Filistijnen
Wat is de beste manier om je wasmachine, je doger en je humeur naar de filistijnen te helpen?? Vergeet per ongeluk om te checken of er niets tussen je was zit wat er niet hoort...
Honderdvierenveertig pagina's West als 1 witte waas met miljoenen kloddertjes papier bedekten m'n dekbedovertek, hoeslaken en kussenslopen... 't Plastic van de kaft had zich verschanst in de rubberen ring... Met kleine beetjes gooi ik 't nu maar in de droger, hopende dat 't stoffilter 't aankan...
Maar 't ergste van deze tijdrovende stommiteit is: Ik had 't boek geeveedee nog niet eens uit!!
zondag 30 september 2007 - 13.49
Knap van me...
Ik heb me er zowaar toe gezet vanmiddag... Eigenlijk was ik dolblij dat 't regende vanochtend want dan hoefde ik niet per se... Toen mijn moeder belde waar ik bleef kon ik dan ook met grote vreugde mededelen dat ik niet kwam omdat ik 't echt niet in de regen ging doen... Ik leef al tijden in dezelfde situatie dus wat maandjes erbij zou me heus geen extra schade berokkenen...
Maar ergens knaagde 't toch wel... Ik had 't me namelijk voorgenomen... En als ik heel eerlijk ben, was 't echt hard nodig... Als mensen 't zouden zien en zouden gaan denken dat ik echt zo ben, zou ik me vreselijk schamen... 't Is verre van 'n afspiegeling van mij... Ik vind 't gewoon niet belangrijk... Ik hecht er geen waarde aan... 't Interesseert me niet...
Ik wilde 't echter wel graag bij mijn ouders doen, die hebben 'n oprit... Ik niet... Ik heb 'n soort van mijn eigen parkeerplaats voor de deur... Hij is niet officieel van mij maar met de buren hebben we 'n stilzwijgende beleefdheidsafspraak die nooit afgesproken is...
Ik was geheel niet van plan 't bij mij voor de deur op straat te gaan doen... Da's echt voor lul, vind ik dan... Dus toog ik rond 1 uur ('t was bijna droog toen, damn!) naar m'n ouders die op 'n verre steenworp afstand hun residence hebben...
Aldaar heb ik eerst hun halve kliko gevuld met rotzooi en speelgoed van zoonlief dat er al vanaf z'n 4de ligt ofzo... Daarna heb ik de matten vakkundig geklopt, m'n ramen ontdaan van 'n gore laag nicotine (er geldt in principe 'n rookverbod, althans ik gebruik m'n asbak niet ;-)) met 'n wonderdoekje zodat er ineens weer 'n wereld voor me openging...
Daarna heb ik daadwerkelijk de stofzuiger ter hand genomen, 't speciaal voor kiertjes en hoekjes opzetstuk erop gezet en 'm vervolgens aangezet... En zowaar, er geschiedde terstond 'n regelrecht wonder!! Ofwel, ik heb 't gedaan!! Ik heb m'n auto uitgezogen!! En u beseft niet half hoe knap dat van me is... Ik eet namelijk nog liever spruitjes...
zaterdag 29 september 2007 - 22.05
Opeens...
... hoorde ik deze terwijl ik in de auto zat gedurende 'n ritje wat ik niet had hoeven maken als ik geduldig m'n mail had afgewacht...
Radio zorgt ervoor dat je naar de tekst luistert en du moment dacht ik: 'Ja, ik ben 't roerend met 'm eens...' Omdat dit medium ook om 't visuele aspect gaat, heb ik er 'n wel aardig filmpje bij gevonden... Maar luisteren is voor mij in dit geval de hoofdmoot...
vrijdag 28 september 2007 - 21.04
Cutie
In 't kader van laat ik 's iets doen wat nergens op slaat... Wegens gebrek aan inspiratie zeg maar...
Vanwege 't feit dat 't donderdagavond is en ik eigenlijk 'n feestje had maar geen zin had om zoonlief te dumpen, ik dus gewoon thuis zit, morgen vrij ben, 'n grote beurt heb bij de schoonheidsspecialiste (ja, komt u maar, de voorzet is gegeven, er rest slechts de inkopper ;-)) en ik ook nog nodig 'n foto moet maken van mijn ozo praktisch en vooral speels dashboard... Dit laatste naar aanleiding van 't eeuwenoude gezeik tussen mannen en vrouwen... Zie gastenboek...
