Compromis
We zijn eruit... 't Heeft heel wat voeten in de aarde gehad maar de kogel is door de kerk...
Ieder jaar is het weer een heel gedoe om iets leuks te verzinnen voor zoonlief z'n verjaardagsfeestje... Aangezien je met 'zakdoekje leggen' en 'ezeltje prik' echt niet meer aan kan komen en we zelf ook niet zo'n zin hebben in de de organistie van dit jaarlijks terugkerend gebeuren, besteden we het soort van uit...
Inmiddels hebben we zowat alle indoor speeltuinen in de omgeving gehad en zijn we vorig jaar zelfs uitgeweken naar België... Maar meneer wilde wat anders deze keer... Je wordt tenslotte maar 1 keer 9...
Hij wilde graag ('plieeeese, alsjeblieeeeft, smeeeek') laserschieten, dit in het kader van zijn pré-universitaire opleiding tot spion... Ik dacht dat nooit zou lukken met dat klein grut omdat ik 't ook ooit gedaan heb en zelf al bijna bezweek onder 't gewicht van dat harnas... No way dat die knullen het rechtop zouden houden... Maar lasergamen schijnt te kunnen vanaf 8 jaar... Miniharnasjes zullen het vast zijn dan...
Anyway, ik vond dat toch ietwat aan de prijzige kant voor slechts een schamele 75 minuten... We checkten Uit met kinderen nog maar weer eens uit... Al zappend kwamen we uiteindelijk bij, niet minder spannend en klaarblijkelijk ook geschikt voor minimannen, het Klimcentrum... Totaal ingespeeld op ouders die geen zin hebben in rotzooi thuis, gebrek hebben aan fantasie en bovendien in het bezit zijn van verwende kids... Kinderfeestjes met maar liefst 4 verschillende thema's... Oplopend in duur en prijs...
We hebben gekozen om maar gewoon gek genoeg te doen en eerst te gaan leren klimmen op het 'Neoliet Klim Kinderfeest'... (Voor alle duidelijkheid, ik spreek in de wij vorm voor 't saamhorig-heidsgevoel met zoonlief, ik zal mezelf nooit of te never omhoog begeven op zoiets belachelijks als een klimmuur, ik heb helaas nogal last van hoogtevrees, iets wat mij geen windeieren legt en heeft gelegd op de wintersport maar dat is weer 'n ander verhaal...)
Om toch nog een beetje het ouderwetse kinderverjaardagsfeestje-gevoel te krijgen, doen we taart en kadootjes lekker thuis, met aandacht voor wat hij van wie krijgt door hem ballonnen met confetti kapot te laten prikken waarin ook briefjes met de namen van de gastjes zitten... Op deze manier krijg je 10(!) lichtelijk ADHD(= in dit geval: Alle Dagen Heel Druk)-erige prépubers nog nét even rustig... Het opzuigen van de confetti is overigens ongemak van ondergeschikt belang (de samenkomst van de feestgangertjes is dit jaar namelijk bij zijn vader... *Evil grin*)...
Na afloop van het klimavontuur kunnen we aldaar 't feestmenu, bestaande uit poffertjes of pannenkoeken, gebruiken... Want we hebben er natuurlijk geen zin in om uren achter het fornuis staan in de stinkende baklucht...
Zo, dat is ook weer slim geregeld voor dit jaar...
Zal ik zoonlief eens stiekem vooruit laten denken op volgend jaar? Uhm... Vliegles, parachutespringen??... Hij wordt tenslotte maar 1 keer 10...
;-))
dinsdag 31 oktober 2006 - 23.23
Bij gebrek aan beter
Vanavond neemt de bewolking vanuit het westen toe. In de loop van de nacht gaat het opnieuw regenen. De temperatuur daalt in het binnenland naar 10-12 graden, aan de kust blijft het rond 15 graden. Tegen de ochtend staat er landinwaarts een matige tot vrij krachtige wind, aan de kust is de wind krachtig tot hard, windkracht 6-7.
Morgen is een bewolkte en regenachtige dag. In de ochtend verlaat een regenstoring het oosten en in de middag trekt een volgende storing van west naar oost over het land. Het wordt 13-15 graden. In het binnenland is de zuidwestenwind vrij krachtig, aan de kust staat een harde wind. In de avond trekt de wind op de wadden aan tot stormachtig, windkracht 8.
Woensdag wordt het echt herfstachtige, gure dag. Er staat een vrij krachtige noordwestenwind in het binnenland, aan de kust en op de wadden is de wind stormachtig, windkracht 8. Er vallen stevige buien, mogelijk met onweer. De temperatuur komt uit op rond 10 graden, tijdens buien daalt de temperatuur een aantal graden. In de nacht naar donderdag loopt temperatuur in het zuidoosten terug naar rond of onder het vriespunt.
Donderdag begint de dag koud. Lokaal kan er wat rijp op de auto’s liggen. De wind is in de nacht afgenomen naar een matige noordenwind. Mogelijk dat er in Limburg wat mistbanken ontstaan. De temperatuur komt uit op 9-11 graden. Het is wisselend bewolkt ern er vallen buien, mogelijk met onweer.
Daarna wordt het een aantal dagen droog en rustig weer. Overdag is het tussen 7-10 graden en ‘s nachts daalt de temperatuur naar rond het vriespunt. Af en toe schijnt de zon, maar er is over het algemeen veel bewolking.
Bron: weeronline.nl
Ben lui vandaag, last van jetlag ;-)...
Getver, 't gaat zelfs vriezen... Bah, ik haat kou...
maandag 30 oktober 2006 - 19.38
Nieuwe buren
Het is verkocht, het huis hiernaast... En voor een mooie prijs (is ook weer goed voor de waarde van mijn huis natuurlijk)... 't Heeft nog geen 2 weken te koop gestaan... Onder voorbehoud van het rondkrijgen van de financiering, worden mijn nieuwe buren, tadááh: een stel!! Damn!! Ik heb ook nooit geluk, de wildaantrekkelijke single op loopafstand was een mooie droom :-(...
De nieuwe eigenaren wonen nu nog twee blokken verder in deze straat in het zelfde huis maar hebben het boven niet uitgebouwd met twee extra slaapkamers... En aangezien zij zwanger is, is het wel makkelijk om dan een iets grotere bovenverdieping te hebben... Ja, ze is zwanger dus calculeer ik de kans op een blèrende baby voor 't gemak alvast in... Ik weet nu nog niet in hoeverre de muren huilbabyproof zijn...
Ach, aan de andere kant heeft zoonlief straks wel z'n eerste baantje: babysitter... Hij hoeft er de deur amper voor uit... Hm, dan kan net zo goed de babyfoon gebruikt worden... Oh nee, want dan ben ik natuurlijk de pineut... Oké, babysitter it is...
Goh, wat zou het uurloon tegenwoordig voor een babysitter zijn? De laatste keer dat ik met een babysit te maken had, was toen ik het zelf was, ver in de vorige eeuw... Het was wel bankhangend, chipsvretend en TV kijkend rijk worden toen... Soms ook stiekem 'n vriendje uitnodigen... Ja ja, dat waren nog eens tijden...
