Twijfels
Er was vandaag een 40-jarig jubileum op de zaak... De jubilaris (V) werd vanaf 14.30 geëerd... Met koffie, thee (het warme water en de verschillende smaken thee apart), warme chocomelk, cappuchino (verder weet ik niet precies wat voor drinkbaars er allemaal uit de DE-bedrijfsautomaat komt, hij is pas nieuw namelijk), petit fourtjes (hé, da's dubbelop maar ze waren dan ook heel erg petit) en champagne!
Ik weet van mezelf dat ik alcohol op een vrij nuchtere maag niet tot me moet nemen want dan word ik nog gezelliger dan ik al ben en dat kunnen ze op de werkvloer niet handle-len... Dus ik sloeg beleefd af... We mochten zelfs wat langer pauze houden zodat sommigen van ons ook de speech van de storemanager (V) konden meemaken (gaaaap)...
Het leuke van een jubileum is ook dat je een hoop oude bekenden weer eens tegenkomt... Vooral pensionadas in dit geval... Collega's die al jaren met pensioen zijn en er verbluffend goed uitzagen, beter nog dan in hun arbeidsjaren...
Anyway, ik werd ook herkend, ze wisten zelfs mijn naam nog... Ik had indruk gemaakt toendertijd, concludeerde ik... Maar later vroeg ik me licht twijfelend toch wel wat af: ik was herkenbaar gebleken... Maar waarom? Dat kon 2 dingen betekenen: of ik werk veel en veel te lang bij deze firma of ik zie er gewoon nog verbluffend goed uit... Mijn twijfel was van korte duur, ik koos voor het laatste...
donderdag 31 augustus 2006 - 21.36
Update (een belangrijke)
Yesss! Mijmerijen.nl is on air! Gelieve deze graag a.s.a.p. te bookmarken!
Die andere mag je vergeten, deleten, verwijderen, bewaren als warmgekoesterde herinnering of whatever... Dit is m'n nieuwe plekje waarop ik mijmer en m'n gedachtekronkels, hersenspinsels, dagelijkse beslommeringen, revue-passages, hoogte- en/of dieptepunten, blijmakers, ergernissen en wat dies meer zij, het wereld wijde web inwerp... Hier ga ik verder ter leering ende vermaeck...
14.21
Het weer
... zucht...
woensdag 30 augustus 2006 - 9.53
Treinstress
Eigenlijk ben ik best lui aangelegd... Ik ga bijvoorbeeld met de auto naar het station... Ik denk dat ik in de winter langer mijn ramen aan het krabben ben dan dat ik in de auto zit en dat mijn verwarming niet eens tijd heeft warm te worden... Ik wist dat het parkeerterrein bij het station de komende 2 weken in beslag zou worden genomen door de kermiswagens - er stond vorige week namelijk een bordje met die aankondiging - en natuurlijk was ik dat gister vergeten...
Ik doe graag net of ik achterlijk ben en ik was laat dus plantte ik mijn auto er toch neer want anders moest ik heeelemaal omrijden en miste ik mijn trein... Hoorde ik vanuit de verte ineens roepen: 'Mevrouw!! (Shit, hij zei mevrouw tegen me) 'U mag hier niet parkeren!' 'Oh ja? Goh, dat is toch pas vanaf de 28e? Is het dat vandaag al?' Ik keek er ook dommig bij, het hielp niet, ik moest dus weg, ik zou mijn trein missen, ik moest met de auto naar mijn werk, dat zou me weer 3 euro parkeergeld kosten en bovendien moet ik dan een pokke-eind lopen, damn!
Vandaag reed ik met mijn auto naar het station en ja hoor, ik kwam er weer te laat achter dat ik mijn auto aan de voorkant moest parkeren en dus heeelemaal om moest rijden... Ik had geluk, de stoplichten werkten mee en het verkeer ook, ik hoefde niet te vloeken...