Dit jeepeegeetje (met de titel: kannietwerkenvanwegekater) raakt dus kant noch wal, is momenteel nergens toe te herleiden maar is wel vreselijk cute... Overigens hoop ik wel dat 't beestje niet gedrogeerd dan wel knock-out gemept is voor deze shoot... In mijn grenzeloze naïviteit ben ik er echter van overtuigd dat dat uiteraard niet 't geval zal zijn...
donderdag 27 september 2007 - 22.38
Bikkel(s)
't Is alsof mijn weegeklaag gehoord is vannacht... En hogere machten mij hebben ontzien... Of ik ben keihard 'n bikkel...
Vanochtend voelde ik me ietwat gebroken maar ik moest toch door... Zoonlief had namelijk weer 'n afspraak in 't ziekenhuis... Alwaar wij na 2 uur aanwezigheid, waarvan zo'n 10 minuten daadwerkelijke actie en de rest wachten op de chirurg, wachten op 't opnameformulier, wachten op 't afgeven van 't opnameformulier op de afdeling opname, wachten op de afdeling waar hij opgenomen wordt en tot slot wachten op 'r priklab waar hij bloed moet laten prikken voor de opname...
(Ik vraag me overigens ernstig af wat er nou kindvriendelijker bloedprikken is: 'n prikje in de vinger en dan 5 minuten keihard knijpen totdat er genoeg druppels zijn opgevangen of gewoon op de normale manier, afbinden die hap en in 1 seconde 'n buisje vol... Temeer omdat zoonlief ook niet hysterisch krijsend z'n infuus liet plaatsen...)
Yep, eindelijk mogen de pennetjes eruit, over anderhalve week... Onder 'n roesje, 't duurt 'n kwartier maar daarvoor moeten we wel nog even de vrijdag ervoor opdraven voor 'n intakegesprek om half 3 en om half 4 weer bellen hoe laat we maandag present moeten zijn... En nee, dat kon niet in dat gesprek...
Je kunt maar beter gewoon 'n spoedgeval zijn, scheelt 'n hoop ergerlijke bureaucratie...
woensdag 26 september 2007 - 22.03
'n Lijf dat tegenwerkt
M'n rechteroor doet pijn en de klier die daar vlak in de buurt zit, is hard, eng opgezet en doet ook pijn... M'n voorhoofd zit vol met watten... M'n oogleden wegen duizend kilo... M'n neus is verstopt maar loopt tegelijkertijd leeg en moet ik dus regelmatig ophalen en/of snuiten...
Ofwel, ik heb me ooit beter gevoeld... En er is niemand die m'n kussen opschudt, m'n voorhoofd dept, paracetamolletjes haalt, sinaasappeltjes uitperst, beschuitjes smeert, de afstandsbediening bedient, alles wat ik nodig heb komt aandragen en liefdevol m'n gezeur hoe zielig ik ben aanhoort... Jank, huil, pruil...
dinsdag 25 september 2007 - 21.50
Huiswerk
In 't huiswerk van zoonlief staat de volgende vraag:
'Waarom groeien er geen kuikens uit de eieren van kippen zonder haan?'
Meneer gaf gisteren, tijdens mijn overhoren, wonderwel direct 't goede antwoord:
'Omdat de eieren dan niet bevrucht zijn en 'n haan zorgt voor de bevruchting...'
Toen ik hem echter de vraag stelde wat er nodig is voordat er in de buik van 'n moederdier 'n embryo kan groeien, haalde hij, nog ietwat onwetend, 't een en ander 'n beetje door elkaar...
Maar er vast van overtuigd zijnde 't juiste antwoord te geven, riep hij enthousiast: 'n Haan!!'
maandag 24 september 2007 - 22.38
Vandaag in tekst
Tot nu toe heb ik voornamelijk niet iets echt nuttigs gedaan... Ik heb zo'n beetje aan onze eerste levensbehoefte voldaan ofwel croissantjes gerold (de mijne met 'n plakje kaas erin) en gebakken, eitjes gekookt en sinaasappeltjes uitgeperst...