Toch doe ik 't zelf nu eigenlijk nooit... Ik regel mijn uitjes wel in de tijd dat hij er niet is en als de nood erg hoog is, kan hij altijd wel ergens terecht... Geen dudesitter voor hem dus en alhoewel nichtjelief het regelmatig heeft aangeboden, is zij - volgens hem - verre van 'n geschikte sitter... Tssss, z'n nichtje... Dat is 'n meisje en meisjes zijn per defenitie stom en het is al helemaal uncool om dan ook nog door haar naar bed gebracht te moeten worden!! Dan gaat hij liever gewoon dood!!
zondag 29 oktober 2006 - 12.22
Kat en muis
Hij is geobsedeerd door muiselijk schoon... Zij haalt al haar verleidelijkheid uit de kast en teast... Hij wil hebben maar kan niet krijgen... Het eeuwige kat- en muisspelletje... Wat is er nou mooier dan "de jacht"...
Dit kwam in me op naar aanleiding van het tafereel gister tijdens het schoonmaken der muizenkooi... Snuf zat onderhand met haar neus dicht weg te stinken en aangezien ik na honderd keer zeuren (ik overdrijf graag) - dat het beestje frisse lucht nodig had - geen enkel respons kreeg van zoonlief, ben ik er zelf maar weer aan begonnen...
Overigens kreeg ik du moment, zonder te vragen (ik zal waarschijnlijk op z'n schuldgevoel ingewerkt hebben, alhoewel ik betwijfel of hij dat heeft) uiteindelijk toch zijn assistentie... Hulde aan zoonlief!!
zaterdag 28 oktober 2006 - 11.14
Fijne loten
Uiteindelijk zijn we met frisse tegenzin begonnen met loten rondbrengen... En zijn we tot de conclusie gekomen dat rond etenstijd aanbellen bij mensen weliswaar superirritant maar zeer doel-treffend is... Woensdagmiddag leek mij ook een goed tijdstip... Tenslotte zijn schoolkinderen dan vrij en is er allicht wel iemand thuis...
Had ik 't even mis zeg... Onze eerste ronde verliep dramatisch, Geen hond was thuis en ik werd steeds chagrijniger... Daarbij stond ik behoorlijk voor paal als gelddrager, routebeschrijver, souffleur en paperassensecretaresse... Zoonlief was onderweg z'n pasje nog verloren en nu kunnen we dus ook niet meer inloggen op de site... Ach, z'n prijzen zijn toch in the pocket (entreekaartje Bobbejaan-land en Nike baseballcap t.w.v. 14,95) dus who cares...
Rond etenstijd heeft zoonlief zelf een klein tweede rondje gemaakt, straat voor straat, goed onthoudend waar wel en nog steeds geen gehoor werd gegeven... Deze keer had hij meer geluk en konden we een hoop adressen afstrepen... En uiteindelijk hadden we zelfs geen kasverschil...
Maar ieder nadeel hebse voordeel en nu weet ik eindelijk hoe de straten in deze buurt heten en waar ze zich bevinden... De gemeente vond het namelijk leuk om het stratenplan in deze wijk te vernoemen naar zowat iedereen die in de boeken van Tolkien vermeld staat (ver voor de verfilming overigens) en al die onuitspreekbare namen zijn nu tastbaar geworden... Toch handig als, in een hoogst uitzonderlijk geval, iemand mij ooit de weg wil vragen...
vrijdag 27 oktober 2006 - 10.40
Trots
Ik ben reuze trots, opgelucht en erg blij! Het gaat heel goed op school met zoonlief! Behalve dat meneer regelmatig absoluut geen rust in z'n kont heeft, haalt hij prachtige cijfers... Totaal boven verwachting... Mijn verwachting...
Met vorig jaar nog in mijn achterhoofd (hakken over de sloot, leestaak, regelmatig z'n weektaak niet af en alleen geïnteresseerd in hand- en hoofdstand, breakdance freezes, gym, TV en computerspelletjes) had ik de hoop op verbetering voor dit jaar min of meer laten varen... Dan kan 't namelijk alleen maar meevallen in die tien minuten der waarheid...
Groep 5 is nou eenmaal best een moeilijk jaar... Veel serieuzer, voor het eerst echte punten, toetsen, veel meer vakken... En ik weet dat hij moeite heeft met stilzitten en concentreren... Maar de juf was zeer tevreden en vertelde dat ze hem een aanwezige maar lieve en sociale knul vond... Zelfs 't lezen ging goed en dat terwijl ik hem hier met geen stok aan 't lezen krijg... Hij vraagt nog nét niet of ik de ondertiteling wil voorlezen...
Oké, dat wordt dan straks VWO, daarna een gedegen studie en vervolgens in opleiding bij de CIA of FBI want whatever happens, als je hem vraagt wat hij later wil worden zegt hij steevast: 'Ja duh, spion natuurlijk!'
donderdag 26 oktober 2006 - 21.53
Tienminutengesprek
Zoonlief had een briefje mee gekregen met daarop de mededeling dat donderdag aanstaande het tienminutengesprek aangaande de prestaties van het kind, zou plaatsvinden...
'En liefje? Wat denk je dat de juf gaat vertellen over hoe het gaat op school?' vroeg ik zo neutraal mogelijk... 'Ik had een 7 1/2 voor begrijpend lezen vandaag dus ik denk wel goed', antwoordde hij terwijl hij verder ging met zijn computerspelletje...
Naar aanleiding van dit diepgaande, onderhoudende en vooral hoopgevende gesprek, heb ik er wel vertrouwen in, denk ik... En ach, die 3 voor spelling waar hij eerder, bijna trots, mee thuis kwam, zullen we voor het gemak dan maar buiten beschouwing laten... In tegenstelling tot mijn persoontje en tot mijn grote vreugde maar ook stiekem wel teleurstelling, is hij volgens eigen zeggen, beter in rekenen...
Ik ben benieuwd...
woensdag 25 oktober 2006 - 9.00
Oeps?
In de koffiekamer, garderobe en de toiletten hing een A4tje met de volgende tekst:
DOORDAT JULLIE ZO VRIENDELIJK ZIJN GEWEEST OM MAANDVER-BAND, TAMPONS EN PAPIEREN HANDDOEKROL DOOR TE SPOELEN TERWIJL UITDRUKKELIJK IS DOORGEGEVEN DAT DAT NIET TOE-GESTAAN IS, HEB IK AFGELOPEN VRIJDAG, DOORDAT HET RIOOL ZWAAR VERSTOPT WAS EN DUS OVERSTROOMDE, TOT MIJN KNIEËN IN JULLIE UITWERPSELEN GESTAAN!!
BEDANKT COLLEGA'S!!
N.
Tja, uhm... Oeps?
dinsdag 24 oktober 2006 - 23.47
Triest
Ik werd vandaag voor de derde keer aangesproken op de lugubere gebeurtenis van vorige week maandag op het station... Van de week hoorde ik van M. uit Best dat de vrouw in kwestie een
31-jarige Bestse mama was van een 2 maanden oude baby... Een zwaar geval van postnatale depressie...
Vandaag vernam ik eerst van collega W. dat het inderdaad die vrouw betrof en dat ze was opgenomen op de gesloten afdeling van het ziekenhuis alhier... Volgens een ander collegaatje (ook uit Best) scheen 't beter met haar te gaan en mocht ze een weekend thuis doorbrengen... Daar verslechterde ze weer en op de een of andere manier was de gesloten afdeling van het ziekenhuis niet op slot...
