Blij
Yes!! Hij heeft 't weer gered!! M'n ouwe, trouwe vierwielertje is op wonderbaarlijke wijze wederom glansrijk door de keuring heen gekomen!! Geheel zonder mankementen... Ik durfde de telefoon niet op te nemen toen ik zag dat 't moment des oordeels daar was... Maar de beste man deelde gelukkig mede dat er geen vering, schokbreker of andere ellende hoefde te worden vervangen of gerepareerd... Ik kon 'm wel zoenen!! Ik was reuze blij...
En daarbij ook nog eens reuze trots!! Omdat ik - ozo zelfstandig - deze keer eens niemand gevraagd had om mee te werken aan operatie APK... Oké, eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat m'n vader vanmorgen met me mee reed om me na 't auto-bij-garage-droppen weer thuis af te zetten... Maar met 't ophalen ben ik gaan lopen!! Jazekers, gaan lopen!! Ik, die liever lui dan moe is, nog voor 100 meter verplaatsen de auto pakt... Ongelofeloos, ik heb de hele 3 komma 2 kilometer gelopen!! Op foute laarzen nog wel!! Djiezuss!!
Maar ik was wel trots op mij...
woensdag 31 januari 2007 - 23.25
Damn!
Afgelopen weekend waren er nog kaarten te krijgen, nu inmiddels niet meer... Ja, individuele plaatsen, niet naast elkaar... Maar daar hebben we fijn niks aan... 't Zou een verrassing zijn voor zoonlief, 'n bezoek aan de theatertour van CH!PZ... Z'n all time favorite band!! En nog wel naast de deur!! Uhm, niet dus...
Ik heb besloten met m'n hand over m'n hart te strijken, uit de band te springen en er 'n feestdag van te gaan maken... What the heck, we gaan gewoon lekker naar 't concert in Den Haag!!
dinsdag 30 januari 2007 - 22.09
GeenStijl
Ik heb gemengde gevoelens over die site, niet dat mijn mening van enigerlei belang is maar toch... Ik had niet echt iets nuttigs te doen en zat daarom even wat te zappen op die veelbesproken site met hun eigen manier van nieuws brengen... Sommige filmpjes aldaar zijn wel grappig... Onder andere deze...
maandag 29 januari 2007 - 23.25
Oppas
Na een vreselijk slijmsms'je van exjelief die ook weet dat ik (in m'n kindweekend) geen leven heb, kon ik 't niet weigeren om weer te fungeren als oppas... Met de rampzalige laatste keer nog vers in m'n geheugen, ging ik de uitdaging aan... Edoch met lichte tegenzin...
Zoonlief werd pas op de hoogte gesteld van 't heuglijke feit dat z'n broertje zou komen logeren toen ik 'm om 'n uur of vijf aan de telefoon had... Hij vroeg me of hij bij z'n neefje mocht blijven slapen... Waarop ik nee zei en hij zich met foon en al zwaar protesterend ter aarde stortte... 'Stomme papa', kreeg hij er nog net uit...
Nadat z'n vader en z'n jarige moeder (daarom kon ik niet weigeren, 't was 'n lief gebaar van ex dat hij z'n vrouw mee uit eten en stappen nam) hun zoon hadden afgeleverd en nog geen minuut de deur uit waren, begon hij 't al op 'n brullen te zetten... Ik hoopte dat 'n fles soelaas zou bieden... Hm, nee dus... Misschien was hij wel gewoon moe... 't Is zo irritant dat baby's niet gewoon kunnen vertellen wat er aan de hand is...
Zoonlief wilde papa al bellen dat ze die kleine maar moesten komen halen... Ik stelde hem gerust door te zeggen dat hij ook ooit 'n huilende baby is geweest en dat 't met hem ook redelijk goed is gekomen... Na 't gevecht met omkleden (hij had natuurlijk geen enkele intentie om mee te willen werken), legde ik hem in 'n vreemd campingbedje op 'n evenzo vreemde kamer... Alle ingediënten voor opnieuw 'n lekkere krijspartij waren fijn aanwezig...
De instructie was dat ik gewoon weg moest lopen en 'm laten huilen... Wat ik dus ook maar deed... Wonder boven wonder bleef 't na 3 uithalen gewoon stil... Erop vertrouwend dat hij er niet in was gebleven (ik durfde niet te gaan kijken, bang om 'm weer jankaanleiding te geven), ging ik naar beneden... Zoonlief maakte gretig van de gelegeheid gebruik om in mijn bed te willen bivakeren... Z'n broertje sliep namelijk op zijn kamer en stel je voor dat hij wakker zou worden, dan was 't hek helemaal van de dam... Gemakshalve ging ik akkoord met zijn verzoek...
Toen de ouders ver na middernacht mij bruut uit m'n droomloze slaap op de bank haalden om hun kind op te halen, kregen ze een smile van oor tot oor van hun tevreden zoon... Ik dankte god op m'n knietjes dat ik 't voor elkaar had gekregen hem levend en wel te kunnen presenteren... 't Blijft eng, baby's... Geef mij daarom maar 'n 9-jarige... Hoewel niet altijd even makkelijk, je kunt er in ieder geval 'n beetje mee communiceren...
zondag 28 januari 2007 - 15.02
Compromis/inconsequentie
Ach, noem het 't eerste, noem het 't laatste... Whatever en who cares... Ik heb 't voor de lieve vrede gedaan want in oorlog en liefde is alles geoorloofd: Kaasfondue werd omgezet in pizza plus tapas en alvorens we "Sterren dansen op 't ijs" (want daar doet cutie Geert in mee) gingen kijken, hebben we "War Of The Worlds" in de dvdspeler geduwd... Tja en 't Anubisverhaal?? Ik hoor er niets meer over dus 't zal wel goed zijn zo...
zaterdag 27 januari 2007 - 13.40
Verongelijkt
Zoonlief knalde vanmiddag met veel bombarie de achterdeur dicht om veel te vroeg naar school te gaan... Hij was zogezegd nogal pissig... Vooral omdat 't niet ging zoals hij dat wilde... Nou kreeg hij ineens wel erg veel op z'n bordje hoor en als ik 9 zou zijn, zou ik waarschijnlijk 't zelfde gedaan hebben...