Ik heb foto's toegevoegd op de site van zoonlief en ik heb van de pijpen van z'n afgeknipte legerbroek 'n knikkerzak gemaakt... Zodat ie weer fijn jankend thuis kan komen als ie verloren heeft en euforisch als ie 'n bonk, kip, kattenoog of whatever ze nu heten, in de wacht heeft gesleept...
Ik heb zeker 10 vliegen kapot geslagen, heel erg hard omdat ik me erger aan die klotebeesten en vliegen heel hard doodslaan helpt tegen ergernissen...
Ik heb genoten van de zon met 'n boek, "Ik ook van jou" van Giphart en ik heb met tegenzin toestemming gegeven dat zoonlief naar de opa van 'n vriendje is gegaan omdat ik 't eigenlijk te ver weg vind...
Ik heb zalm, 2 tartaartjes en stokbrood uit de vriezer gehaald omdat ik wilde gaan BBQen vanavond maar 't is nu grijs en bewolkt (vandaar dat ik achter m'n computer zit) dus waarschijnlijk gaat dat feest niet door...
Ik heb 't huiswerk van zoonlief opgeleukt met plaatjes en foto's zodat hij met iets minder tegenzin 't A4tje (waar hij donderdag 'n toets over krijgt) iedere dag 10 minuten gaat bestuderen... Ronduit belachelijk vind ik dat overigens... 'n Kind van 9 hoort geen huiswerk te krijgen en zeker geen heel A4tje dat amper in de klas is behandeld, 'n kind van 9 hoort lekker ontspannen te spelen als hij thuis is...
Tenslotte heb ik nog 3 wassen gedraaid en ze gewoon in de droger gedroogd... De zon staat namelijk inmiddels zo laag dat als ik m'n was aan de droogmolen hang, de zon totaal uit m'n tuin verdwenen is... En dat willen we niet hebben als we de laatste zonnestraaltjes mee willen pikken, hè?
Als ik er zo op terugkijk was 't eigenlijk best wel zo'n typische zondag...
zondag 23 september 2007 - 16.34
Vandaag in beeld
Breskens
zaterdag 22 september 2007 - 23.44
Thailand
Stel, je woont in Thailand en op 'n dag, avond, middag, nacht of ochtend verveel je je... Je gaat wat surfen op 't internet... Je gaat 'n beetje in de rondte googlen... Of misschien zoek je wel ergens naar... Waar zal je dan 's naar gaan zoeken? Ineens krijg je 'n inval en klikt op afbeeldingen en vult 'jeep wagoneer 78' in... Je entert en waar kom je dan logischerwijze terecht??
Juist ja!!
Wie anders?? ;-))
vrijdag 21 september 2007 - 22.03
Trauma
Eppo heeft in zijn periode als kitten (en dat is nog maar pas gelee omdat hij net 1 jaar is geworden, wat we overigens geheel vergeten zijn maar dat terzijde) 'n piepklein traumaatje opgelopen... Zo wilde hij als klein schattig katertje grote 'broer' Obi nadoen en net zo stoer uit 't raam boven op de overkapping springen als hij... Waarom makkkelijk doen door 't kattenluik te gebruiken als 't ook moeilijk en avontuurlijk kan?
Op het moment dat hij de poging waagde, waren zoonlief en ik toevallig in de directe nabijheid... Hij sprong of gleed uit (dat was niet geheel duidelijk, wij hoorden slechts krassende nageltjes en 'n bonk) en wilde duidelijk eigenlijk toch liever weer naar binnen maar was te klein om omhoog te springen... Hangend uit 't raam hebben we hem in 1 van z'n terugkombewegingen (sprongen kon je 't niet echt noemen) kunnen vangen en binnenhalen...
Van de week geschiedde echter 'n klein wonder... Uit nood geboren waarschijnlijk... Mijn buurvrouw heeft mij te kennen gegeven soms last te hebben van vooral Eppo die wel eens z'n behoeften bij haar in de tuin doet en bovendien niet eens 't fatsoen heeft 't te begraven... Als ie dat nou wel deed, was er niks aan 't handje...