Ze is afgelopen zaterdag begraven... In diezelfde mis werd de baby gedoopt... Hoe triest kan iets zijn...
maandag 23 oktober 2006 - 19.48
My kinda guy
Zoals bekend ben ik soms een burgertrut pur sang en dus vind ik 't af en toe lekker om op zondagochtend butt-programma's op RTL4 te kijken... Maar de nog butterige belspelletjes tussendoor zijn te kort om ontbijt te maken... Ik kreeg honger en laat nou nét op dat moment zoonlief boven komen...
Hij moest natuurlijk eerst even zeggen dat ik stomme televisie lag te kijken en dat hij wel samen wilde kijken maar dat het dan niet Eigen Huis en Tuin mocht zijn... Het is míjn slaapkamer en míjn TV en ik wilde geen irri tekenfilmstemmetjes op de vroege morgen... Tussen neus en lippen door zei ik dat ik zo wel ontbijt zou maken... En nee geen croissantjes want die was ik vergeten... Witte, foute, ongezonde broodjes, filet american en tuinkers had ik wel in voorraad...
Als het niet à la minute gebeurde, deed hij het zelf wel... Ietwat bozig stampte hij de trap af... Ik had geen zin om 'm weer naar boven te roepen en 'm weer opnieuw de trap af te laten lopen, rustig deze keer... Ik had geen zin in ruzie...
Hoor ik nog geen 10 minuten later gestommel op de trap... Komt zoonlief m'n kamer binnen, balancerend met 'n dienblad... Met daarop: 2 rijkelijk belegde broodjes, plakje ontbijtkoek, chocomel en multivitaminedrank!!
Ik heb 'm de hemel in geprezen, tig keer gezoend en gezegd dat dit het liefste was wat ik me kon bedenken... Hij keek er een beetje onwennig bij, alsof het allemaal niet zoveel voorstelde en hij het dagelijks deed... Heerlijk, van die momenten... Heerlijk, zo'n lekker menneke, my kinda guy!!
Mijn euforie was helaas slechts van korte duur want wat later vroeg ik of hij zijn luiken omhoog wilde doen en zich aan wilde kleden... Maar meneer had al ontbijt op bed gemaakt en vond dat werk genoeg... Of ik dat dus even wilde doen en gelijk z'n kleren naar beneden wilde gooien... De luiken heb ik maar gedaan, z'n kleren hijzelf... Ik vond dat 'n aardig compromis... Ik had geen zin in ruzie...
zondag 22 oktober 2006 - 12.40
Uitslapen
Behalve dat een onverlaat die om half 8 als een gek over mijn verkeersdrempel (ik beschouw 'm als de mijne) denderde, mét aanhanger inclusief herriemakende lading, mij ruw uit mijn slaap haalde...
Behalve dat 'n om kwart voor 8 afgaand autoalarm dat nogmaals deed...
Behalve dat iemand 2 deuren verder weer iets later de rolluiken met veel kabaal optrok...
En behalve dat een dikke Amerikaan met grommende V-8 om 8 uur mijn gedoezel weer verstoorde, is me gelukt - zoonlief negerende om kwart voor 9 - om tot half 10 te blijven liggen...
Echt uitslapen kun je het niet noemen maar na al die wrede verstoringen en geen directe verplichtingen in het vooruitzicht, was het wel relaxed...
zaterdag 21 oktober 2006 - 11.53
Obikado
Alweer kwart over 8 vanmorgen (zucht, wanneer mag ik nou eens uitslapen!!)... 'Maham'!!! Zoonlief schreeuwde het vanuit zijn slaapkamer met zijn kwekstemmetje (hm, baard in de keel zou al welkom zijn soms)... 'Obi doet stom'!! Ik had de kat al gehoord en eigenlijk had híj ons wakker gemaakt... Hij rende als een bezetene de trap op en af en door ervaring wijs, wist ik al waarom...
Ik stond toch maar op om te kijken maar had geen zin in een lijk op mijn nuchtere maag... Op de gang kwam ik zoonlief tegen met Obi in de houdgreep... Het slachtoffer lag levenloos te wezen... 'Geef die kat maar hier, laat die muis maar liggen... Die gaat nergens heen, we gaan echt nog even proberen te slapen', sprak ik licht geïrriteerd...
Ik pakte Obi over en nam 'm mee naar mijn slaapkamer en hoorde zoonlief roepen: 'Ik haal wel even het veger en blik en dan ruim ik 't wel op'... 'Uhm, kun je dat wel aan met je tere kinderzieltje? Krijg je dan geen trauma's enzo?' riep ik terug... 'Nee joh, ik heb toch laatst die dooie vogel die onder de salontafel lag ook opgeruimd en die was veel groter', zei hij triomfantelijk... 'Oké dan, gooi je hem wel in de wc beneden, die trekt beter door', waren mijn woorden terwijl ik boven het toilet door hoorde spoelen...
'Oh curry (ons nette vloekwoord voor 't k-woord), ik heb het al gedaan mam, hier boven dus en sjips (shit), ik moet nu wel even kijken of het niet Snuf was die Obi vermoord heeft, hij leek er namelijk wel erg veel op'... 'Nee, ik zag dat 't een spitsmuisje was want die zijn veel kleiner dan onze Snuf dus ben maar niet bang', stelde ik 'm gerust...
Na constatering van een levende Snuf, kroop hij nog even bij mij waarna ik hem na 10 minuten continu ouwehoeren toestemming heb gegeven om beneden TV te gaan kijken... Kon ik me nog even omdraaien... Morgen poging 4 tot uitslapen...
vrijdag 20 oktober 2006 - 15.41
't Plezantste land
De weergoden waren met ons... Ik baalde als een stekker dat ik in Nederland nog getankt had... 't Scheelde gewoon 19 cent!
Ik heb blauw gelegen achter het stuur toen zoonlief de routebeschrijving uitbreidde met: Sla links af daar, houdt rechts aan, ga links pinnen en daarna rechts tanken, draai vervolgens de snelweg op en zet de cruisecontrol op Kasterlee...
We hebben uiteindelijk 3 misselijkmakende attracties links laten liggen... De rest was redelijk uit te houden, veroorzaakte slechts een lichtelijke maagdraaing... Een ervan was het toppunt van (letterlijk) pijnlijke humor... Zo amateuristisch dat je je afvraagt wat zoiets anno 2006 in godsnaam op een pretpark doet...
Met pijn in je buik van het foute bochtenwerk en onnodig lompe remtechniek, overleefden we de rit amper... Maar juist dat maakte het vette pret en kijken naar de achter ons aankomende karretjes en de reacties van de inzittenden zorgden zelfs voor nog meer lol... We beschouwden 't maar als typisch Belgisch (no offence)...
We twijfelden bij binnenkomst aan de '25 meter vrije gil'... We keken vooral wat voor kleur de mensen hadden als ze eruit kwamen... Zoonlief wilde toch maar niet... De hele dag heeft hij er over lopen denken en op het laatst besloot hij toch wel te willen...
Ik heb het ding van alle kanten bekeken, bedacht dat ik van al die watjes 8-banen al ietwat beroerd was geworden en dat deze behalve recht omhoog, noodzakelijkerwijze ook nog eens recht omlaag gaat, 'n looping maakt en 2 kurketrekkers... Kotszakjes hadden ze niet aan boord en ik heb zoonlief dus zwaar teleurgesteld want zonder begeleider mocht hij er niet in... Als smoes heb ik hem gezworen dat ik echt een hartaanval ofzo zou krijgen in dat gevaarte en uiteindelijk nam hij dat met grote twijfel en een boos gezicht aan...
