![]() |
||
thuis l cont@ct l over haar l gastenboek |
||
31 December 2006
Terugkijkend op 2006 mag ik wel concluderen dat 't voor mij een goed jaar is geweest... Eigenlijk sinds een lange tijd... Een jaar van verandering, in mijzelf vooral... Een jaar van een groot gevoel van vrijheid... Een jaar van onderzoek en ontdekking... Een jaar van vluchtig- en oppervlakkigheid maar ook zeker diepgang... Een jaar van mensen die kwamen, mensen die weer gingen maar ook mensen die bleven... Ik heb besloten in 2007 op dezelfde voet verder te gaan, geen precies uitgestippelde route... Dingen laten komen zoals ze komen en het hier en daar 'n beetje sturen... Ik ben heel tevree en op dit moment zou dat waarschijnlijk 'n nog hoger niveau bereiken als ik met veel moeite en geweld de afgebladderde glitternagellak van m'n teennagels afgebeiteld heb gekregen... Proost iedereen! Op een machtig mooi 2007!! zondag 31 december 2006 - 13.18
Memories 'n Tijdje terug had ik voor 'n prik 'n hele lading dvd's met films uit de oude doos gekocht... Met in m'n achterhoofd zo'n dag als vandaag... Regenachtig, storm, lekker kassiekijken... Vandaag had ik zin in Dirty Dancing... Zoonlief had ik de vertaling "vies dansen" gegeven waardoor hij misschien getriggerd zou worden om zich van z'n pc te kunnen scheiden... Dat lukte wonderwel... Ach, pc, psp, ps2, dvd en tv... 't Is allemaal 1 pot nat en pedagogisch zwaar onverantwoord... Maar what the heck, 't was kloteweer en dan vind ik veel moeten kunnen... Onder 't genot van 't geijkte natje en droogje was zoonlief gefascineerd door de film die ik zo'n 20 jaar geleden heb gezien... TWINTIG JAAR!!! Mijn god, ik ben echt stokoud... In die tijd had ik ook dansles en leerden we natuurlijk de Mambo...Of ik dan ook net zo vies kon dansen als Baby en Johnny? (Die namen alleen al! Toen vond ik Patrick Swazy overigens 'n lekker lijf hebben, nu nog maar die kop blijft toch fout) En of ik dat even wilde showen? Op m'n viest deed ik de enige pasjes die ik nog kende voor aan zoonlief... Ik geloof niet dat hij echt onder de indruk was... Ik geef 'm geen ongelijk... M'n outfit was nou niet wat je noemt vies... Op tv zag 't er immers veel viezer uit... The walk down memory lane, was a pleasant one by the way... Tja, dat krijg je hè, zo op de valreep van 2006 en als je op 'n leeftijd komt waardoor je terug kunt gaan denken... Aaaargh, sentimentele muts, get a grip!! ;-) zaterdag 30 december 2006 - 23.24
Puberaal Aangezien ik nog niet genoeg crap op m'n pc had staan, vond ik 't nodig om er nog wat bij te gooien. Dus heb ik Google Earth weer eens gedownload en voor 't gemak ook maar geïnstalleerd... Toch grappig, afstanden lijken dan ineens zo niks... Ik kreeg bijna 't gevoel alsof ik stiekem langs z'n huis was gefietst... vrijdag 29 december 2006 - 23.38
Gatver! Ik had zin in mozarella met cherrytrostomaatjes, verse basilicum en zelfgemaakte balsamicodressing... Gelukkig wist ik dat ik in 't bezit was van alle ingrediënten dus dook ik watertandend mijn koelkast in... Daar trof ik een enorm opgeblazen, bijna op knappen staand, levensgevaarlijk projectiel aan wat voorheen als een gewoon zakje mozarella door 't leven ging... Ik durfde 't amper aan te raken, zoveel spanning stond er op 't ding... Heel voorzichtig en zonder ongelukken bereikte ik de gootsteen met 't tijdbommetje... Openknippen zou tot een ravage leiden, daar was ik van overtuigd... Met een speld een heel klein gaatje erin prikken, leek mij verstandiger... Ik