Hij wilde graag 't boek "Het Huis Anubis"... En wel gesigneerd door de acteurs van de gelijknamige soap die momenteel op Nickelodeon te zien is... Dat signeren gaan ze morgen doen... In Den Haag, of all places!! Of we even naar Den Haag gaan dan? Nou vind ik 't 'n beetje overdreven om 4 uur in de trein te gaan zitten om vervolgens minimaal 'n jaar in de rij te gaan staan voor 'n paar handtekeningen... Dat vertelde ik 'm dus ook... Daar was hij niet blij mee...
Enkele ogenblikken later vroeg hij wat we vanavond zouden eten... Hussen met je neus er tussen, is mijn geijkte en hoogstirritante antwoord altijd... Of ik alsjeblieft even serieus wilde zijn... De optie kaasfondue viel natuurlijk niet in goede aarde want dat vond hij 2 jaar gelee al niet te pruimen... Helaas voor hem, hield ik voet bij stuk... Bummer nummer twee was 'n feit...
On top of all kaartte ik terloops 't tv-avondje van vanavond aan... Gezellig saampjes een van de twee schaatsprogramma's (jaja, ik blijf 'n muts pur sang, sorry daarvoor) kijken leek me wel 'n goed plan... Maar meneer z'n voorkeur ging daar logischerwijze niet naar uit... Op dat moment sloegen alle stoppen door en werd 't teveel voor 'm...
Stampvoetend omdat hem zo ontzettend veel onrecht werd aangedaan, greep hij z'n jas van de kapstok en verliet hij in opgewonden toestand de woning... Dat ik hem nog nariep dat hij z'n jas dicht moest doen, maakte 'm alleen maar kwaadaardiger... Waardoor ook de tuinpoort slachtoffer werd van 'n ongelooflijke oplawaai...
vrijdag 26 januari 2007 - 13.57
Makeover
Ik heb besloten dat ik toe ben aan 'n makeover... En dan eentje op 't gebied van m'n huis, m'n tuin, m'n auto en als we toch bezig zijn, doe mijzelf gelijk ook dan maar... 's Kijken wie zo vriendelijk is om me op te geven bij de daarvoor bestemde pimpprogramma's... Ga 't natuurlijk niet allemaal zelf dokken...
donderdag 25 januari 2007 - 20.45
Bah
M'n buurman heeft afscheid genomen... Hij is nu echt weg... Op 1 februari krijgen de nieuwe bewoners de sleutel, waarna ze meteen verwarming in de vloer willen hakken en 'n nieuwe keuken gaan plaatsen... Ik ben dol op herrie...
En tot overmaat van ramp pas ik weer in 'n spijkerbroek die eerder veel te wijd was... Lijnen zou belachelijk zijn met mijn postuur... Ondanks dat ik verder weinig te klagen heb over m'n figuur, heb ik natuurlijk wel m'n probleemzones die blijkbaar ietwat meer problematischer aan 't worden zijn... Ophouden met m'n nachtelijk gevreet zou 'n oplossing zijn... Want alles wat je na 8 uur 's avonds eet, komt 2 keer aan, zeggen ze...
Maar eigenlijk moet ik me doodschamen! 't Zijn natuurlijk peanuts waar ik over zeur... 't Kan allemaal nog veel en veel erger: Ik las zojuist in de krant dat maandag na een noodlottig ongeval 2 jonge mensen om 't leven waren gekomen... De identiteit van de slachtoffers was toen nog onbekend... Inmiddels niet meer... De overlijdensberichten lieten niets te raden over... Ze laten 'n 2-jarig dochtertje achter... Afschuwelijk!!
woensdag 24 januari 2007 - 11.44
Brrr
Koud hè? Eindelijk 'n beetje winter... Nu ik hier nog lekker warm binnen zit, heb ik besloten dat 't mooi is om naar buiten te kijken, baal ik van 't feit dat ik m'n voorruit van m'n autootje niet af heb gedekt en heb ik eigenlijk geen zin om deel uit te gaan maken van de wakkere wereld...
Gelukkig heb ik vanochtend onvrijwillig vrij en mag ik deze opgedrongen vrije ochtend de eerste zondag van februari 's middags verplicht vrijwillig inhalen... Ik ben daar niet blij mee... Soms heb ik 'n hekel aan de kleine lettertjes... Helemaal als ze ook nog eens uitgevoerd worden...
dinsdag 23 januari 2007 - 9.36
En dan via 'n datingsite... Ik schaam me er niet voor want als single mams is 't hartstikke handig... Gewoon vanuit je luie stoel, in je outfit die best wel wat te wensen overlaat, make-uploos en met je haar in puin, proberen via 't www de liefde van je leven tegen 't vooralsnog virtuele en hopelijk in 't echt welgevormde lijf te lopen...
Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik 't hele gebeuren met n korreltje zout neem... Zo ook mijn profiel... Ik steek daarin flink de draak met 't internetdaten en laat blijken dat ik me vooral erger aan de heersende eenheidsworst... Iedereen tikt 't geijkte neer... Je komt er zelden originaliteit tegen...
Ik weet dat mijn profiel soms afschuw opwekt... Dat is mijn bedoeling ook... Zo scheidt zich automatisch 't kaf van 't koren... Degenen die er over gaan zeiken, moet ik niet hebben... Begrijp ook niet waarom zij de moeite doen om hun toetsenbord te beroeren en 's 'n potje willen gaan zeuren... Meestal reageer ik niet op afzeikmail... Soms wel, als ik me verveel of zin heb om sommige heren 's flink van repliek te dienen...
Zo heb ik 't afgelopen weekend weer 's lekker ruzie zitten maken in cyberspace... Hierbij wat quotes van, naar mijn mening, toch wel ietwat gefrustreerde heren...
Een manspersoon met "vertel ik later" als beroep:
Pff, voer voor psychologen, kan het even niet laten. Jij ergert je niet alleen snel, je staat op geen enkele van je foto's lachend en gooit er de ene na de andere cynische opmerking onder het mom van humor uit. Wannabee's tenslotte spel je met dubbel e, andere staat er in spreektaal wannebus......En dan laat ik je naam nog buiten beschouwing!!!
Voel gewoonlijk niet de behoefte om repliek te bieden, maar dit kun je geen ontmoedigingsbeleid meer noemen, dit is zelfdestructie!