De dag afgesloten met een vette hap via de Mc Drive (geen friet want die hadden we op het park al genuttigd met die heerlijke Belgische mayo)... Als een speer naar huis om Johnny English en Garfield al dinerend in bed te kijken (mijn DVD-speler boven is beter dan die van beneden, wat op zich vreemd te noemen is want het beneden-exemplaar was dubbel zo duur)...
Al met al was het een geslaagde dag... Ik bedank zoonlief voor het winnen van zijn prijs door het verkoopsucces van zijn loten... Er kleeft slechts nog steeds 1 nadeeltje aan dat Grote Clubgebeuren: Die k-loten moeten nog steeds rondgebracht worden!! Pffff...
donderdag 19 oktober 2006 - 22.18
Kindje maken
- Zoonlief: Mam, mag ik met Dave spelen?
- Ik: Joh, het is kwart over 8, ga uitslapen, 't was gister keilaat... Of laat míj in ieder geval uitslapen... Trouwens, Dave???
- Zoonlief: Neehee, niet echt maar op internet, ik heb een kindje gemaakt en die wordt iedere 8 uur een jaar ouder en ik moet ervoor zorgen anders gaat hij dood... Kom maar even kijken...
- Ik: Ja zo, even blijven liggen nog, ik heb vakantie...
- Zoonlief: oké...
Een uurtje later...
- Ik: Waar ben je?
- Zoonlief: op mijn kamer, aan het computeren, kom je even naar Dave kijken?
Ik strompel uit bed en slof naar zijn kamer... Zoonlief navigeert als een volleerd internetter via Funnygames naar Eccky...
- Zoonlief: Kijk, dit is nou Dave, die heb ik samen met E. (zijn 'stief'zusje) gemaakt...
Ik zie een kadertje met de naam en een vlek en kijk 'm vragend aan...
- Zoonlief: Ja, ik kan nu niet met hem spelen want het is te druk... Ik denk omdat het herfstvakantie is, er zitten natuurlijk veel kinderen te internetten...
- Ik: Nou, stom hoor... hoef je niet naar school, zou je Dave in leven kunnen houden, gaat hij straks dood omdat het te druk is op de site...
- Zoonlief: Ja stom hè, kom dan we maken gewoon een nieuw kindje, dan jij mag nu de namen verzinnen... Een jongensnaam én meisjesnaam want je weet natuurlijk niet wat het gaat worden... Wat is je hotmailadres?? Dan kunnen we later, als het niet meer druk is, samen met hem spelen...
Ach, waarom niet... Het lijkt me niet zo intensief en tijdrovend... Tenslotte is het slechts virtueel en blijk je een Eccky ongestraft te kunnen verwaarlozen... En anders zorgt de site daar wel voor...
woensdag 18 oktober 2006 - 12.13
Mijlpaal
Gisteravond onder het eten ging de bel... Mijn moeder had bij mij gekookt omdat ik zoals gezegd mijn vader moest lenen voor technische script-ellende... Grappig als je aan kunt schuiven aan je eigen tafel, ik wist niet eens meer dat die eettafel ook daad-werkelijk diende om aan te eten... Ja, slecht genoeg vinden zoonlief en ik het gezelliger om aan de lage tafel te eten terwijl we naar Funniest Homevideo's (of iets dergelijks) kijken...
Enfin, de bel ging... Staat zoonlief voor de deur... 'Ik heb maar effe tijd want anders wordt de friet koud maar ik wilde gewoon effe langskomen', deelde hij hijgend mee... Onbegrijpend antwoordde ik: 'Huh? Friet koud?'... Ja, ben helemaal alleen naar de friettent gefietst en heb friet enzo gehaald, kijk maar... Ik liep achter hem aan naar z'n fiets alswaar zich 'n goedgevulde papieren tas van de friettent aan het stuur bevond...
'Uhm goh, helemaal alleen? Dat eind?' (Ik zag meteen alle mogelijke doemscenario's die je je maar kunt voorstellen: veel bos, stil weggetje, kinderlokkers, schattig blond kindje...) En om 'm die gedachtes te besparen, vroeg ik 'm maar of hij genoeg geld terug had gekregen... 'Ja, mam volgens mij wel', zei hij terwijl hij het me begon voor te rekenen... (Eigenlijk maakte het me vrij weinig uit want het was toch niet mijn geld maar ik moest toch iets pedagogisch verantwoords zeggen, vond ik...)
En dan te bedenken dat we 2 weken geleden met z'n tweeën naar de friettent reden, ik in de auto bleef zitten en hij de zaken binnen wel even ging regelen... Bij wijze van proef, dan kon hij de volgende keer alleen, verzekerde hij mij... Niet wetende dat ik dat voorlopig liever nog even samen doe, mijn doemscenario's in acht nemend... Maar soms is het gewoon beter om niets te weten en blijkt het gewoon vanzelf te gaan... Een mijlpaal voor mij en zoonlief... Maar het ozo cliché-erig loslaten hè... Dat blijft doodeng...
dinsdag 17 oktober 2006 - 22.47
Maandagmorgen
Bah, kun je lekker een beetje uitslapen deze maandag in de herfstvakantie omdat je niet voor dag en dauw hoeft te beginnen met werken, verpest een radeloze wel even je relaxte ochtend... Ik liep met mijn mp3spelertje op mijn oren naar het station en trof daar een menigte mensen en 4 politieauto's rond en op de parkeerplaats aan...
Drie politieagenten blokkeerden de ingang van de perrons en terwijl ik naar het groene Metro-ding liep, probeerde ik al luisterend naar de menigte, op te vangen wat er aan de hand zou zijn... Dat lukte niet helemaal dus ik liep op een, mijns inziens betrouwbare, vrouw af en vroeg wat er gebeurd was... Ik verwachtte een bom-melding ofzo... Maar niets was minder waar...
Net voor het station bleek een meisje of vrouw genoeg te hebben gehad van haar bestaan en voor de trein gesprongen te zijn... Terwijl de vrouw het vertelde, wees ze naar boven en daar zag ik enkele mannen in geel fluoriserende hesjes af en aan lopen... Ik was blij dat de rails veel hoger lagen en dat ik verder niets kon zien...
De vrouw vertelde ook dat ze in de trein zat toen het gebeurde en erger nog dat ze een been voorbij had zien komen, met een keileuk laarsje met bont eraan (dat waren haar exacte woorden, ze had oog voor detail op dat moment)... Ze wilde niet kijken maar het ging vanzelf en nu heeft ze een afschuwelijk beeld dat op haar netvlies is gebrand, waarschijnlijk voor de rest van haar leven...
Er waren bussen besteld maar die lieten een uur op zich wachten... Ik belde mijn werk om te zeggen dat ik later kwam... Ik verloor de vrouw uit het oog maar we kwamen elkaar na de busrit weer tegen en liepen samen de stad in... Ze had gehoord dat het meisje nog leefde... Té triest voor woorden...
Ik ben ineens precies 2 jaar terug in de tijd, het was toen ook herfstvakantie... Een radeloze verpestte de maandag voor veel van mijn collega's en sprong bij ons in de winkel van de derde verdieping de kelder in... Een beeld dat velen tot op de dag vandaag en in lengte van dagen nooit meer kwijt zullen raken... Ik had geluk, ik was vrij en heb ook toen niets kunnen zien...
maandag 16 oktober 2006 - 21.35
Prutsen
Gèk word ik ervan... Ik geef 't op... Ik ga mijn vader erbij halen... Mijn vader was vroeger, toen hij hoopte te kunnen wennen om aan wal te gaan werken, troubleshooter... Die hoop was overigens snel vervlogen want in no time bevond hij zich weer offshore...