Anyway, afgelopen weekend heeft ze haar tuin totaal leeggehaald om 'm te pimpen... Hij is nog niet helemaal klaar en nu heeft ze dus, in de ogen van de katten, 'n enorme , oh zo heerlijke, uit vers zand bestaande kattenbak... Aangezien ik geen zin heb om al die zooi bij haar uit de tuin te vissen, besloot ik 't luikje dicht te doen... Obi kan dan door 't raam naar buiten en Eppo niet dus vond ik 't 'n reuze slimme zet van mezelf...
Totdat ik Eppo buiten op de vensterbank zag zitten en hem op de een of andere manier hoorde denken: 'Zal ik of zal ik niet?' Ik concludeerde voor 't gemak 'ik zal niet' en sloeg er verder geen acht op... Op dat zelfde moment hoorde ik ineens krassende nageltjes en 'n bonk... Toen ik ging kijken, zag ik echter geen wanhopige ogen omhoog kijken of raar springend bolletje wol... Hij was weg... 'Shit', dacht ik maar ik was druk volgens mij en ging verder waar ik mee bezig was...
In nog geen minuut zat ie ineens weer naast me... Zich uitgebreid te wassen... In onschuld zeg maar... Waarop hij onmiddellijk weer via de strijkplank 't raam inschoot en ik wederom 'n bonk hoorde... De krassende nageltjes liet ie achterwege... Opnieuw hervatte ik whatever ik aan 't doen was... En weer verscheen hij in luttele seconden naast m'n burostoel...
Ineens moest ik lachen... Hardop, helemaal in m'n eentje en bedacht dat hij inmiddels zo over z'n trauma heen was dat hij er 'n spelletje van had gemaakt en volgens mij zelfs wedstrijdje met zichzelf deed... Helaas heb ik 'm na de derde keer niet meer boven gezien en vond hij 't blijkbaar welletjes... Of bleek hij 'n conditie van niets te hebben, of werd hij afgeleid door 'n vogel, 'n vlinder, 'n vlieg, 'n spin, 'n muis...
Toen ik de dag erna 'n blik uit 't raam wierp in de potentiele kattenbak van de buurvrouw zag ik niets dat leek op 't eventueel moeten brengen van weer 'n bezoekje met opruimgereedschap in de aanslag... Maar wat niet is, kan nog komen... Ik ken mijn pappenheimer, min of meer... Nou, in ieder geval kan ik zijn drollen onderscheiden van die van Obi... En dat maakt dat ik de dader weet te herkennen maar verder bar weinig met die wetenschap kan...
donderdag 20 september 2007 - 21.30
Schoenen
Zoonlief en ik togen naar onze lijfwinkel om meneer van nieuwe schoenen te voorzien... Ik weet van te voren hoe dat zal gaan... Hij wil niet wat ik wil en ik wil niet wat hij wil... What's new?? Dus staat hij kwijlend voor de Puma's en weet-ik-veel-wat-voor-lelijke-sportschoenmerken waarvan ik vind dat die om te sporten zijn en komt hij met 'n sik van hier tot ginder kijken bij 't schoeisel dat ik stoer, cool en verantwoord vind...
Hij wil amper iets passen maar met veel pijn, moeite en blikken die echt letterlijk kunnen doden, krijg ik dan toch 't een en ander aan z'n voeten... Wat hij aanheeft prijs ik de hemel in maar dat werkt uiteraard juist averechts... Met 't gevolg dat wij beiden met de seconde chagrijniger worden...Tot ik 't echt strontzat ben en de winkel uitloop... Met 'n enorme kwaaikop in m'n kielzog... Dan maar geen nieuwe schoenen...
Nu wilde 't feit dat we bij thuiskomst 'n kortingskaart van de betreffende lijfwinkel aantroffen... Aangezien ik niet vies ben van dubbeltjes en eerste rang enzo, besloot ik dat we 't dan diezelfde avond toch maar weer zouden proberen... Dit in 't kader van de aanhouder die waarschijnlijk wel eens zou kunnen winnen...