Toen ik aankwam, zag ik de lichten knipperen ten teken dat de trein zeer spoedig zou arriveren... Ik had nog geen kaartje en uiteraard iemand voor me bij de automaat die niet snapt hoe dat ding werkt... Stress!! Gelukkig kwam de andere automaat vrij en kon ik snel nog nèt een kaartje trekken... Ik had het gehaald... Ik had zelfs een zitplaats! Moe maar voldaan las ik 6 hele minuten lang (treinreisduur) de Metro...
Nadat ik vanmiddag terug naar huis was getreind, liep ik in gedachten verzonken richting mijn auto (dat is een eind lopen, onder 3 sporen door) Onder het tunneltje uitgekomen, stond mijn auto daar niet waar hij altijd staat... Zucht, oh ja, kermiswagens... Ik maakte rechtsomkeert en liep het heeele eind maar weer terug...
dinsdag 29 augustus 2006 - 14.35
Ik wilde van mijn digibox af... Ik had hem gekregen van UPC, gratis en voor niks, zodat ik digitaal tv kon kijken... Nou kijk ik amper tv dus wat moest ik ermee? Ik had van te voren al een waarschuwing van hun gekregen dat het eraan zat te komen d.m.v. een dvd en een brief... Had beiden weggeknikkerd want ik hoefde geen digitale televisie...
Uiteindelijk kwam doomsday... Het ding werd afgegeven... Ik moest ervoor tekenen maar ik wilde hem helemaal niet... Ik tekende toch want ik werd er zo mee overvallen dat ik geen nee durfde te zeggen... Een half jaar gratis digi-tv en daarna maar 2,16 euro per maand... Ik heb meteen doomsdaydate plus een half jaar, min een maand in mijn agenda genoteerd, in grote rode letters, mij zouden ze niet hebben!!
Van het weekend ging ik hem toch maar eens bekijken, de doos stond immers al 3 maanden stof te vergaren... 'Snel en simpel aansluiten, stond erop... Oké, dan kan ik het dus ook... Het was zonder meer een mooi ding, zilverkleurig, een perfecte match met mijn dvdspeler en videorecorder... Tig kabels en snoeren en erger nog, tig installatiehandleidingen!! Een snelle, een verkorte een uitgebreide en een voor dummies... Helaas heb ik het niet zo op installatiehandleidingen en gebruiksaanwijzingen, wij gaan gewoon niet samen...
Maar ik heb toch een poging gewaagd... Ik stond bij de meterkast, dat was optie 2 want ik heb geen tv-aansluiting in mijn woonkamer (dat was optie 1 , ik mocht dus niet verder naar hoofdstuk 12, ging niet langs start en ontving geen 20.000 gulden... Yep, ik heb de antieke versie, bestaat er eigenlijk een moderne, met euro's?), mét de uitgebreide handleiding... Maar toen ze begonnen over het internetmodem dat ik af moest koppelen en het snoer moest vervangen en opnieuw verbinden, ben ik meteen gestopt... Ik kreeg het plotseling spaansbenauwd... Niemand komt aan mijn internetverbinding, ik niet en UPC al helemaal niet!!
maandag 28 augustus 2006 - 21.26
Tussen servet en tafellaken
Ja ja, hij was weer lekker... Johnny dus... En ja, de film was dat ook wel... Maar dat is eigenlijk van ondergeschikt belang want het ging me toch alleen om meneer Depp en vond er daarom vanzelfsprekend nét iets teveel Orlando in zitten.... Wees niet bevreesd, ik ga hier verder geen filmverslag neertikken hoor want smaken verschillen nu eenmaal en da's maar goed ook...
Vanmorgen vond ik voor de derde maal op rij zoonlief in mijn bed... Ik ontdekte hem vaag al eerder maar niet op het moment dat hij stiekem naast me kroop... Dat doet hij erg stil - waarschijnlijk om me niet wakker te maken want ik ben niet de meest gezellige als ik met geweld wakker wordt gemaakt - dat weet hij uit ervaring...