Anyway, hij heeft door zijn verleden dus best wel wat verstand van programmeren en ik gewoon helemaal niet... Niks, noppes, nada!
Ik vind het leuk om crea te prutsen met mijn computer en het w.w.w. en dat is niet zo moeilijk als je er de juiste programma's voor hebt... Maar dan moet het allemaal niet te ingewikkeld gaan worden doordat het programma de tools niet heeft voor bepaalde zaken...
Ik ben dus - tegen beter weten in - een enorm enge uitdaging aangegaan... Voor een nieuwe opdracht moet ik gaan vogelen met zoekmachines, scripts, perl en databases... Nu heb ik daarover best wel eens een klok horen luiden maar ik ben alsmaar op zoek naar die verrekte klepel... Oké, ik heb volgens mij inmiddels een geschikt script gevonden met bijbehorende uitleg maar ik snap er geen zak van...
Dus schakel ik mijn vader maar in... Die heeft dan weer de ballen verstand van het hele HTML-gebeuren maar het is gelukkig een snelle snapper...
Oh, soms ben ik zo vreselijk alfa terwijl ik ook zo vreselijk bèta zou willen zijn... Maar ja, je kunt niet alles hebben in het leven en onder zwaar protest, leg ik me stampvoetend bij mijn tekortkomingen neer...
zondag 15 oktober 2006 - 16.28
Briljant
Het is herfstvakantie en zoonlief brengt de eerste helft daarvan door bij zijn vader... De tweede helft is hij logischerwijze dus bij mij... Ja, wij hebben dat fijn eerlijk verdeeld... Nu wil het feit dat minimeneer zijn Grote Clubactie loten heeft binnengekregen... De welbekende 63 verkochte exemplaren...
Ik heb vrijwillig aangeboden om ze mee te gaan afleveren want om hem nou met een zak geld rond te laten lopen in z'n eentje, vind ik niet zo verantwoord en daarbij weet hij waarschijnlijk niet eens meer waar hij allemaal geweest is (de combinatie adressenlijst en straatherkenning is topografisch gezien nog best moeilijk voor een 8-jarige)...
Het was dus de bedoeling dat we ze in de herfstvakantie zouden gaan rondbrengen bij de 59 (zucht) betreffende adressen maar bij nader inzien gaat dat hoogstwaarschijnlijk helemaal niet lukken... De dagen dat hij bij mij is, zijn namelijk volgeplanned... Maar ik heb een briljant idee: ik ga het lekker afschuiven...
Ik zorg dat zoonlief zijn loten krijgt en laat zijn vader het vuile werk opknappen (oh, wat vreselijk stout van mij!)... Tenslotte hebben afgesproken om samen voor zoonlief te blijven zorgen en beiden betrokken te zijn bij de opvoeding... En voor lul staan op de stoep bij de lotenkopers terwijl zoonlief de financiën regelt bij de deur hoort daar helaas gewoon ook bij...
zaterdag 14 oktober 2006 - 11.46
Spannend
Ik zag van de week dat er plotseling een 'Te koop'-bord aan het bovenraam van het huis van mijn buurman was verschenen... Gisteren maar even aangebeld om de reden waarom hij weggaat boven water te halen... Misschien was hij Obi en de rest van zijn buren spuugzat ofzo... Hij woont op de hoek en heeft dus maar 1 stel buren waar hij eventueel last van zou kunnen hebben...
Maar niets bleek minder waar... Hij had besloten terug naar zijn roots te gaan en ging het idyllische Brabant verlaten... Ik krijg dus nieuwe buren en dat is iets wat ik hartstikke spannend vind... Ik weet namelijk nu wat ik heb en het is maar afwachten wat ik er voor terug krijg...
Schreeuwende en jengelende kinderen, op de trap stampende klompen, sleutelende Hella Golfjes GTI-hobbyisten, ritueel geslachtwordende schapen, dreunende housemuziek, demperloze scooter-tjes, klopborende doe-het-zelvers en ik kan nog wel meer vooroor-delen jegens foute buren bedenken...
Maar aan de andere kant, positief bekeken dus, krijg ik misschien wel een leuke, humorvolle, intelligente, trendy, wildaantrekkelijke, rijke, smakelijke, single buurman, zonder kinderwens, met cabrio én stoere Harley, goedkunnende koken én converseren, in bezit zijnde van zwemdiploma én plintentrapje...
Ach, laat ik niet op de zaken vooruit lopen en gelaten afwachten of het straks de moeite waard zal zijn om een kopje suiker te gaan lenen bij mijn witte prins op het knappe paard of dat het een beter plan is om even naar het tankstation te rijden...
vrijdag 13 oktober 2006 - 11.46
Twee keer per jaar ben ik de klos... Zoonlief heeft dan nieuwe, fatsoenlijk passende, kindervoettechnisch verantwoorde schoenen nodig... En meestal is dat een ramp, niet in de laatste plaats omdat wij nogal van mening verschillen...
Hij wil sneakers, ik vind dat niet goed, oké voor erbij een paar kan dan nog wel maar niet als dagelijks schoeisel... Hij wil ze in de meest verachtelijke, schreeuwerige kleuren, ik ben het daar niet mee eens, ik ben een zeikerd en vind dat ze een beetje bij z'n kleren moeten passen... Hij wil eigenlijk dezelfde als z'n neef (9 jaar en z'n grote voorbeeld, hij imiteert hem, tot mijn grote ergernis, nog net niet tot aan z'n boxershorts toe...) en ik vind dat nageäap belachelijk...
We beginnen meestal bij Verkuilen alwaar we vaak slagen als we op tijd zijn... We hadden mazzel, we waren op tijd (bezoek in herfstvakantie staat garant voor een acuut koopzondag-cq-drie dwaze-dagen-syndroom)... Na zijn voeten electronisch op te hebben laten meten, stelde ik voor om diverse exemplaren te passen, de 'neefjeschoenen' uiteraard angstvallig vermijdend...
Maar toen ik hem de vetste Yellow Cabs ever wilde aansmeren kreeg ik tot mijn verbazing te horen: 'Mam, ik vind toch die ene, je weet wel, die ene die jij niet goed vindt maar dan in een andere kleur het vetst en weet je, diegene die jij vetter vindt, zijn 20 euro duurder dussuh'... En dan dat gezicht wat hij erbij opzet en die vragende, nee smekende donkerbruine kijkers... Uhm tja, daar kon ik niet echt tegenop...
donderdag 12 oktober 2006 - 16.54
Vreemd
Zoonlief wilde zijn B-Daman graag hebben maar verbleef bij zijn vader en het was 8 uur 's avonds toen hij daarvoor belde... Hij had een heel ingewikkelde oplossing om het ding op te halen... Ik moest in ieder geval de achterdeur open laten en dan zou hij die, na de tweede keer school, wel via het kattenluikje weer op slot doen... Leek me niet zo'n goed plan... Hij mocht het ding ook niet meer ophalen van zijn vader dus we zaten met een major problem!!