Aangekomen op de plek des onheils zonk ons toepasselijk de moed onmiddellijk in de schoenen... Natuurlijk waren wij niet de enigen die uit waren op 'n koopje... Maar 'n rij van minstens 2 uur liet ons toch niet weerhouden van onze missie... Van te voren had ik met zoonlief keiharde afspraken gemaakt over onze mogelijke aankoop... En 'n wonder geschiedde, wij kwamen zowaar tot 'n heus compromis... De nieuwe, vet coole, stoere, verantwoorde
gympachtige-all starsachtige-schoenachtige Yellow Cabs werden 'n feit...
De rij, die me toch wel lichtelijk angst aanjaagde ben ik positief te lijf gegaan... Ik ben eigenlijk verre van sociaal en heb 'n hekel aan praatjes aangaan met wildvreemden en zal ook nooit als eerste 'n nergens-over-gaand gesprekje aanknopen maar in no time was ik verwikkeld in 'n hoop social talk van heb ik jou daar... 't Was bijna jammer om de rij te zien slinken en af te moeten rekenen...
woensdag 19 september 2007 - 16.35
West
Om in 't bezit te komen van 'n gesigneerd exemplaar van West, 't tweede boek van Walter van den Berg, promoot ik 'm bij deze door z'n soort van trailer te plaatsen... Zonder die gesigneerde versie, ben ik overigens ook wel bereid om reclame voor hem en zijn boek maken... Alleen al omdat hij toch aan de wortel van dit blog ligt...
Dus, lieve literaire vrienden, koop 't boek... Als 't De hondenkoning al evenaart, is 't mooi...
dinsdag 18 september 2007 - 22.15
Theater
Zelden ben ik 't eens met de keuzes die zoonlief maakt maar laatst kwam hij thuis met 'n vraag waarop ik direct bevestigend kon en wilde antwoorden... Of hij bij de theatergroep mocht... Tot zijn grote vreugde was ook zijn vader 't er mee eens... Dat was hoogst belangrijk omdat hij degene zou moeten zijn die bij dit project moest gaan brengen en halen...
Vandaag was de introductieavond en ik had afgesproken dat ik 'm zou bellen hoe 't gegaan was... Hij was echter degene die mij belde met de vraag: 'Waar was jij om 10 voor 8? Want toen hadden we 'n voorstelling!' Meteen schoot ik in de verdediging dat ik van niets wist maar anders zeker was komen kijken... Ik werd snel vergeven...
In ieder geval schijnt 't hele gebeuren 'm op 't lijf geschreven te zijn... Meneer de comediant staat nu regelmatig ongestraft in 't middelpunt van de belangstelling... Misschien dat hij nu op school en op andere plaatsen waar dat niet echt gewenst is, wat minder 'aanwezig' zal zijn...
maandag 17 september 2007 - 22.22
Kwijt
Even was ik 'm kwijt maar weldra vond ik 'm weer...
zondag 16 september 2007 - 20.07
Eng
Vannacht rond de klok van 1 uur had ik braaf de laatste trein kunnen halen en hoefde niemand me naar huis te brengen... Ik vond dat weer reuze zelfstandig van me... In de trein ergerde ik me werkelijk dood aan de enorme lading veel te hard orerende, bezopen jeugd en constateerde dat ik én daarvoor simpelweg te nuchter was én nu echt 'n oud wijf geworden ben...
Mijn trouwe Twingootje stond me op te wachten op de parkeerplaats... De reden dat ik té nuchter was... Ik kon namelijk kiezen tussen 't op 'n zuipen zetten en de nachtelijke rit op de fiets naar huis maken of netjes hoogstens 2 bacootjes drinken en in de auto te stappen... Ik koos verstandig voor optie 2 (gatver, wat uitermate saai en oudwijverig)...
Aangekomen bij m'n heilige koetje, richtte ik automatisch m'n sleutel op de binnenspiegel alwaar 't infrarode ontvangst-ding-gebeuren zit om te ontgrendelen... Er gebeurde echter niets... Nu is dat niet de eerste keer maar dit maal was de timing, gezien 't tijdstip, niet erg handig... Temeer omdat achter mij 'n clubje jeugd rondom 'n andere auto luidruchtig bleef hangen... Met bijbehorende stampende, dreunende herriemuziek...