probeerde dat zo ver mogelijk van me af te doen en op zo'n manier dat 't vocht naar beneden 't afvoerputje in zou gaan... Dat mislukte dus al... Door de druk spoot de waterige inhoud in een ministraaltje keihard recht naar boven... (Ik kreeg ineens 't idee van mensen die per ongeluk de leiding door boren en hun hand dan op 't gat houden, alsof daardoor 't water ophoudt met eruit willen...) Ondertussen verspreidde zich een misselijkmakende zure geur... Echt zum kotzen! Dit ging natuurlijk veel te langzaam zo... Dan maar harde maatregelen... Ik vermoedde dat de druk er nu wel een beetje vanaf was en pakte de schaar... Biggest mistake ever!! Met even zoveel druk klotste de rest van de goorstinkende substantie tegen de muur, over alle zooi die daar stond en erger nog, over m'n mouwen waarvan ik er niet aan gedacht had ze omhoog te doen... Na alles schoongemaakt te hebben, bleef ik die indringende vieze lucht alsmaar ruiken... Vooral bij mijzelf in de buurt... Oh ja, m'n mouwen! Ik had ze al met afwasmiddel en water vluchtig afgedept maar dat was geen succes gebleken... Er zat niks anders op dan me om te kleden... Om vervolgens iets anders eetbaars te moeten verzinnen en niet te kunnen genieten van m'n voorgenomen lekkere hapje... donderdag 28 december 2006 - 15.33
A small step... ... for zoonlief and a giant leap for bovengetekende!! Ik heb hem namelijk geleerd de droger aan te zetten... De was vanuit de wasmachine in de droger erboven doen en de knop zo draaien dat hij op 60 staat in 't blauwe gedeelte... Ik instrueerde hem op afstand vanuit mijn warme bed van waaruit ik op dat moment weigerde op te staan... Na een hoop gestommel en gemompel hoorde ik ineens 't geluid van een draaiende droger... Natuurlijk prees ik hem de hemel in want belonen werkt altijd... Glimmend van trots vroeg hij vervolgens of ik ontbijt wilde gaan maken... Zucht... Bij Vodafone vertelde de telefoniste mij dat hun zelfverzonnen tegoed een maandverhouding is, wat berekend is vanaf 22 december... Op 1 januari begin ik met mijn eigenlijke tegoed á 225 belminuten of 225 sms'jes... De in 't niets verdwenen maar wel verstuurde sms'jes ben ik gewoon kwijt... Vette pech... De eerste belminuut moet sowieso helemaal betaald worden dus gaf de telefoondame de tip om voicemails zo lang mogelijk in te spreken om zoveel mogelijk van je centen te profiteren... Oké geachte telefooneigenaar die ik onverhoopt mocht bellen en niet opneemt: maak je borst maar nat voor zeververhalen! ;-)... Relativerend en hoopvol spreek ik mezelf toe dat ik gelukkig maar 'n jaarabonnement heb want ik ben nu al niet meer blij met hun... woensdag 27 december 2006 - 21.09
Zondaggevoel Zooow... Vrete op aarde en we hebben 't weer gehad... Het was gezellig, lekker en onderhoudend hoor, daar niet van... Ben zelfs als soort van kerstboom aan 't diner verschenen: lekker behangen met glitters en blingbling... Inclusief 'n paar afzichtelijke maar ozo feestelijke - uit de mottenballen geviste - oorbellen... En toch vind ik 't altijd wel weer lekker als ik morgen (na zondag, zondag, en zondag) wederom gewoon een woensdaggevoel kan hebben... Zeker als ik niet hoef te werken... dinsdag 26 december 2006 - 23.52
Nah jaah! Twee sms'jes en een dag later sta ik op 'n verbruik van 6,54... Zelfs zonder rekenmachientje kan ik uitrekenen dat 'n sms'je me dus dik 'n euro kost... Ongelofeloos!! Hm, als ik de klantenservice ga bellen, ben ik waarschijnlijk in no time door de rest van m'n m'n "tegoed" heen... Lekker stelletje daar zeg... maandag 25 december 2006 - 23.58