'Misschien is het een idee om dat biedahman-geval (dankzij google wist ik hoe je het moest schrijven) gewoon op de tuintafel te zetten?' opperde ik voorzichtig... 'De poort is open dus dan is het simpel'... 'Ooh ja, goh goed idee mam... Truste!!'
Ik was het gister gelukkig niet vergeten want ik had het op mijn hand geschreven, die heb ik altijd bij me en da's handig als je grijze cellen het soms opgeven op het gebied van onbelangrijke zaken moeten onthouden... Onbelangrijk is in dit geval relatief en dus is die hand erg belangrijk...
Toen ik het ding op de tuintafel wilde zetten, ontdekte ik dat het oude fietsje van zoonlief in het midden van de tuin stond en niet ergens weggemoffeld tussen de coniferen, waar hij normaal gesproken verstopt staat... Ik ging poolshoogte nemen... Tot mijn immens grote verbazing was mijn totale, behoorlijk verwilderde bruidssluier, die zich tegenover de coniferen zou moeten bevinden, tot op de grond verdwenen! Weg! Kwijt! Nergens te vinden...
Nu ben ik best lui aangelegd en vergeet ik meestal die idioot snel groeiende klimmer te snoeien en raakt iedereen die door het paadje fietst vaak zwaar gewond door zwiepende, overhangende takken... Mijn overbuurman ergert zich daaraan en knipt zo nu en dan de plant een beetje bij... Ik bedank hem daar regelmatig voor en hij zegt het geen bezwaar te vinden als hij toch al bezig is...
Maar nu vind ik dat hij toch wel erg rigoreus bezig is geweest, als hij het gedaan heeft maar daar ga ik logischerwijze wel van uit... Eén ding moet ik hem in ieder geval wel nageven: het snoeiafval is ook kwijt, weg en nergens te vinden... Uhm, dat beschouw ik voor het gemak dan maar weer als een meevaller ofzo??
woensdag 11 oktober 2006 - 9.26
Nu even niet
Op dinsdag is het Ladiesnight op Net 5 en zoals het een goed en mutserige lady betaamt, hang ik dus bank... Warme chocomel met slagroom, zak bitterkoekjes erbij (want 1 koekje is echt te weinig), verzonken in m'n knusse woonkussen, onder m'n fleece dekentje en lekker ongeneerd kassiekijken...
't Is plas/refill/zap/stukjestype-pauze nu en ik knal het excuus voor mijn minimale inbreng van vandaag tussendoor even snel het wereld wijde web op...
Shit, pauze is al voorbij, die lijkt toch veel korter als je hem nuttig besteedt... Nu nog in rap tempo uploaden dus...
dinsdag 10 oktober 2006 - 22.19
Obiplein
Er zit er hier eentje te glunderen van trots... Als hij schoenen aan zou hebben, liep hij er geheid naast... De arrogantie straalt er van af... Iedereen in zijn omgeving zal hem met nog meer respect moeten gaan benaderen... Nu dwingt hij dat ook best wel al af met zijn hooghartige voorkomen... Zo zwart zijn als de nacht, brengt immers nog altijd bijgelovigheid met zich mee (Uhm, hij heeft, pak 'm beet, 8 verdwaalde witte haren maar die doen slechts voor spek en bonen mee)...
Zijn naam werd vereeuwigd in de stad der steden (waarschijnlijk al velen jaren voor hij het levenslicht zou aanschouwen maar dat gaan we hem natuurlijk al helemaal niet verklappen)... Het feit ligt/hangt er gewoon, wit op blauw, keihard!!
foto werd ter plaatste geknipt door Walter en ik heb 'm
daarna eerlijk gekregen
En we laten hem lekker in de waan: 'Tuurlijk Obi, er is een plein naar je vernoemd en nee het gaat hier echt niet om een judoband maar waarschijnlijk wel om een Moluks eiland'... Wie het weet, mag het overigens zeggen... De herkomst van de naam van dit plein is namelijk onvindbaar... Ik heb het hele internet (tot zover ik zin had) afgezocht maar kon er verder niets over vinden...
Anyway, ik denk dat ik zelf ook maar net doe of ik een beroemde kater heb en zoonlief met de eer laat strijken want hij heeft tenslotte zijn naam verzonnen... Everybody happy hier dus... En dat met zo weinig... Van niets iets maken... Soms best een kunst maar ook behoorlijk bevredigend...
maandag 9 oktober 2006 - 21.00
The Lion King voor Burundi
Mijn moeder vroeg van de week of ze zoonlief mocht lenen voor een voorstelling van The Lion King voor Burundi die bij ons in het cultureel centrum werd opgevoerd... Aangezien ik de echte musical nooit heb gezien, ging ik op haar uitnodiging in toen ze vroeg of ik ook mee wilde...
Nu heb ik natuurlijk wel weer een uitgesproken mening over de toegankelijkheid van de grote, zwaar commerciële musicals... En dan heb ik het over de budgetaire kwestie... Het is gewoon onbetaalbaar om een avondje entertainment te hebben... Er zijn namelijk best wel wat voorstellingen geweest die ik met zoonlief zou hebben willen zien maar als ik onderhand moet gaan sparen voor een entreekaartje, vergaat mij de zin...
Deze voorstelling haalde het vast niet bij 't origineel en het was naar alle waarschijnlijkheid maar goed dat ik (en mijn soms irritante perfectionisme) de echte niet had(den) gezien want anders was ik me vrijwel zeker gaan ergeren aan het amateurisme...
Maar het was gewoon een heerlijke feelgood-uitvoering... Ik merkte zelfs bijna niets van de houten kont die ik kreeg na de ruim 2 uur durende zit... En alleen al het feit dat ik het meteen bij het begin al niet droog kon houden, zegt voor mij genoeg... Maar ach, ik ben een sentimentele muts en moest ook janken toen Kelly Pfaff en partner gister op Music Was My First Love een voor mij perfecte kür neerzette... Ja, ik weet 't... Ik ben meer dan erg!
zondag 8 oktober 2006 - 22.31
Restricties
'Maham, kom eens kijken', riep zoonlief vanaf een deur verder... 'Ja, even wachten, ben bezig, kan nu hier niet weg (ik was ingewikkeld aan het doen op mijn pc, dat kon omdat we samen even gingen computeren, ik doe dat zelden wanneer meneer thuis is omdat ik niet wil dat hij zich zijn moeder herinnert met een computer in haar kielzog)...
'Kom nouhouw'!! Ik zit hier al uuuuren te wachten', overdreef hij mateloos... 'Ja, ja', verzuchtte ik en spoedde me naar de kamer hiernaast... 'Kijk eens wat ik heb gegoogle-d!', sprak hij vol trots... 'Uhm, ja, goh, wat zal ik er van zeggen', reageerde ik quasi lauwtjes, in eerste instantie... En meteen daaropvolgend:' Nee, bah, ik vind 't ronduit smerig!' Ik probeerde verder gewoon te doen, of het de normaalste zaak van de wereld was en maakte er zo weinig mogelijk ophef over... Hij had dus het woordje "poep" ingetypt bij afbeeldingen... En had natuurlijk de grootste lol...
'Doe maar wegklikken en typ maar wat anders in', stelde ik hoopvol voor... 'Wat zal ik intypen dan? Ik weet 't al, ik doe poezen', was zijn idee...