Regelmatig is 't mij bij dit euvel gelukt om de sleutel hardhandig te laten vallen of 'n aantal keer tegen iets hards aan te rammen... Maar uiteraard werkte dat deze keer niet... Ik zat dus zielig, in 't donker, alleen, met beslagen ramen (de buitenkant, 't was vochtig... De binnenkant zou weldra beslaan omdat 't klamme zweet mij wel lichtelijk uitbrak) tig pogingen te doen om mijn auto te starten...
Ik ben niet echt bang aangelegd maar ik vond deze situatie best minder prettig... M'n ouders kon ik echt niet meer bellen en naar huis lopen was ook geen optie... Ik durfde om de een of andere reden m'n auto niet uit en sloot handmatig m'n deuren... Gek, dat je op zo 'n moment allemaal rare dingen gaat denken... Te raar om ze hier uit de doeken te gaan doen...
Toen ik na, naar mijn gevoel, 'n eeuwigheid op 't knopje van m'n sleutel had zitten drukken, klikten potseling m'n deuren open... Ik schrok er nog net niet van... Opgeluchter dan ooit kon ik eindelijk m'n auto starten...
Die opluchting was slechts van korte duur want op precies 't zelfde moment dat ik wegreed, reed ook de auto met 'tuig' weg... Achter mij aan... Nu wil 't feit dat mijn 'bedrijfsnaam' met grote letters achterop mijn auto staat... Handig op zakelijk gebied maar minder handig als je achterna gezeten wordt... Althans, in mijn inmiddels vergevorderd stadium van paranoia dacht ik dat...Ik gooide 't gas erop en wist ze uiteindelijk af te schudden (of werd ik nou niet gevolgd?)...
Heelhuids thuisgekomen kreeg m'n sleutel 't wederom niet voor elkaar de boel fatsoenlijk af te sluiten en kwam ik erachter dat wanneer ik de deuren met de sleutel dichtdraai, ik dat truucje met de achterbak niet voor elkaar krijg... Je kunt die appelenbak dus gewoon niet normaal inbraakvrij maken!!! Ik had 't helemaal gehad met alles en ben gewoon naar binnen gegaan...
Hij stond er nog steeds vanmorgen en heb 'm later vandaag ook nog dicht gekregen... Ik ga van de week maar 's naar de dealer, 's informeren wat me 'n andere sleutel gaat kosten... Gezien de dagwaarde van m'n vehikel, is 'n nieuwe auto misschien 'n beter idee... Zucht...
zaterdag 15 september 2007 - 17.32
Lekkurrrrr!!!
Simona komt wat minder goed uit de verf maar 't deuntje is lekker en daar gaat 't me nu even om...
donderdag 13 september 2007 - 14.15
Quote van de dag
'Zoals u op de foto kunt zien, zit dat ene pinnetje nogal oppervlakkig onder de huid dus 't kan zijn dat 't op een gegeven moment naar buiten komt en er wat wondvocht ontstaat... U kunt er dan gewoon 'n pleistertje opplakken... Mocht 't zo zijn dat 't pinnetje er wat verder uitkomt dan kunt u even bellen en halen we 'm eruit...' Aldus de chirurg die 4 en 'n halve week gelee 2 stalen pinnetjes bij zoonlief in z'n gecompliceerde elleboogfractuur geplaatst heeft...
Lichtelijk kokhalzend kon ik alleen maar ja knikken...
(De andere pin wordt er overigens onder narcose uitgehaald... Ik was te geschokt om te vragen wanneer...)
woensdag 12 september 2007 - 21.58
For old times' sake
'n Laatste blik op 'n cool, stoer, kunstzinnig (echte graffiti), blingbling (echt gouden en zilveren stiften), helend, beschermend, lastig en menigmaal vervloekt harnas... Morgen mag 't eraf...
Best eng...
'Lieffie', riep ik vanuit de study naar zoonlief terwijl ik deze foto aan 't shoppen was... 'Niet om 't een of ander maar die knuffels in je bed kan ik er niet af toveren... 't Is is geen combi met 't stoere beeld dat iedereen van je heeft'... 'Ja mam, halloooow zeg, ik ben toch ook ergens wel 'n kind hè!!' was daarop zijn ad remme commentaar... Tja...
dinsdag 11 september 2007 - 21.53
Soms...