Ik werd het me pas echt bewust toen hij luidvloekend (heeft hij niet van mij geleerd, ik zweer het!) zijn tenen tegen het bed stootte nadat hij op was gestaan... Ik hoefde hem niet te troosten want ik sliep zogenaamd nog en uit ervaring weet hij dat ik niet de meest gezellige ben als ik met geweld wakker wordt gemaakt... Het was al 9.15 uur dus ik was tevree en draaide me nog een keer om (de tv-mensen van Nickelodeon en Jetix op weekendochtenden stilletjes hartelijk dankend)...
Wat later op de dag vroeg ik hem waarom hij naar mijn bed verkast, midden in de nacht... 'Omdat ik eng gedroomd had.' (Oh jee, toch trauma's, ik heb het weer fout gedaan gister...) 'En ik mag alleen maar uit bed komen en in jouw bed slapen als ik eng gedroomd heb of ziek ben.' 'Wat had je dan gedroomd liefje?' 'Uhm, ja dat weet ik niet meer eigenlijk maar het was wel kei-eng', zei hij met een lichtelijk triomfantelijke blik...
Kijk, en dat doe ik nou weer goed, ik ben consequent...
zondag 27 augustus 2006 - 17.04
Gemengde gevoelens
Getver, het regent alwéér! Om er ter plekke zwaar depri van te worden... Dus een perfecte dag om vanmiddag eindelijk eens lekker ongegeneerd, dik twee uur, te gaan zitten kicken op Captain Jack Sparrow a.k.a. Johnny Depp (oh yeah, ik kan soms zo oppervlakkig zijn)... So Pirates of the Caribbean, Dead Man's Chest, here we come!!
Ja, ik weet het, de film is voor 12 jaar en ouder dus zoals een goed ouder betaamt, leg ik zoonlief de traumatiserende scènes wel uit: 'Het is maar een film schatje, het is allemaal nep!' Goh, ik kan best heel pedagogisch verantwoord handelen, al zeg ik het zelf...
zaterdag 26 augustus 2006 - 11.31
Wéér 1tje
Scammie mailt:
And ff FYI, ik lees stiekum met het webloggertje mee, zijn er dan al twee ;)
Het kan niet op, mijn tweede zwart op wit geregistreerde lezer... Ik word overstelpt!!
Zusterlief mag ik trouwens ook wel onder mijn lezers (nummer 3) rekenen, ik vernoem haar immers en dat schept verplichtingen natuurlijk... Maar ik vernam van haar dat haar manlief (stiekem nummertje 4) vond dat ik af en toe wel een irri manier van schrijven heb... Ik werd op slag vreselijk onzeker en twijfel nu dus of ik er mee kap of hem gewoon laat onterven...
10.24
Reactie uit la Douce France
John mailt (alweer! Ga vakantie houden jij!):
Heerlijk (en om te benijden soms) die ongecompliceerde en ongedwongen reacties van kinderen... daar waar wij als volwassenen de neiging hebben om alles over en/of kapot te analyseren of beredeneren, komen de kleine helden meestal met zeer relativerende antwoorden of denkwijze...
Wie weet was 'de paniek' dan ook wat minder en had je gewoon met 'n wilde coupe een senseootje thee getapt (how bizar, but this is the modern world!!! ;-)) en wars van alles de coole dude schoolklaar gemaakt en i.p.v. vanmiddag voor een warme -haar-blazer op pad te gaan, je favo koffie verkeerd genuttigd... met een overheerlijke sandwich erbij...
Maar ja, dan had ik het leuke korte stukje over paniek niet gelezen... blijf maar gewoon een beetje vrouw... dan blijf ik vrolijk lezen! ;-)
U vraagt, wij draaien...
vrijdag 25 augustus 2006 - 9.54
Paniek
De grootste schrik van een beetje vrouw sloeg mij letterlijk en figuurlijk om het hoofd vanmorgen: 07.50 uur, ochtendstress... Ervoor zorgen dat kind aangekleed is en gegeten heeft - meneer is 8 dus een beetje hulp is nog wel welkom... Pauzehapje maken en zoonlief naar school dirigeren...