Een drukbezet advocaat - uiteraard zonder foto - zegt:
Wat een verschrikkelijke walgelijk ego heb jij. Typisch geval van niet gestudeerde BLONDE DOLLIE op zoek naar een vent met GELD!!
GET A LIFE
Een fotoloze, waarschijnlijk ook baanloze maar zeker hersenloze:
Gaan we wel wat aan borstvergroting doen dan van al die miljoenen?
Een IT-mannetje:
Waar maak je je druk om!
Rotwijf!
Een zware frustraat:
Als ik op jouw deur klop en jij doet open observeren mijn ogen jou. In dat iets te strakke rokje lonkt een heerlijk kontje. Ik zeg hallo en geef je een pakje, terwijl je mij binnen laat. Ik loop naar binnen en mijn hand kan het niet laten even over de strakke stof rond jouw kont te wrijven. Jij kijkt mij ondeugend aan, glimlacht en zegt...????
Hans:
Als echte mannen ergens een hekel aan hebben, dan is het aan capsones wijven. En als je nou nog iets voorstelde, dan nog niet. See you over 20 years nog hier staan. Hans
Met 'n enkeling ben ik de discussie aangegaan (ik verveelde me blijkbaar)... 'n Zinloze actie maar wel uiterst vermakelijk... Ik heb 't uiteindelijk zo ver geschopt dat ik geblokkeerd werd door meneer 1... Jammer genoeg verweet hij me eerst nog 't een en ander alvorens me op de block te zetten... Ik kan nu dus helaas niet meer terugzeiken... Damn!! ;-)
maandag 22 januari 2007 - 9.24
Waarom M van katten houdt
En ik ook...
Klik hier om te aanschouwen...
't Is me trouwens eindelijk gelukt om 'n wee-em-veetje in m'n Dreamweaver geplakt te krijgen... Oh, wat ben ik toch retegoed!! Om er maar 's even 'n wat milde vorm van narcisme tegenaan te gooien...
Krijg 'm er helaas alleen maar startklaar op dus dat zou nog 10 dagen lang bij opening van deze pagina 'n automatisch startend filmpje opleveren... Dat kan hoogst irritant zijn wanneer u 't geluid aan heeft staan... Aangezien ik zeer empathisch ben, bied ik u bij deze de klik aan naar 'n ander virtueel plekje van mij... Veel kijkplezier voor de liefhebber gewenst... En de hater raad ik aan: niet klikken!!
zondag 21 januari 2007 - 11.56
Rescue
Koud doch hartverwarmend... Gisteren gezien op 't NOS journaal en daarna gezocht en gevonden op 't www...
zaterdag 20 januari 2007 - 10.09
Stormschade
De stormschade te huize B is aanzienlijk... Een van de afdeklatten van de schutting heeft 't niet overleefd... En daarbij zijn twee van mijn uiterst decoratieve en dus verder nutteloze ophangsels in de vorm van enge maskertjes uit zogenaamd verre landen hun plekje aan die bewuste schutting kwijt...
Eentje vond ik terug tussen de klimop... De zoektocht naar 't tweede exemplaar is nog in volle gang maar zal waarschijnlijk snel gestaakt moeten worden door 't weldra invallen van de duisternis wat logischerwijze 'n groot gebrek aan licht tot gevolg zal hebben...
vrijdag 19 januari 2007 - 17.18
Storm
What else? Natuurlijk moet ik ook even ingaan op de actualiteiten... Ik checkte rond 21.00 uur nu.nl over de storm die momenteel ons landje teistert en via 'n speciale crisissite van de overheid zou je alle informatie omtrent de heersende barre weersomstandigheden kunnen vinden...
Crisis.nl werd beschikbaar gesteld omdat alle andere sites overbelast schenen te zijn... Hij zou bestand zijn tegen 10 miljoen hits in 5 minuten... Maar toen ík 'm aanklikte was hij dus fijn niet te bereiken!! Joh, da's echt handig in 'n crisisituatie!!
Je kunt zeggen wat je wilt over de overheid maar terwijl ik 't jeepeegeetje bij dit schrijfseltje aan 't knutselen was, was men zo alert geweest om op de homepagina van nu.nl te laten zetten dat helaas zelfs de crisisite overbelast was...
Inmiddels is de zaak weer knullig hersteld door middel van 'n automatische doorlink naar de backupsite te weten crisis02.crisis.nl wanneer je crisis.nl intypt, maar 't bewijs van onvermogen heb ik - zelf geknipt en geplakt maar verder niet gemanipuleerd - lekker in kleur op lila staan!!
donderdag 18 januari 2007 - 21.05
Zusterlief is in 't bezit van golden retriever Loesje... Loesje heeft pas haar eerste verjaardag uitbundig gevierd... En 't gevolg van ouder worden is dat je als hond zijnde heel snel rijp bent voor eventualiteiten... Loesje werd dus loops... Nou hield dat praktisch gezien niet zo heel veel in... Feitelijk wilde Loesje helemaal geen polonaise aan haar voor heren zeer aantrekkelijk geurende lijf...
Die aversie jegens de heren was gedurende de eerste week van haar reis naar volwassenheid... Voorspeld werd dat ze de tweede week toegankelijker zou zijn... Statistisch gezien schijnt 't gezond te zijn 'n dameshond 1 maal loops te laten worden alvorens haar te steriliseren... Zusterlief heeft namelijk totaal de intentie niet om Loes zich 'n aantal malen genetisch te laten voortplanten...
Dat is dan simpelweg 'n kwestie van de hond aangelijnd uitlaten en oppassen wat er zich zoal achter de blonde dame gaat scharen... Zo gezegd, zo gedaan lijkt 't... Maar niets was minder waar... Helaas heeft ze zich er op een onbewaakt ogenblik toch tussenuit weten te naaien... En juist op 'n moment dat madame naar alle waarschijnlijkheid de reutjes wellustig toe zou gaan laten... Terwijl verjaarsvisite afscheid nam, heeft ze vliegensvlug de pootjes genomen om voorlopig niet meer terug te komen...