Soms heb je van die dagen dat je iedereen gewoon verrot wilt slaan... Dat je zou willen zeggen dat iedereen gewoon z'n bek moet houden... Dat iedereen gewoon even moet opsodemieteren... Dat ze niet aan je kop moeten gaan zitten zeiken... Dat je gewoon met rust gelaten wilt worden... Dat je gewoon je ding wilt doen zonder telkens onderbroken te worden met 'n een of andere onbenullige, onzinnige kutvraag c.q. opmerking...
Vandaag was 't zo'n dag... Ergernis ten top!! Ik stel dan ook voor om eens per jaar, 't mag van mij ook vaker, 'n dag in te voeren dat je irritante mensen gewoon uit mag schelden, bespugen of 'n onschuldige beuk mag geven... Om stoom af te blazen, om te onstressen, om weer met jezelf in 't reine te komen... 't Is in ieder geval veel goedkoper dan talloze peutsessietjes, 't herstelproces is minder langdurig en 't en bovendien is 't volgens mij ook doeltreffender...
Hm, soms heb ik best goede ideeën als ik dipperig, labiel en lichtelijk neurotisch ben... (Nee, ik ben aan de pil (waarom in godsnaam??) dus ik heb geen last van PMS...) Jammer dat ze zo onuitvoerbaar zijn... Tenzij er zich uiteraard 'n aantal vrijwilligers aanmelden... Die kans acht ik echter helaas erg klein...
Ach, misschien heeft wat relativeren, 'n zorgeloos nachtje slapen en 'n sprankelend nieuwe dag ook wel wat positief effect... 't Is tenslotte maandag...
maandag 10 september 2007 - 22.30
Maak jij straks naam?
Voor hen die wat onzeker in 't leven staan en wel 'n egoboostje kunnen gebruiken, vind je hier 'n wel geinig testje...
zondag 9 september 2007 - 21.52
Whaaaah!
Momenteel zoek ik wederom door de bomen 't bos... Deze keer voor 'n nieuw gsm-abonnement... Ik ben meer dan lichtelijk ontevree over Vodafone... Oké, de aanbieding vorig jaar was super maar goedkoop blijkt dus weer duurkoop te zijn...
De reden voor de switch is 't feit dat ik ronduit 'n klote ontvangst heb... Ik gebruikt m'n mobiel ook thuis maar hier in dit gat heeft Vodafone volgens mij gedacht: 'Sla 't hier maar over, hier wonen geen mensen, 't is niet nodig om onze antenne deze kant op te richten'... Er is 1 plek in huis waar ik verstaanbare gesprekken kan ontvangen en dat is op mijn slaapkamer, voor mijn linkerraam, 10 cm links van 't rechter raamkozijn... Maar dan ook precies daar... Of ik moet naar buiten lopen op zo'n afstandje van pak 'm beet 'n metertje of 100...
't Is nog 'n heel gedoe om van ze af te komen ook... Niet simpel 1 telefoontje, even zeggen dat ze 'n stomme provider zijn en dat ik van ze af wil... Nee, doet u 't maar met 'n aangetekende brief, dan komt 't zeker allemaal in orde... Fijn, kost me weer dik geld...
Na 2 avonden surfen op aanbieders, vergelijkingssites en op de sites van de providers zelf, ben ik eruit... Hoewel 't me ergens pijn doet (ik ben jáááren geleden van KPN afgestapt omdat Chello 't zogenaamd beter zou doen... Daar ben ik inmiddels ook van terug gekomen dus zit ik binnenkort op 't snelste glasvezelnetwerk van Nederland, maar dat terzijde), ga ik toch voor KPN mobile... De beste aanbieding komt via via van hun en ik ga er voor 't gemak van uit (omdat ze toch 'n soort van 'vertrouwenspositie door jarenlange ervaring' hebben) dat ik bij hun wél overal 'n fatsoenlijke ontvangst zal hebben...
Ik dank overigens god op m'n knieën dat ik niet ook nog 'n nieuwe foon nodig heb want anders zou ik helemaal doordraaien qua keuzes... Ik blijf lekker met m'n lila-achtig-rose mutsenfoon bellen... Inclusief blij Otazu aanhangsel... Misschien ga ik 'm zelfs wel pimpen, ik zag laatst namelijk uiterst grappige bling-blingetjes...
zaterdag 8 september 2007 - 22.26
Met 1 arm...