Ondertussen mezelf ook nog opkalefateren, Senseootje thee tappen, sigaretje (ja, da's mijn onbijt, niet schlecht hè...) En exact in het spitsuur gebeurde het ergste wat ik mij op dat moment kon bedenken: mijn föhn gaf de geest!! 'Wel potver3dubbeltjes!!!' Of eh, meer woorden van die strekking eigenlijk...
Improvisatie dus... En dat is niet makkelijk voor iemand die een soort van ochtendritme heeft... Algehele paniek is een betere omschrijving... Klokgetik en haargehannes gaan niet echt samen... Maar het was me uiteindelijk toch gelukt... Ik verscheen redelijk toonbaar op mijn werk, ik was trots op mij, ik ben best stressbestendig...
Het eerste wat ik vandaag in mijn pauze deed, was een bezoekje aan de Blokker brengen... Het kon me niet schelen wat hij kostte, ik móést een nieuwe...
Overigens heb ik dat 'nieuw móéten' zo af en toe ook met stoere laarzen of 'precies de goede' tas of juist díe coole spijkerbroek, dát foute truitje of dát gave rokje - ik blijf immers een beetje vrouw - maar dat is weer een ander verhaal...
donderdag 24 augustus 2006 - 21.02
Consternatie
Ik had informatieavond op school vanavond... In groep 5 is het namelijk not done om je kind nog in de klas te brengen... Het mag niet van school maar 8- en 9-jarigen vinden het al helemaal niet cool...
Daarom dus die avond anders weet de juf niet welk kind nou bij welke ouder hoort en dat is dan weer goed voor de interactie tussen school en thuis... Na de de rondvraag ging ik even naar de juf om te zeggen dat zoonlief ook af en toe bij zijn vader woont...
Dat had achteraf gezien dus niet gehoeven... Zoonlief had al met veel bombarie verteld hoe het zat, in het kringgesprek: 'De nieuwe vrouw van mijn vader en dus niet mijn moeder, is pas geleden overvallen...' (Schrik op het gezicht van de juf...) 'Huh, overvallen?! Wat erg, wat is er gebeurd dan?'
'Erg? Hoezo erg? Dat is helemaal niet erg, dat is juist keivet want ik heb nu een vers nieuw klein broertje', onthulde zoonlief met gepaste trots... Opluchting alom en duidelijkheid hoe de vork in de steel zit, met een omweg weliswaar maar toch...
23.46
Yes, we hebben een lezer
John mailt:
Hé mijmerende jij... Ik zag dat je weer 2 nieuwe leuke foto's toe had gevoegd... maar nog leuker was het om je weblog te lezen... bij trappelen van ongeduld zou ik zeggen... doe er wat aan... ik wil je best helpen... just ask... (ben geen scripting goeroe... maar met de vorm en flash kom ik een aardig eind...) dat geldt waarschijnlijk ook voor de andere 'handige contacten'... ;-))
Dit behoeft geen verder commentaar, ik ben gewoonweg blij!!
22.53
Trappelend van ongeduld
Oké, ik moet dit fatsoenlijk gaan regelen maar het vervelende is dat ik er de ballen verstand van heb... Even wat achtergrondinfo ter verduidelijking: Het voordeel van je profileren op een datingsite is dat je er in plaats van de liefde van je leven, 'vrienden', opdrachten (werk dus) en handige w.w.w.-weetjes aan overhoudt... Ik noem het inmiddels gewoon netwerken, dat profileren... Meer heb ik er namelijk tot nu toe niet uit kunnen halen...
Maar dan moet ik die 'handige contacten' wel wakker houden want anders komt dit log nooit of te never fatsoenlijk online met behulp van Fireworks, draaiende via Pivot, door middel van PHP... Ik noem maar even wat indrukwekkende (voor een digibeet en daar reken ik mijzelf op dat gebied nu ook nog toe) termen...
