je 'n uniek paar Nike's...

Vervolgens mag je zo'n 3 weken wachten tot 't oh zo gewenste pakketje wordt afgeleverd... Dat wachten is minder... Heel erg veel minder...

Afgelopen dinsdag kregen we eindelijk bericht dat de order 'has been shipped'... 'Scheduled Delivery Date': 02-02-'01... Waaah, nóg 'n week wachten en hij was al dik 2 weken aan 't wachten... Dit keer kregen we er 'n pakketvolgnummer bij zodat we 't pakket konden volgen waarvan ik, nogal naïef, dacht dat 't uit Amerika moest komen... Uhm, niet dus...



Het komt gewoon uit China! Waarschijnlijk zelfs door kinderhandjes gemaakt! Dat wil ik dus even niet weten hè... Wat dat betreft bedrijf ik graag struisvogelpolitiek... Ik voelde me zo schuldig dat 't 'tracken' helemaal op de achtergrond was geraakt... Totdat ik vandaag toch weer even checkte... Na 'n reis om de wereld is de 'Scheduled Delivery Date' upgedate naar vandaag!!

Kinderhandjes of niet, er zal er in ieder geval hier eentje heel erg blij zijn vandaag...En ik steek m'n kop nog maar 's in 't zand...

Over geen sprookjes gesproken: weet u dat 'n allerschattigst mini pukkeltje in je oorschelp (of all places!) zo hell zeer kan doen dat je niet eens je kaak pijnloos kunt bewegen?? Nouwww... Ja dus!

Eten, praten, erop liggen en gapen, niezen (ik ben ook nog snotverkouden, agossie...) is gewoonweg ondraaglijk pijnlijk!

Ik dacht minstens dat ik iets heel ernstigs zo niet dodelijks had met minimaal 'n amputatiegevolg of zo (ik denk graag doem, dan valt 't altijd mee maar ik vertel u nu, als regelmatig langswipper, vast niets nieuws)...

Maar gelukkig bleek 't dus maar 'n ordinair pukkeltje te zijn, dat rustig af aan 't wachten is tot 't rijp genoeg is om korte metten mee te maken (gatver, ieuww!)... Ondertussen gooi ik er nog maar 'n ibuprofennetje of paracetamolletje (kan niet kiezen) in om 't leven nog 'n beetje draaglijk te kunnen maken...

... was eens...

 

En ze leefden nog lang en gelukkig...

De fantasievollen onder ons zullen vast 'n heel mooi, ontroerend, spannend, romantisch, intrigerend en avontuurlijk tussenstuk uit hun spreekwoordelijke mouw kunnen schudden...

Ikke lekker niehiet, ik geloof namelijk niet in sprookjes... Pfffff...

Zoonlief is fan van iets dat mijn gedachte van idioterie mijlenver te boven gaat... Alweer regelrechte belachelijkmakerij van ons hoogst intelligente brabanderschap: New Kids

Nu wil hij met carnaval als Richard, die met die paarse trainingsbroek, gaan... De snor heeft hij al in huis... De paarsre trainingbroek wordt 'n probleem want die bestaan niet... Oplossing: textielverf... Probleem daarbij: niet de juiste kleur paars... 'n Blonde pruik met 'n matje is 't volgende struikelblok... Slechts de polo, de slippers en de witte sokken gaan 't minste moeite kosten...

Gelukkig heeft ie nog 3 weken de tijd om 't een en ander bij elkaar te sprokkelen... En ondertussen mag ik geërgerd naar z'n allerminst elegante New Kids uitspraken luisteren... Pfff, ik word echt heel erg oud...