... drukte hij zich vandaag 5 x op... Hij was 't zat om langs de zijlijn te zitten op de wedstrijdgroep van de judo... In z'n trainingsbroek (z'n judopak was weer zo tè) deed hij (op eigen risico) mee met de warming-up... Hij twijfelde slechts 'n milliseconde bij de aankondiging dat er opgedrukt moest worden en dook op z'n goeie arm... Na 4 x moedigde Jürgen hem aan er nog 1tje bij te doen en dat liet ie zich geen 2 x zeggen...
Met 'n brok in m'n keel heb ik 'm gadegeslagen... Ik heb zelden iemand meegemaakt die zoveel doorzettingsvermogen heeft en zo ontzettend fanatiek is... Chapeau voor zoonlief!!
donderdag 6 september 2007 - 22.53
Relax
Voor hen met 'n kort lontje... Maar ik ben er heilig van overtuigd dat sommige lontjes er echter nog korter van worden...
woensdag 5 september 2007 - 21.24
Omkoperij
Soms is 't zo lekker en vooral makkelijk om iets te hebben waardoor je je kind fijn kunt afpersen... Deze keer is 't de kermis... Hij is de aller, aller, aller enige van de héééle school die nog niet geweest is en wil er dus erg graag naartoe... Ik heb er 'n behoorlijke hekel aan maar soms (?) moet je je als liefdevolle mams even opofferen... Ik heb gezegd dat we misschien, eventueel, ijs en weder dienende zullen gaan...
Dus bij alles waar hij over zeurt, als hij iets doet wat ik niet wil of juist niet doet wat ik wel wil, gooi ik 't kermisdreigement in de strijd... En 't werkt!!
Jammer dat 't morgen de laatste dag is... Ach, voor je 't weet, is de Sint weer in 't land en ondanks dat hij niet meer gelooft , is hij wel als de dood dat hij geen kadootjes krijgt... Dus omkoopmogelijkheden genoeg binnenkort... Lekker... ;-)
dinsdag 4 september 2007 - 21.56
Kookzondag
Ik heb geleerd van mijn stationskaartjestrekapparaatdebacle... Ik koop nu op maandag 3 kaartjes, 1 met datum en 2 zonder zodat ik me alleen op maandag hoef te ergeren aan mensen die 't stationskaartjestrekapparaatsysteem absoluut niet begrijpen... Uiteraard duw ik de overige 2 dagen m'n datumloze kaartjes braaf in de stempelautomaat (geheid 2x want de inkt is altijd op)...
Vandaag maakte ik echter 2 inschattingsfouten:
1: Voor de derde keer deze week vergat ik dat ik niet achter 't station kon parkeren omdat de fijne kermis weer in 't dorp is gearriveerd en dus logischerwijze onschuldige forenzen mijlenver om laat rijden...
2: Toen ik thuis vertrok om te gaan werken, was ik in de veronderstelling dat ik de enige ter wereld was die moest gaan werken en verwachtte ik 't rijk alleen te hebben in de auto en de trein...
Ik was dus én te laat én niet alleen... Mijn medeweggebruikers reden asociaal langzaam en mijn medepassagiers waren helaas geen forenzen maar mensen die gezellig 'n zondagje gingen WINKELEN (get a life!)! En 't merendeel snapte 't stationskaartjestrekapparaat uiteraard niet!! En dat terwijl 't zoooooo simpel is!!!
Ik ben vrij rustig gebleven, althans dat leek, eigenlijk kookte ik van binnen en wilde gaan gillen en slaan enzo... Ik heb dat niet gedaan... Ik was trots op mezelf...
Ja, mijn (werk)week is lekker begonnen...
zondag 2 september 2007 - 23.32
Spooky
Dit was eigenlijk de bedoeling:
Nog 'n vrij vreemd uitspansel maar iets minder rokerig...
zaterdag 1 september 2007 - 21.31
Klik hier voor 't gewauwel van Augustus 2007
't Verdere verleden vind je uiteraard in 't archief