Grmbl!! Oké, volgens "My Vodafone" had ik een tegoed van 11,28, iets wat ik al niet begrijp want ik heb 'n abonnement van 225 belminuten of sms'jes voor 10 euro per maand... En na 'n stuk of 5 verstuurde sms'jes en 3 minuten bellen, heb ik al 4,47 verbruikt??? zondag 24 december 2006 - 23.47
Mijn mobiele abonnement liep af en dus was de tijd rijp voor wat broodnodige verandering, houdt 't leven spannend... Toch? ;-)... Omdat Vodafone een schitterende aanbieding had en T-Mobile niet, besloot ik de overstap te wagen... Gisteren zou er een naadloze overgang moeten zijn van de ene aanbieder naar de andere... Zou moeten zijn dus... U raadt 't al, 't ging verre van soepel... Nadat ik de gebruiksaanwijzing van mijn mutsenfoon had gedownload (vreemd genoeg kon ik alleen de engelse aardse-versie vinden, de nederlandse bleek spoorloos verdwenen) en 't instellingenknopje ook daadwerkelijk had gevonden, zocht m'n telefoon meteen de nieuwe provider en kon ik dus bellen en gebeld worden... Ik ontving ook gelijk allerlei gezellige welkomstsms'jes... So far so good... Totdat ik zelf sms'jes ging versturen, die na wat heen- en weergebel naar de ontvangster niet aan bleken te komen... Ook kon ik zelf niets ontvangen... Ja, van Vodofone en ik bleek ook sms'jes naar mezelf te kunnen sturen (iets wat overigens 't toppunt van desperaat is)... Geen berichtjes kunnen ontvangen en versturen werd ineens 't zelfde als geen internetverbinding hebben... 'n Benauwd gevoel gaf 't me... Ik weet 't, 't is zwaar belachelijk... 'n Vreselijke addict ben ik... 'n Telefoontje naar de klantenservice bood ook geen soelaas: 'Tja, soms gaan de sms- en belverbindingen niet op 't zelfde moment over... Dat kan ik u wel uit gaan leggen maar dat is erg technisch en ik begrijp 't zelf niet eens zo goed dus als u over 48 uur nog steeds geen gebruik kunt maken van de sms-service, belt u maar even terug'... (?!) Inmiddels ben ik toch voorzien van alle features van m'n nieuwe abonnement, heb ik m'n voicemail énig ingesproken (Not! Handige tip: gewoon niet naar luisteren!) en ben ik nu de inhoud van m'n oude simkaart naar m'n nieuwe aan 't overhevelen (ook slim dat ik de meeste nummers 7 keer (!) van m'n simkaart naar m'n foon had gekopieerd, ik kan ze nu, 1 voor 1, weer gaan wissen... Ach, ik heb toch niks écht nuttigs te doen)... zaterdag 23 december 2006 - 15.47
Kerstlunch Vanmorgen om 7.00 uur opgestaan, een ramp voor mij maar ik heb 't eenmaal per jaar graag voor de kerstlunch van zoonlief over... Op de vroege ochtend bakluchtjes in huis... 'n Mengelmoes van "toch wel lekker" en "misselijkmakend"... vrijdag 22 december 2006 - 9.23
Het Groot Dictee der Nederlandse Taal "Een soapopera Op de bühne van het horeca-etablissement stond een diskjockey die deathmetal en francofone hiphopnummers mixte tot een eclectische brij; een amuzikaal karweitje waarvan nochtans al menige liveopname was gemaakt. Enfin. Te midden van de pret makende jongelui leek praten ten enenmale onmogelijk, maar ondanks de tenhemelschreiende herrie wist de bij de ober in het gevlij gekomen vrouw een breezer en een schaaltje petitfours te bemachtigen. e keek welhaast smachtend naar de deur, maar werd bijwijlen afgeleid door een slecht afgerichte dobermannpincher die niet alleen stonk, maar eens te meer met continu geblaf het beatjuggelen versjteerde. Daardoor miste ze de entree van een fijngebouwde, wat oudere man – harrypotterbrilletje onder een cabareteske coupe van witte krullen – die bij de bar zijn stereotiepe caipirinha bestelde voordat hij haar ontwaarde. Hij zoende haar vluchtig en begon haar op even onheuse als dedaigneuze wijze toe te spreken: dat gedoe van Cupido met zijn pijl-en-boog was over en uit; het verplichtte hem hun ontwrichte latrelatie te beëindigen. Zij wist zo een-twee-drie geen ad remme riposte te bedenken, maar verkocht hem een volmaakt kletsende oorvijg; hij belandde op de grond zodat hij, klem geraakt tussen het meubilair, eruitzag als een knock-out geslagen bokser. Hij kreunde, en terwijl de muziek uitfadede, haastte zij zich verdwaasd de zaak uit – onder applaus, dat wel, en toen zij de drempel overging en half buitenstond, was nog net te horen dat zij hem halfluid uitmaakte voor guppy." Geheel foutloos ging 't niet, in tegendeel, ik ga maar niet vertellen hoeveel fouten ik heb gemaakt... 't Zal hoogstwaarschijnlijk wel aan mij liggen maar de logica in onze taal is, naar mijn bescheiden mening, soms ver te zoeken... donderdag 21 december 2006 - 23.58
Nog enger Ik heb uiteindelijk de deur maar opengedaan... Eerst Obi geroepen en 't 'm voor laten doen... Maar meneertje is gewoon te klein en te licht en de magneet in 't klepje te sterk... Met kloppend hart zag ik een sluipend en bibberend katertje de boel met argusogen bekijken... Na nog geen 30 seconden besloot ik 't maar niks te vinden... Zodra ik de deur opendeed, schoot Eppo als een speer naar binnen... Pffff... 't Luikje staat nog steeds open... Obi kan nu weer in en uit wanneer hij wil... De mat, schoonloper en plinten zijn weer veilig... geen hysterische krabber meer die na dik 5 weken nog steeds niet begreep dat 't luikje naar buiten toe echt niet openging... En Eppo loopt Obi wel een keer achterna of leert 't zwaar ingewikkelde kattenluiklopen wel van hem... 19.49
Eng Het kattenluikje is weer ontgrendeld... Naar beide zijden... Eppo mag de grote boze buitenwereld gaan verkennen... Maar spelen met 't kralengordijn dat er voor hangt, is veel leuker en daarbij snapt hij 't kattenluiksysteem niet helemaal... Gelukkig maar... Ik vind 't doodeng... woensdag 20 december 2006 - 12.03
Sfeer 'n Gevoel van kneuterige gezelligheid krijg ik ervan... Voortbewegen door de straten van dorpen en steden in deze tijd van 't jaar... Overal zijn er mensen die hun best doen om hun huizen en tuinen zo sfeervol mogelijk te maken... Al die lampjes, (foeilelijk) verlichte herten en kerstmannen... 't Vervelende is dat ik kritisch ben... Ik vind dat als je iets doet, je 't ook goed moet doen of anders niet... Ik zie dus veel stom om dingen heen gedraaide lichtsnoeren, half verlichte kerstbomen en fout verdeelde lampjes... 't Liefst zou ik dan aanbellen om te vragen of ze de verlichting alsjeblieft met iets meer zorg zouden kunnen aanbrengen... Zelfs zoonlief hoor ik naast me zeggen: 'Kijk mam, daar hebben ze 't ook lelijk gedaan!'... Hm, is mijn muggegezift nou van erg slechte invloed?? Dit jaar wilde ik 't ook groots aanpakken en m'n kerstboom buiten, die inmiddels 'n hoogte heeft van zo'n dikke 3 meter, voorzien van maar liefst 360 lampjes... Ik moest eerst 'n trap zien te charteren... Met moeite paste hij in m'n Twingootje... En met nog meer moeite kwam ik in de top van de boom... Een hoop gekloot, getrap-op, getrap-af en gevloek later was ik niet tevree... De boom was te groot en de lichtjes zaten niet mooi genoeg naar mijn zin... Als ik door m'n oogwimpers keek, was 't 'n total mess (ik ben ook meer 't nepboomtype, perfecte vorm enzo) en zie je dat er snoeren lampjes in 'n spiraal lopen in plaats van mooi, gelijkmatig verdeelde twinkelende lichtjes... Morgen pak ik opnieuw de trap en begin weer helemaal van voren af aan... Ik moet en zal 'm trotseren, die dikke 3 meter hoge weestand... Tja, je bent 'n zeikerige, neurotische perfectionist of je bent 't niet en ik moet die naam natuurlijk wel eer aan doen... dinsdag 19 december 2006 - 21.53