Zusterlief en haar man hebben midden in de nacht - 2 uur lang zwaar voor debiel lopend - de hele buurt al roepend afgezocht... Geen Loesje te bekennen... Nee, gek hè?... Na 'n uurtje of 4 hoorde zusterlief tot haar grote opluchting Loes haar wederkomst aankondigen... Uitgeput en wel viel ze als 'n blok in slaap... Later vernam ze van 'n andere hondenliefhebber die 's nachts zijn harige huisgenoot uitliet dat hij Loes had gezien... Maar ook 'n loslopend geval wat voor hond door moest gaan...
Dat geval was bekend bij zusterlief want deze meneer was al 'n week 'n soort van stalker van Loes... Ze moest in eerste instantie niks van 'm hebben maar dik kans dat ze 'm nu wel heel erg wildaantrekkelijk heeft gevonden... Om te voorkomen dat mevrouw binnen afzienbare tijd 't leven zal schenken aan 'n bijzonder vuilnisbakkenras, is zusterlief naar de dierenarts gegaan... Om de morningafterpil te halen... Nooit geweten dat die voor honden ook bestond... Hm oké, 't is voor haar 'n handig maar voor mij 'n totaal onzinnig weetje...
donderdag 18 januari 2007 - 14.33
Rapport
't Spreekbeurtdrama heeft als gevolg dat zoonlief een herkansing krijgt... Ik vernam dat al eerder maar 't werd me uitgebreid uit de doeken gedaan door de juf die me 's avonds ook nog 'ns vereerde met 'n telefoontje... Omdat zij zoonlief na schooltijd weer had gezien en hij ongeveer nog steeds in tranen was, 'n gesprekje met 'm had en hij 't thuisfront erbij ging betrekken, vond ze 't nodig mij in te lichten... Goede zaak, vind ik...
Inhoudelijk bleek de spreekbeurt te summier, dat was hij op papier niet echt maar hij kreeg in de klas 'n soort van blackout... Hij had geen flauw idee waar hij 't over had, was niet te verstaan, wat op zich vreemd is omdat hij meestal 't hoogste woord heeft, de plaatjes waren goed maar volgens hem waren 't er teveel... Iets wat ronduit zijn eigen interpretatie was, 't mochten er zelfs meer zijn, aldus de juf...
Ter verdediging gaf meneer aan dat z'n moeder en vader geen zin en tijd hadden gehad om hem te helpen... Hij heeft er af en toe nogal 'n handje van om 't zaakje in z'n voordeel te manipuleren en wat is er dan makkelijker om je ouders de schuld te geven? Gelukkig prikken wij er zo nu en dan nog doorheen... 't Vervelende is dat hij 't allemaal wel kan maar er gewoon geen zin in heeft en niet begrijpt dat er in 't leven legio zaken zijn die toch moeten gebeuren, ook als je er geen zin in hebt...
Retezenuwachtig kreeg ik z'n rapport onder ogen... Doodsbenauwd was ik voor wat ik aan zou treffen... Z'n eerste cijfers, tot en met groep 4 waren 't slechts G's, V's, RV's en Z's... Maar m'n hartkloppingen waren totaal overbodig geweest... Wat ik las en zag bracht me in een jubelstemming... Een wonderbaarlijk mooi rapport!
En zo zweef ik regelmatig tussen hoop en wanhoop... Best stressy, zo'n prépuber... Ik kijk nu al uit naar 't moment waarop 't serieuze puberen z'n aanvang neemt...
woensdag 17 januari 2007 - 9.33
We hadden afgesproken dat ik zoonlief zou bellen om te informeren over 't hoe en wat betreffende z'n gewraakte spreekbeurt... Ik had de hele dag al 'n unheimisch gevoel en dat bleek niet onterecht want toen 't moment daadwerkelijk daar was, kreeg ik inderdaad 'n huilend en snikkend kind aan de telefoon... Totaal onverstaanbaar kwam er uit dat 't vreselijk slecht was gegaan en hij 'n dikke zwak had gekregen...
Ik voelde me onmiddellijk zwaar schuldig om tweeërlei redenen... Ten eerste was ik niet bij m'n kind om 'm te troosten maar zat stom op m'n werk wat ik normaal gesproken zo gescheiden mogelijk probeer te houden van m'n thuisfront maar nu moest 't elkaar even kruisen... En ten tweede had ik 't idee dat hij volkomen voor lul had gestaan door mijn schuld, ik had tenslotte z'n spreekbeurt zo'n beetje helemaal gemaakt...
Enfin, geen enkele spreekbeurt is 'n huilend kind waard dus ik was in staat om de juf te bellen en haar dat 's even goed te vertellen... Gelukkig weet ik van mezelf dat ik soms tot tien moet tellen want anders ga ik in alle opzichten heel onredelijk gedrag vertonen... Ik telde dus tot tien terwijl ik de kadomoeder van zoonlief aan de lijn had... Ondanks dat 't zwaar viel, ging ik er toch van uit dat zij hem goed op zou vangen...
Twee uur en 2 jankbuien later (ik heb mezelf sterk gehouden aan de telefoon met zoonlief maar toen m'n collega's - die ik na 't gesprek angstvallig vermeed - kwamen vragen hoe 't was gegaan, hield ik 't niet meer droog... Emomuts als ik ben, kan ik gewoon niet tegen mensen die dan aardig en lief gaan zijn en meeleven enzo, ik schiet dan simpelweg vol) had ik exjelief aan de telefoon die nog van niks wist...
Terwijl ik hem inlichtte ontketende zich logischerwijze jankbui nummer 2... Oh, wat was ik weer zielig en ontaard maar ergens ver weg had ik ook wel weer de tegenwoordigheid van geest om te weten dat papa's net zo goed kunnen troosten als mama's... Zo probeer ik mezelf mijn afwezigheid in tijden van nood goed te praten... Of doe ik eigenlijk meer 'n mislukte poging daartoe...
dinsdag 16 januari 2007 - 21.54
Slachtoffertjes
Het is 'n feit, de eerste 2 (!) slachtoffertjes zijn gevallen... Slachtoffertjes van, in mijn ogen, zinloos geweld... 't Dadertje zal daar heel anders over denken, als hij überhaupt al denkt... Voor hem is 't allemaal heel zinvol, anders zou hij 't gewoon niet doen...