'Oh jee, als hij nou maar geen poesje intypt', dacht ik ineens... Ik spelde het voor alle zekerheid maar even voor 'm: 'Met een z dus lieverd'... Gelukkig gaf "poezen" netjes afbeeldingen van het wel-bekende pluizige beestje dat miauwt... Thank god!
Na plaatjes van vogelspinnen, gorilla's en fretten had hij weer genoeg van het surfen en ging hij over op gamemode... Ik kon met een gerust hart weer even terug naar mijn eigen pc...
Ik heb al eens vaker geprobeerd om filters aan te brengen op zijn computer maar die waren dan zo zwaar dat je überhaupt niet eens meer kon google-len...
Zolang ik de irritante geluiden en muziekjes van de spelletjessites hoor, maak ik me verder maar geen zorgen... Bij verdachte stilte, neem ik maar weer een kijkje hiernaast... Even checken of ik toch maar geen restricties in moet gaan voeren... Wil hem namelijk nu nog geen trauma's laten overhouden aan onschuldig plaatjes kijken...
zaterdag 7 oktober 2006 - 15.15
R.I.P.
De heer of dame in kwestie is met grof geweld om het leven gebracht... Door bovengetekende herself... Als ik er een script voor geschreven zou hebben, zou ik het hebben laten doen door een body double... Gatverredamme!!! Met mijn blote handen heb ik het beest aan stukken gereten... Per ongeluk dus...
Ik vond het tijd worden mijn overkapte terras te ontdoen van alles wat ook maar een beetje aan de zomer doet herinneren... De stoelkussens naar binnen, de tafelloper in de was, hangmat opruimen... Het is toch kloteweer en het zomergevoel angstvallig willen vasthouden is ondoenlijk (huil, jank, pruil)...
En natuurlijk liep ik gedurende mijn opruimwoede wederom nietsvermoedend dwars door het al tig keer verwoeste web van de inmiddels overledene... Nadat ik, luid vloekend, het plakspul uit mijn haar en gezicht had verwijderd, voelde ik wat kriebelen in mijn nek... En in een reflex maaide ik overal waar ik maar maaien kon (oh, het moet echt een hilarisch tafereel geweest zijn, achteraf gezien, op het moment zelf was het my worst nightmare)...
Toen ik mijn hand daarna checkte, wist ik niet hoe snel ik die moest bewegen om er ongeveer twee helften spin-overblijfsel vanaf te krijgen...
Ik deed het dus echt niet expres, 't Was overmacht of juist onmacht... Misschien was het wel machteloosheid, machtsmisbruik of een hogere machtspositie van mijn persoontje ten opzichte van de hulpeloze geleedpotige... Maar meer dan waarschijnlijk was het gewoon ordinaire hysterie... Gatverdegatverdegatver!!!
vrijdag 6 oktober 2006 - 16.14
Lekker belangrijk
En weer heb ik het gedaan... Van alles aangeschaft wat ik niet nodig heb... Ik ging voor een paar sneakers (fake All Stars) en ik kwam thuis met 2 overvolle tassen... Gevuld met van alles behalve sneakers... Ik heb namelijk zo'n lowbudgetwinkel bij mij in het dorp... Ik betitel 'm kortweg als buttwinkel...
Ze hebben daar dus van alles en het kost geen drol... Je kunt 't zo gek niet bedenken of ze hebben 't in huis... Van huishoudzooi tot kantoorartikelen, speelgoed, etenswaar, kleding... You name it, they've got it... Ik word daar meestal erg hebberig...
Maar de sneakers waren er dus niet meer in mijn poezelige maatje 37 en daar was ik zwaar teleurgesteld over en diep ongelukkig door... Dat gevoel moest ik zien kwijt zien te raken door dan maar wat anders aan te schaffen...
Dat werden dus:
* 3 A4 opbergdozen in de kleur limegroen (perfect matching in mijn study... Wat ik erin zal doen, is mij vooralsnog onbekend, in ieder geval iets A4-achtigs, ik verzin wel iets, komt tijd, komt raad)
* 2 kartonnetjes met 6 buttons met stomme teksten erop voor zoonlief die ik waarschijnlijk voor mezelf houd en ergens opprik waar ík ze leuk vind staan
* 4 stoere boxershorts voor minimeneer
* 2 cute pyjamabroeken in snoezig gestreept rose en bleu die zo leuk staan met een hemdje (dan voel ik me meteen Meg Ryan-achtig, overigens wel de Meg voordat ze d'r lippen heeft laten opblazen)
* 4 senseo-mokjes... 2 limegroene exemplaren die op het apparaat kunnen staan als decoratie (yep, in mijn keuken heb ik ook lime als accentkleur) en 2 stapelbare terrakleurige, gewoon omdat ze stapelbaar waren, lijkt me handig... En dan te bedenken dat ik al 10 crèmekleurige heb... Uhm, die zet ik wel op marktplaats ofzo...
Hm, ik zou mezelf altijd de vraag stellen bij bepaalde aankopen of ik het echt nodig heb... Had ik dit allemaal nodig? Nee, ik had sneakers nodig en verder eigenlijk niets... Ja zeg, komop... Soms moet je gewoon toegeven aan bepaalde behoeftes en mijn excuus is in dit geval: 't Kost geen drol en ik voel me er lekker bij...
Zo, genoeg geleuter... Na gedane arbeid ga ik straks even een senseootje tappen... Dat heb ik wel verdiend, vind ik...
Oh jee, ik bedenk me nu ineens dat er zich dan natuurlijk een major problem aandient: Ik kan namelijk vast niet kiezen, zal ik nou een lime-, terra- of cremekleurige mok nemen... Dilemma's, dilemma's, dilemma's... ;-)
donderdag 5 oktober 2006 - 15.13
Nichtjelief
Twaalf is ze, bijna 13... Haar moeder dankt de hemel dat ze 'n 'skater' is en zich dus niet hijst in superstrakke spijkerbroeken met nog strakkere truitjes... Lekker baggy en weinig elegant maar dat hoort nu eenmaal bij het skatergebeuren... Vers op de middelbare maar haar draai nu wel aan het vinden... Puberaal als de pest, precies volgens het boekje...
'Laat je Loesje (de golden retriever) nog uit? Ik wil voortaan dat je dat gewoon uit jezelf doet, niet dat ik het 100 keer moet vragen, het hoeft maar 1 keer per dag, voor of na het avondeten, ik hoor je broertje zelden zeuren dus dat verwacht ik van jou ook', aldus mijn zusterlief ofwel haar moeder...
Zuchtend en steunend loopt ze naar buiten, met de hondenriem in d'r hand... We zien haar sjokken... En zien Loesje nog in de keuken rondwandelen... We kloppen op het raam en roepen door de dubbele beglazing: 'Ben je niet iets vergeten?' Ze lacht, sjokt weer terug en luttele seconden later weer heen, met Loes in haar kielzog... Ook wij hebben lol en ze neemt het ons wonderbaarlijk genoeg niet eens kwalijk...
woensdag 4 oktober 2006 - 11.20
Troost
Zoonlief stond huilend voor mijn deur afgelopen zaterdag... En dat terwijl hij dat bij zijn vader hoorde te doen... De bel ging en na een dubble-check of ik toonbaar was (ik heb er nogal een handje van om als ik de deur niet per se uit hoef, er als een slons bij te lopen), deed ik open...