Dus... Hellup, en wel nu!!
woensdag 23 augustus 2006 - 11.47
Studie vs. arbeidsleven
Het is weer zover... De zomer is voorbij... De binnenstad wordt bevolkt door eerstejaars studenten, meestal begeleid door ouderejaars exemplaren... Ze zien er stom uit want ze moeten allemaal hetzelfde t-shirtje aan, geleverd in 1 maat... Meisjesstudenten verzuipen erin... Ze kijken niet blij want ze moeten ook nog 's stomme dingen doen... De introductieperiode, al dan niet met ontgroening... Dikke pret want on top of alles regent het...
Het geeft me ineens een goed gevoel dat ik fijn deel uitmaak van het arbeidsleven... Ik hoef alleen maar te kijken en te denken: 'Yes, life begins at fourty! (Hoop ik)'...
dinsdag 22 augustus 2006 - 14.24
Lekker dan
Nou da's lekker dan... Tweede dag en nu al een totaal writer's block... Ik heb gewoon een saai leven... Typisch een maandag vandaag: gewerkt voor de baas, me geërgerd aan opgelegde zaken... Verder hebben weinig enerverende, opwindende, opvallende, aparte, vreemde, ronduit leuke of vervelende dingen mijn revue gepasseerd...
Of het moet zo zijn dat het het waard is te mentioneren dat ik mijn bord heb leeggegeten tijdens het hapje eten in de stad met mijn moeder... Ik eet namelijk zelden mijn bord leeg in een restaurant... Niet omdat het niet lekker is wat ik bestel maar omdat het een overload aan eten is wat je meestal krijgt voorgeschoteld... Vanavond niet, het was precies genoeg... Voor mijn moeder ook... Of we hadden gewoon vreselijk honger...
maandag 21 augustus 2006 - 21.46
'Gezellig' ik dacht ik zojuist... Obi zit lekker onder mijn bureaustoel te spelen... Hij heeft het echt naar zijn zin want hij gaat maar door en door... Vaak is hij snel uitgekeken op zijn speeltjes, hij is immers al anderhalf en dan ben je oud, als kater zijnde... Meestal loopt hij over mijn toetsenbord om duidelijk te laten merken dat hij nu, à la minute, aandacht wil... Maar nu speelt hij gezellig...
Ik had al een aantal keer naar beneden gekeken om te kijken wáár hij mee speelde maar dat kon ik niet helemaal zien... Maar enfin, hij speelde gewoon gezellig...
Totdat ik zojuist dus weer een blik naar mijn bureaustoelpoten wierp... Getverderrie! Dat is géén speelgoedmuis! 'Uhm Obi, kun je even wieberen?? Dit is wreed en moordlustig! Dat past niet bij je, je bent een fragiel klein katertje, die kopjes geeft en blij miauwt als we thuiskomen... Je bent diep in je hart geen koelbloedige moordenaar, toch?'
Gezellig, nu zit ik dus wéér met een lijkje en geloof me, het is niet het eerste en het zal zeker niet het laatste zijn want dode beesten die je kat komt brengen, zijn tekenen van liefde en waardering... 'Dank je Obi, en ik kan straks weer met mijn ogen dicht, met veger en blik, jouw fijne kadootje wegwerken... Nou, eh, gezellig!!'
22.36
Er is een eerste keer voor alles
Ach, ik doe het gewoon, kan mij het schelen...
Ik ben de laatste tijd nogal 'innig' in contact gekomen met het fenomeen 'weblog'... Ik kende het wel en had er ook wel een mening over... Ik dacht dat het meer iets voor snelle nerds was... Rare combi, nerds en snel maar het was wel mijn beeld erbij... Kortzichtig blijkt nu...
Ik schrijf graag, of het goed is, is een tweede maar dat maakt mij niet zoveel uit... Ik doe het dus in eerste instantie voor mezelf (leuk voor later, als ik groot ben, aaarrrghhh muts, je bént al groot!!) en mijn (klein)kind(eren)...
Dit wordt geen weblog met links naar interessantigheden maar meer een ouderwets dagboek (wellicht opgeleukt met plaatjes) met dagelijkse hoogstandjes en/of dieptepunten... Ik heb zo'n vermoeden dat het zich wel zal vormen, in de loop der tijd...
zondag 20 augustus 2006 - 16.47