Momenteel kijkt hij me aan en zet z'n liefste blik op, zo eentje waar je, mits liefhebber zijnde, ter plekke van smelt... Hij is zich van geen kwaad bewust... Ik kan me nu dan ook niet voorstellen dat hij zo keihard en gemeen kan zijn... Zo dodelijk ook...
Hij kan zich de plaats delict wel degelijk herinneren... Af en toe loopt hij er te zoeken maar hij vindt er niets meer... 't Bloedbad aldaar is inmiddels opgeruimd... Alle sporen zijn gewist maar de geur hangt er vast nog rond...
Gisternacht werd mijn droomloze slaap wederom ruw verstoord... Keihard werd ik uit m'n nachtrust gehaald... Ik heb daar zo'n godsgruwelijke bloedhekel aan... Helemaal als later blijkt dat er ook nog dood en verderf is gezaaid...
't Dadertje betrapte ik op heterdaad... Hij had moeder én kind (althans dat maak ik ervan, 't was namelijk 'n groot én 'n klein exemplaar en daarbij hou ik van dramatiek) vermoord en was nog bezig met de moeder...
Met een sierlijke zwaai wierp ik Eppo de woonkamer in... Een uitermate mooie uitglijtechniek over de gladde parketvloer was 't gevolg daarvan, maar dat terzijde... Gelaten en bijna gevoelloos (waarschijnlijk omdat ik niet echt wakker was) ontdeed ik 't slachtveld van zijn lijkjes...
maandag 15 januari 2007 - 9.15
Aantal nog te oefenen en dus te luisteren spreekbeurten: 1
Aantal dagen om te oefenen: 1
Aantal malen te oefenen en te luisteren spreekbeurten vandaag: velen, want zoonlief heeft er te weinig tijd aan besteed
Aantal ergernissen omdat zoonlief wat z'n spreekbeurt betreft absoluut ongedisciplineerd is: velen
Aantal herinneringen van bovengetekende om spreekbeurt te oefenen: ontelbaar
Aantal ontvangen snauwen van zoonlief met betrekking tot die herinneringen: triljoen
Kans op onvoldoende: groot
Aantal opgeefmomenten van bovengetekende: veel
Aantal
moed-bij-elkaar-raap-momenten om maar weer door te gaan: nog meer
Aantal onderdrukte wurgmomenten in verband met 't niet luisteren van zoonlief naar goede raad inzake spreekbeurtgebeuren: 'n paar
Aantal concrete dreigementen van bovengetekende aan 't adres van zoonlief: 3
Aantal malen dat dreigementen indruk maakten: 0
Mate van zin van bovengetekende om nog behulpzaam te zijn: geen enkele
Mate van zin van zoonlief om nog te oefenen: nog minder
Aantal oefenmomenten gedurende 't tikken van dit stukje: 2
Aantal ooh-wat-lief-momenten gedurende die oefenmomenten: 1, Eppo kwam meeluisteren en was bijna voornemens om antwoord te geven op 1 van de weet-vragen
Aantal toekomstige pogingen om zoonlief te helpen: vooralsnog 0
Aantal toekomstige pogingen om zoonlief te helpen na verdringing van deze periode: zoveel er nodig zijn
Aantal pogingen tot Pivotbegrip en het online zetten ervan: 0
Aantal getypte en upgeloade schrijfstukjes alhier: 1
zondag 14 januari 2007 - 12.47
Vrijheid
Inmiddels heeft meneertje geleerd hoe hij 't kattenluikje moet gebruiken... Blijkt leuk speelgoed te zijn... In, uit, in, uit, in, uit... Ik had alleen m'n mobieltje bij de hand toen hij vol goede moed begon aan de enorme beklimming van de pergola... Na 2 keer naar beneden gestort te zijn en met 'n beetje hulp van onderaf, bereikte hij behoorlijk onelegant horizontaal loopvlak... Alwaar hij slechts 'n halve seconde wilde poseren...
zaterdag 13 januari 2007 - 10.22
Geinig
Geluid aan en gewoon even kijken...
Met dank aan M...
Nota bene: Bij gebrek aan Pivot en met behulp van 't www, heb ik 'n gastenboek (zie ook rechtsboven in de navigatie) in elkaar geflanst... Met moderatie weliswaar maar toch... Dus mocht u zich geroepen voelen, be my guest...
vrijdag 12 januari 2007 - 13.22
Spooky
Mijn illegale Adobe Photoshop CS2 besloot 'n eigen leven te gaan leiden... Op de gekste momenten startte hij op... Ineens, zonder dat ik maar n enkele klik klikte... Hij dwong ook alle programma's naar achteren... Wilde per se vooraan staan en zorgde ervoor dat dat ook gebeurde... Als ik op 't kruisje klikte verdween hij, heel even... Om meteen weer te verschijnen... In de opstarttijd, die onmiddelijk na 't wegklikken vanzelf weer z'n aanvang maakte, kon ik - als ik heel snel was - via start, uitschakelen en opnieuw opstarten, m'n pc weer aan de praat krijgen, in de hoop dat hij zich niet meer ongevraagd openbaarde...
In 't begin deed hij 't eens in de 2, 3 dagen... Later minstens 1 keer per dag... Telkens lukte 't me nog m te foppen na braaf via de juiste weg de zaak uit te zetten... Maar dat hielp op den duur niet meer... Hardere maatregelen moest ik treffen... Gewoon uitklappen die handel... Toen van de week na 3 maal in 2 minuten de stekker eruit jassen hij als 'n geest iedere keer weer verscheen, was ik 't spuugzat... KILL!! Hij moest DOOD!!
Gedurende 't uninstallen vroeg 't popupje of ik alsjeblieft 't programma uit wilde zetten anders kon 't hele gebeuren niet van m'n pc af... Maar dat KON niet... Hij WILDE niet uit, hij VOCHT voor z'n leven... Door vingervlugheid slaagde ik erin 't popupje te gehoorzamen door als 'n speer na 't wegklikken van 't spook, in 't wederopstartmoment van 't verrekte standvastige kloteprogramma op 'Ok' te kunnen klikken... Met succes!