Met horten en stoten kwam er een onsamenhangend verhaal uit... Ik was allang blij dat hij geen gebroken been had of anderszins zwaar gewond was... Ik zag geen bloed in ieder geval dus dat stelde me gerust... Het bleek dat hij ruzie had gehad met een vriendje en dat weer een ander vriendje hem van zijn fiets had afgegooid en dat zijn fiets nu ergens was maar hij wist niet waar... Hm, en dat noemt zich dan vriendjes...
Normaal gesproken vind ik dat die kids het zelf maar moeten uitvechten en ga ik me er in geen geval mee bemoeien... Het lijkt mij ook super uncool om met je moeder aan te komen kakken... Nu ben ik best een coole mams maar er zijn grenzen aan wat je als coole mams kunt maken... Maar nu ging het om een dure fiets en hij stribbelde niet tegen toen ik zei dat ik samen met hem verhaal zou gaan halen bij het zogenaamde vriendje...
Samen op mijn fiets reden we (voorafgaand daaraan overigens een zuchtende zoonlief: 'Moet je eerst zeker weer je banden op-pompen?' Geïrriteerde ik: 'Nee, we hebben geen tijd te verliezen want anders kun je straks echt fluiten naar je fiets!' Zeurende zoonlief weer: 'Ja zeg, dan krijg ik een zere kont'... Ik weer: 'Moet ik 't kleinekinderenzitje erop zetten dan?'... Peinzende zoonlief: 'Neuh, laat maar, is niet cool!' Zuchtende ik: 'Zucht!'...) naar het schuldige vriendje... Armen van zoonlief stevig om me heen... Lekker wel, zoonlief die ondanks het graag groot willen worden, even weer klein kan en mag zijn...
Op de oprit van het rotvriendje stond gelukkig zijn stalen ros... 'Je moet wel even zeggen dat je je fiets hebt meegenomen want anders denkt hij misschien dat iemand anders je fiets heeft gejat', raadde ik hem aan... 'Pffff, hij zoekt het zelf maar uit, ik ga echt niet aanbellen hoor', was zijn antwoord... Ik hield wijselijk mijn mond...
Terwijl we (de nog geen 100 meter) terugfietsten, vroeg ik hem waarom hij nou bij mij aanbelde en niet bij zijn vader... 'Ja hèhè, jij woont veel dichterbij en ik had geen fiets en ik moest dus helemaal lopen!' Zijn vader woont zegge en schrijven 1 straat verder... De nood was blijkbaar hoog en de redding nabij... De redding die over het algemeen geen leven heeft en in haar kindvrije weekenden toch meestal wel thuis is...
dinsdag 3 oktober 2006 - 20.58
Cijfertjes (2) (1)
Temperatuur: 17 graden (bah, maar ooit moet het herfst worden en om nou over niet onafzienbare tijd zelfs in het hoge zuiden (25 m. boven N.A.P.) natte voeten te krijgen, in verband met smeltende poolkappen en dus stijgende zeespiegel, lijkt me ook niet je-van-het)...
Aangetrokken dikke sokken: 1 paar
Aangetrokken nog dikkere en zeer oncharmante ochtendjas: 1
Ontvangen kinderbijslag: weet ik niet precies maar ik ga het lekker uitgeven...
Door ontvangen kinderbijslag nieuw aangeschafte vette shirts voor zoonlief: 3 (3 halen, 2 betalen dus budgetair gezien verantwoord...
Waarschijnlijk terug te brengen shirts van zoonlief: 1 (ik vind hem erg cool maar het ding heeft een opdruk met o.a. zilveren letters en daar heb ik, zoonlief kennende, mijn twijfels over... Ik hoor hem al zeggen: 'Jaah hey mam!! Dat ga ik echt niet aandoen hoor, da's voor homo's!!' (Ik zweer het je, zulk soort uitspraken komen niet, ik herhaal NIET, van mij!!)
Gezond (maar/en volgens de inmiddels niet meer bestaande schijf van vijf) klaargemaakte maaltijd door mijn moeder: 1
Verkneukeligheidjes: 4 (Kluun uitlezen (1) in bed (2) met een mierzoete decafé verkeerd (3) en vreselijk veel after eights (4)...
Weg te pinken traantjes door Kluun (Komt een vrouw bij de dokter): velen
Om aandacht jengelende kater: 1
Type-pogingen door over toetsenbord lopende kater: te veel
Vloekwoorden door bovengetekende omdat kater over toetsenbord banjert: te veel
Getypte en upgeloade schrijfstukjes alhier: 1
Pogingen tot Pivotbegrip en het online zetten ervan: 0
maandag 2 oktober 2006 - 20.46
Koopzondag
Als ik voor de baas werk, doe ik dat in een groot modewarenhuis... Het voordeel ervan is dat ik pas om half 10 hoef te beginnen waardoor ik in de gelegenheid ben zoonlief vrij rustig naar school te dirigeren... Brengen hoeft niet meer, daar is hij te lauw voor en bovendien te oud...
Een nadeel ervan is dat er ook koopzondagen zijn en officieel hoor ik er daar 6 van te werken, dat is soort van vrijwillig verplicht... Nu heb ik me al jáááren weten te drukken omdat ik gewoonweg geen zin heb om in mijn vrije kindweekend nog eens te moeten gaan werken...
Mijn kindloze weekend is er eentje om o.a. te lammen, hangen, een boek te lezen zonder afleidend voorwerp, af en toe eens te daten of te stappen, k*tklusjes te doen waar ik anders niet aan toe kom en uit te slapen... Kortom, om bij te tanken.. Ik gun mezelf dat en om eerlijk te zijn heb ik dat ook wel een beetje nodig...
Daarbij komt ook nog eens 't feit dat ik weliswaar dubbele uren krijg uitbetaald maar vervelend genoeg dan ook dubbele uren kan worden 'gemind'. Dat wil zeggen door de week in stille tijden mijn contracturen niet mogen werken, en dat terwijl ik alles qua opvang dan altijd goed heb geregeld... Daar heb ik geen trek in dus...
Aangezien onze nieuwe storemanager (V) graag overal haar vinger oplegt, werden oude regels weer in ere hersteld en moest ik dus nu echt met frisse tegenzin mijn koopzondagen opgeven... Met in mijn achterhoofd de wetenschap dat ik veel en veel te duur ben en ze liever zaterdaghulpen inzetten... Had ik het toch even vies mis zeg...
Vandaag was het zover, mijn eerste koopzondag in mijn ganse arbeidsleven... Van 13.00 tot 18.00 uur... Ik werd gespaard want de meeste slachtoffers konden om 12 uur al aan de bak... Ik kon dus ondanks het naderende werkongemak wél lekker uitslapen... En vanwege de toch wel hoge salariskosten van mijn persoontje werd ik om vijf uur vriendelijk doch dringend verzocht 't pand te verlaten... Dat liet ik mij geen twee keer zeggen natuurlijk...
Ik begrijp het winkelend publiek op een koopzondag sowieso niet... Afgeladen druk is het dan... Wat is er in godsnaam leuk aan?? Ik zie ook amper blije mensen... In de file bij de parkeergarage om binnen te komen én om weer naar buiten te mogen, in de rij bij de kassa, struikelend over kinderwagens door winkelstraten schuifelen...
Ik vind koopzondagen stom en overbodig, van mij mogen ze per direct afgeschaft worden...
zondag 1 oktober 2006 - 19.10
Klik hier voor 't gewauwel van September
't Verdere verleden vind je uiteraard in 't archief