Ik had 'm verdreven... Maar hem niet alleen... Hij nam Indesign en Illustrator met zich mee... Waardoor ik nu nog niet echt blij ben... 'n Schrale troost is dat ik ergens tussen m'n ceedeerommetjes nog 'n Photoshop 7.0 uit 't stenen tijdperk vond... Die heeft nu weer 'n prominent plaatsje gekregen in m'n taakbalk en eerlijk gezegd maakt dat me toch wel weer 'n beetje blij... Vooral omdat hij wél naar me luistert en pas verschijnt als ík 't wil...
donderdag 11 januari 2007 - 21.16
Bloei
Het is veel te warm voor de tijd van 't jaar en ook in mijn tuin is dat 'n feit... De 'Dinges' (geen flauw idee hoe de beste klimmer/kruiper heet) staat al in bloei... Ik ontwaarde vanmorgen, gedurende 't uitgebreid afscheid nemen van zoonlief, 'n allerschattigst, fragiel, lila bloemetje tussen 't robuuste groen... 't Had iets vertederends...
woensdag 10 januari 2007 - 10.05
In stijl reed ik vandaag voor 't eerst in m'n leven als treinforens zes minuten lang in een echte trein! In plaats van 't geijkte, oude, achtergesteld-gebied-boemeltreintje,
kon ik plechtig plaats nemen in eentje met automatisch sluitende binnendeuren, vrolijk oranje beklede banken en plenty plek...
Betrekkelijk geruisloos (de herrie van 'n neptrein is oorverdovend, je hebt echt 't idee dat hij ieder moment uit elkaar valt) werd ik naar Eindhoven vervoerd, in de wetenschap dat ik 's avonds in 't zelfde exemplaar weer naar huis mocht ('t rondje om de kerk is op dit traject wél 'n feit, in ieder geval met dezelfde trein, in hoeverre de immer onzichtbare conducteur en machinist die rondjes meerijdt, weet ik niet)... Wat 'n luxe!! Ik ben toch met zo weinig tevree...
dinsdag 9 januari 2007 - 20.59
Omdat de heren en dames muizen nogal een rotzooi maakten, heb ik heel professioneel een buitenverblijf in elkaar geflanst... Of eigenlijk meer twee planken op 'n drager en 'n soort van afdakje erboven... Zodat ze in ieder geval droog stonden... Zo brachten ze volgens mij heel gelukkig de zomer door... Ik vroeg me af of ze 's winters ook buiten konden blijven... Wilde spitsmuisjes vind ik namelijk nu ook nog regelmatig overal in huis... Die zijn op dat moment dan wel levenloos maar meer dan waarschijnlijk wel levend ten prooi gevallen...
Ik had van horen zeggen dat 't wel kon maar dat je ze langzaam moest laten wennen... Ik waagde de gok en verplaatste, toen 't wat frisser begon te worden, 't hele zootje onder de overkapping van m'n terras... Daar leken ze 't de herfst van 2005 en 'n gedeelte van de winter prima naar hun zin te hebben... Tot op die kwade en uiterst memorabele dag... De vrijdag dat heel Nederland plat lag omdat er zoveel sneeuw was gevallen, ergens begin december...
Ik was aan 't werk achter m'n pc en keek naar buiten hoe 't sneeuwde, me ineens realiserende dat de sneeuw door de wind recht in de kooitjes waaide... Dat leek me wel erg koud voor de beestjes... Met 2 badlakens toog ik naar benee... Ik bedekte eerst de dameskooi en zag tot mijn schrik uit 't slaaphokje van de heren 'n staartje hangen... Ik denk graag doem dus dacht meteen 't ergste... Maar ik durfde niet te kijken, bang voor wat ik zou aantreffen... Uiteindelijk heb ik 'n vriend gebeld die me er doorheen heeft geloodst...
't Heeft me minstens 10 minuten gekost voordat ik jankend 't dekseltje van 't hokje af durfde te halen (voor sommige dingen is 'n vent in huis echt reuze handig)... Ik trof aan wat ik verwachtte: Heel vredig lagen ze gedrieën in elkaar hun eindeloze slaap te slapen... Nog harder moest ik janken en dacht meteen: 'Kut, hoe vertel ik dit zoonlief? Z'n moeder is gewoon 'n koelbloedige moordenares die z'n huisdiertjes dood heeft laten vriezen... Koelbloediger kan haast niet!
Ik bedacht me dat hij naar alle waarschijnlijkheid de beestjes wel zou willen begraven en moest ze in redelijke staat zien te bewaren tot dinsdag... Ze in de diepvries leggen vond ik weer zo té... Bovenop de kliko in de ijzige wind en sneeuw hoopte ik dat ze niet zouden ontbinden... Ik vond 't zo keihard van mezelf om dat te doen maar soms breekt nood nu eenmaal wetten...
Zoonlief was verdrietig, wilde ze nog zien... Ik durfde niet te kijken, hij zei dat ze er gewoon uitzagen, dat 't leek of ze sliepen... Samen hebben we ze begraven... We hadden geen kruis dus heeft hij 'n lat gepakt en daar met watervaste stift alle namen opgeschreven... Met aan 't eind 'n stippellijntje... Alleen Snuf heeft 't drama overleefd... 100% kans dat dat de naam op 't einde van de de lat wordt... Maar Snuf is 'n doorzettertje, ruim twee en 'n half is ze nu en dat terwijl normaal gesproken een gedomesticeerde muis nog geen anderhalf jaar meegaat... Ik ben als de dood voor 't moment waarop ik haar aan zal treffen in 'n staat die verre van gewenst is...
maandag 8 januari 2007 - 22.20
Van de week herinnerde zoonlief me aan 't feit dat we ooit met z'n velen geweest zijn hier in huis... Twee jaar geleden kreeg hij namelijk 2 muisjes met z'n verjaardag... Hij wilde graag 'n huisdier en iets in een kooi, dat bovendien niet te lang leeft, leek me wel handig... Eigenlijk wilde hij hamsters maar dat zijn nachtdieren en dus saai overdag... Muizen bleken ook nachtdieren te zijn, maar dat terzijde...
't Werden dus 2 mannetjes (Snuf en Zorro), kooitje van zusterlief geleend en heel de santekraam erop en eraan... Terwijl we zaten te kijken naar 't hysterisch geren van die beestjes, constateerden we dat er eentje 'n soort van bult vlakbij z'n staart had... We vroegen ons af of dat normaal was of 'n eng gezwel ofzo... We kwamen er later achter wat 't werkelijk was...
Op een goeie dag 'n week of 3 later, deed zoonlief een wonderlijke ontdekking en gilde enthousiast naar boven: 'Mam, kom 's kijken!! De muizen hebben eieren gelegd!!!'... Yeah right... Hij zat er niet helemaal naast want inderdaad bevonden zich ineens 5 knalrose, blinde, vingerkootjegrote, kale iniminiminimuisjes in't slaaphokje... Die ene muis met de bobbel bleek dus 't mannetje te zijn en 't netjes afgewerkte exemplaar, 't vrouwtje...
Tommie, Jerrie, Stip, Muis en Piep groeiden op in pais en vree... Ik moest in den beginne niks van muizen hebben maar als ze 'n naam krijgen en dus persoonlijkheid en je ziet ze groeien van hulpeloos rose naar stoer grijs en zwart, ga je je op de een of andere manier toch hechten... Tegenwoordig durf ik 'n muis zelfs gewoon op te pakken... 't Is 'n leerproces dat gaandeweg z'n vruchten afwerpt...
Ik had vernomen dat je ze op tijd uit elkaar moet halen omdat je anders in no time een uitwas krijgt waardoor je 'n heuse muizenbusiness kunt beginnen... Nu levert dat vrij weinig op dus 'n kooi erbij en mannen en vrouwen scheiden, was 'n beter plan... De 2 sterk op elkaar lijkende en logischerwijze niet van elkaar te onderscheiden dames hebben we met betrekkelijke pijn in ons hart teruggegeven aan de dierenwinkel...
'n Hoop extra werk om nu ook 'n tweede kooi schoon te moeten maken was 't gevolg... Want wat maken die beestjes 'n allejezus grote rotzooi... Dat karweitje kwam 9 van de 10 keer op mij terecht want hoewel beloofd door zoonlief dat hij die taak op zich zou nemen, de praktijk wees anders uit...
Rustig kabbelde 't leventje der muizen zich voort... Tot op een kwade en uiterst memorabele dag...
(Wow, wat 'n ijzingwekkende en naar meer smakende cliffhanger zeg... Soms sta ik versteld van mezelf ;-))
zondag 7 januari 2007 - 11.55
Grappig
Jaja, weer katten en hier nog meer... U kunt opgelucht ademhalen want 't zijn niet de mijne deze keer... Voor nóg meer debiele kattenfun: My Cat Hates You dot com en Stuff On My Cat (de namen alleen al zeggen genoeg!)
zaterdag 6 januari 2007 - 10.46
Dubbel oow seven
Aangezien ik zoonlief beloofd had in de vakantie met 'm naar Casino Royale te gaan terwijl ik die film stiekem al gezien had, offerde ik me gisteren dus maar op... We hebben er een echt uitje van gemaakt met 'n sjiek diner vooraf bij de McDonalds... Samen met zusterlief en haar 2 oudsten waren we ruim op tijd in de bioscoop en hoefde ik in deze herkansing niet met m'n neus op 't scherm te zitten en kotsmisselijk 'n film proberen te volgen...
De twee knullen (9 & 10) wilden natuurlijk niet bij ons horen en namen wél pontificaal plaats op de 1e rij... Helemaal vooraan, dat doe je toch niet zonder gedwongen te worden? Ik begrijp dat werkelijk niet maar soms moet je ze gewoon niet willen begrijpen... Wij dames nestelden ons zo in 't midden mogelijk, waarbij we ook geen last hadden van lange mensen voor ons, die ons eventueel 't uitzicht zouden kunnen belemmeren...
Op een gegeven moment werd Bond zwaar gemarteld... Zittend op een stoel zonder zitting, in z'n nakie, werd hij gemept met 'n enorm dik scheepstouw... 't Leek ons, zelfs als vrouw zijnde, bijzonder pijnlijk... Wonder boven wonder werd de held natuurlijk uit z'n uiterst benarde positie bevrijd en even later troffen we hem dan ook heftig vrijend aan in en naast een kuuroordbed... Waarop nichtjelief (13) totaal out of the blue iets te hard riep: 'Nou jaah, ik dacht dat ie last van z'n ballen had!?!"...
Zusterlief en ik lagen natuurlijk helemaal blauw en dubbelgeklapt van 't lachen in onze bioscoopstoelen... Ook iets te hard en best irri waarschijnlijk en op 'n moment waarbij helemaal geen lachsalvo's pasten... Verscheidene hoofden draaiden zich niet begrijpend onze kant op waardoor we alleen maar harder moesten lachen...
vrijdag 5 januari 2007 - 13.46
Logeerpartijtje
Of neefjelief mocht komen logeren? Tuurlijk, 't is immers vakantie en alleen is ook maar enig kind... Helaas heb ik gisterenavond de vreselijk foute fout gemaakt om ze naar Sleepy Hollow te laten kijken... Persoonlijk vond ik Van Helsing veel enger maar daar waren de meningen klaarblijkelijk over verdeeld... Ik heb dus de halve nacht 2 wakkere, plassende, glaasjes water halende en weer plassende prépubers op de overloop gehad... Twee katten die ook aangestoken werden door 't spokende gespuis en vrolijk mee gingen rennen en mauwen... Enfin, de nacht kon werkelijk niet ruiger...
Aangezien de heren vanmiddag liever thuis bleven dan mee boodschappen gingen doen (en terecht, is ook niks aan), besloot ik ze 't vertrouwen te schenken en ze de verantwoordelijkheid geven over 't huis en alles wat zich daarin bevindt... Ik weet 't, 't is wel 'n hele grote verantwoordelijkheid en geloof me, ik vond 't dan ook doodeng... Maar toch moet 't ooit... Loslaten hè... Of eigenlijk liever even geen zeurende kids aan je winkelwagentje willen hebben hangen... En zo snijdt 't mes aan 2 kanten...
Terwijl ik me aan 't aankleden was, waren ze hun laatste sterretjes achterin de tuin aan 't opbranden... Nadat ik geroepen had dat ze voorzichtig moesten zijn omdat koud vuur echt niet bestaat en ik daar 'n respons op had gekregen in de trant van dat ik zeurde omdat ze dat al lang wisten, nam ik aan dat alles probleemloos zou verlopen... Brandwondloos stormden ze even later naar boven om te gaan computeren...
Op mijn weg naar buiten wierp ik 'n blik in de tuin om te kijken of ze alles op hadden geruimd want als ze ergens hardleers in zijn, is 't opruimen, ook als ik 't van te voren vraag... Die link van zooimaken maar ook weer opruimen, loopt ergens gewoon dood, altijd!! Er lagen dus nog 2 aanstekers buiten en terwijl ik die opraapte, zag ik 'n plens water op de tuintafel... Het is onmogelijk dat die daar zelf gekomen was want 't terras is overdekt... Bij nadere inspectie ondekte ik zowaar een half gesmolten tafel (ik overdrijf graag)!! Op hoge poten liep ik weer naar de heren om ze te confronteren...
Op mijn vraag of ze me niet iets moesten vertellen, keken ze me aan of ze 't in Keulen hoorden donderen en rolden hun ogen bijna uit hun kassen... Nee dus, niet dat ze wisten... Toen ik vroeg of ze wisten waar 't water op de tafel vandaan kwam, ging er 'n belletje rinkelen...
Een onsamenhangend verhaal was 't gevolg... De schuldige bleek neefjelief die even vergeten was dat je misschien niet 'n bosje van tig brandende sterretjes op 'n kunststof tafel moet leggen, als je ze even niet meer vast kunt houden... Hij had dan weer wel de tegenwoordigheid van geest om 't te blussen, of zoiets... Ik kon nu wel weer gaan flippen en ze ongenadig op hun donder geven maar ergens leek me dat mosterd na de maaltijd... Daarbij is 't nou niet echt de meest dure tafel die er bestaat...
Het feit is wel dat of je er nou met je neus bovenop zit of juist niet (overigens heb ik wel gewoon alleen boodschappen gedaan, met tussendoor even een belletje naar huis of alles goed ging, waarbij ik 'n licht geïrriteerde zoonlief uit z'n spelletje haalde en hij mij antwoordde: 'Ja hèhè mam, duhh, tuurlijk gaat 't goed, bel je daarom? Doeii, tot zo!')... Er kan altijd wel wat mis gaan en je kunt ze niet voor altijd, eeuwig en elke seconde in de gaten blijven houden... Hoe onverantwoordelijk ik me daardoor soms ook voel... Overigens is 't uitermate handig en verstandig om 'n goede verzekering te hebben, vooral eentje die brandschade vergoedt...
donderdag 4 januari 2007 - 22.45
Jatten
Ik ben erachter gekomen dat ik bijzonder slecht ben in 't stelen van films... Alle mogelijkheden van illegaal kopiëren van dvd's heb in huis maar toch lukt 't me niet om Pirates of the Caribean 2 op 'n schijfje te branden... The Lake House (zwijmel, snotter... Bullock moet trouwens wel ophouden met Botoxen) daarentegen, liet zich met alle gemak van de wereld jatten... Zou 't nou met 't niveau van de films te maken hebben? Of doe ik gewoon iets verkeerd??
woensdag 3 januari 2007 - 13.23
Vlak na de vakantie is 't weer zover: de spreekbeurt van zoonlief... Dat levert alleen maar haat en nijd op... En waarom? Omdat ze in groep 5 gewoon veel te klein zijn voor dat soort fratsen... Ik heb voorkennis in dit gebeuren want vorig jaar was 't ook ruzie en ellende... Meneer moet 'm maken en ik mag helpen... In de praktijk maak ik 'm en helpt meneer... Dat is natuurlijk zwaar verboden volgens de spreekbeurtregelementen maar 'm zelf laten aanklooien werkt nu eenmaal niet...
Mijn bescheiden mening in deze zaak is de volgende: gewoon in groep 7 pas beginnen met zenuwslopende opdrachten... Het hedendaagse onderwijs vergt al zoveel zelfstandigheid van 't kleine grut... Laat ze af en toe nog even kind blijven... En zo blijft er ook nog wat harmonie in de huiselijke sfeer...
Gisteren zijn we uit armoede maar aan 't project begonnen... Uit armoede omdat ten eerste die fijne videotheek gesloten was en ten tweede omdat 't 1 januari was, de saaiste dag die er maar bestaat... We wisten even geen betere bezigheid...
Vulkanen is 't onderwerp uiteindelijk geworden... WC's was 't oorspronkelijke plan maar dat mocht niet van de juf... Zoooo flauw!! Samen dus 't internet afgestruind naar spreekbeurten die voor
9-jarigen te begrijpen zijn... Dat is dan wel weer handig van deze tijd: door middel van een paar muisklikken is zoveel (zinnige en vooral onzinnige) informatie te vinden...
Vanmorgen was 't eerste wat zoonlief zei toen hij uit z'n bed kwam: 'Mam, ik weet de eerste drie zinnen al uit mijn hoofd: Ik houd miijn spreekbeurt over vulkanen... Vulkanen zijn, uhm bergen waar, ff denken, euh lava enneh, ehm, dingesuhh, hoeheetdatookalweer uitkomt?'
We hebben gelukkig nog 13 dagen oefentijd...
dinsdag 2 januari 2007 - 12.45
1 januari 2007
Mijn eerste ergernis van 2007 ontketende zich al toen 't nieuwe jaar nog geen 7 minuten oud was... 't Dringendste sms'je ever kreeg ik met geen mogelijkheid m'n foon uit!! Grrrrr...
De tweede kwam toen mijn buurjongetje van 2 huizen verder 't nodig vond z'n laatste rotjes tot een uur of 3 uit z'n raam te deponeren, knallend welteverstaan... Zucht...
De derde was de zware teleurstelling die we moesten verwerken toen bleek dat de videotheek dicht was... Wat nou dicht? 't Is toch gewoon zondag? En op zondag hoort de videotheek open te zijn... En waarom heet de videotheek, videotheek? Er is tegenwoordig geen videoband meer te krijgen... Hm, dvdtheek is nou ook niet echt met goed fatsoen uit te spreken... En bovendien staat 't ook stom... Pffff...
maandag 1 januari 2007 - 22.45
Hier nog wat gewauwel van December 2006
De rest vind je uiteraard in 't archief