Zelfbeheersing Ik had ze gekregen van B van de Coffeeclub, 2 in getal... Ik had nog geprobeerd 'n collegaatje er blij mee te maken maar zij was verstandig... Ik niet... Hij ligt hier nu voor me... Netjes op 'n bordje, met een een vorkje erbij... 't Water loopt me in de mond als ik er naar kijk... Ik had al 3 keer de koelkast opengedaan en weer gesloten... 'Alles wat je na 8 uur 's avonds eet, komt 2 keer aan', zeggen ze... The hell met wat ze zeggen!! Ik kan geen tegenstand meer bieden... Kan mij 't schelen... Vervolgens prik ik in een overheerlijke maar ook zwaar dikmakende bananensoes... Ik prop 'm zelfs niet eens hongerig en ongegeneerd in m'n mond... Goh, da's knap van mezelf, zo beheerst en dat terwijl er niemand kijkt! maandag 18 december 2006 - 22.48
Werkplek Sinds dat Eppo zijn intrede in dit huishouden heeft gedaan, ben ik waarschijnlijk 'n surrogaat moeder voor 'm... Zeker wanneer ik mijn uiterst elegante badjas aanheb... Die is namelijk van langharige fleece... Afzichtelijk maar ozo lekker warm... En op de een of andere manier krijgt Eppo daar een acuut, niet te stoppen zuigreflex van... Hoevaak ik 'm ook wegstuur, wegzet of wegjaag, hij komt onvermoeibaar elke keer weer terug... Ik vraag me af wie 't langst vol zou houden: ik met wegduwen of hij met terugkomen... Wanneer ik aan 't werk ben, is hij 't meest aanhankelijk... Hij kuiert over m'n bureau, zwalkt over m'n toestenbord, gaat pontificaal voor m'n beeldscherm zitten om naar de cursor, de in sneltrein wonderbaarlijk verschijnende lettertjes of 't bewegende pijltje te kijken... Hoogstinteressant! Na een hoop gedraai, kopjesgegeef, vreselijk hard gespin en gemopper van mij, neemt hij z'n slaappositie in: bovenop mijn pols zodat ik eigenlijk niks meer kan... Maar ik laat me niet uit 't veld slaan... Ik moet toch doorwerken... Vette pech voor meneertje... Ik probeer, zo goed en zo kwaad als 't kan, door te muizen totdat hij 't blijkbaar toch beu is en hij opstaat, nog wat rondjes wandelt en uiteindelijk, 't een en ander van m'n bureau afstotend, ergens neerploft... Van de week was dat op de printer... Qua afmeting nu nog precies groot genoeg...
zondag 17 december 2006 - 13.23
Toyshopping Vastbesloten struinde zoonlief regelrecht op de spelcomputerhoek af bij Intertoys... Eerst even kijken... Hm, of even andere demo-spelcomputers testen... De Wii lag er ook maar kon niet getest worden... Ik hoorde 'm denken: 'Goh, dat is iets voor volgend jaar misschien'... 'Nee, doe toch maar die RC'... 'Niet die Mercedes want die heeft neefjelief al en is ordinair zilverkleurig'... 'Die Nissan dan maar, die is cooler'... 'Of toch maar 'n PSP game? Of liever 'n PS2 spel?' (Zoonlief is sinds kort in 't gelukkige bezit van ook nog eens 'n Pleesteesjuntwee... Gekregen van R die er toch niks mee deed... Ik heb nog geprobeerd of hij 'm echt niet liever op Marktplaats wilde zetten, dan leverde 't nog iets op maar een superblij kind leverde hem meer op, qua voldoening dan... How sweet!) Oké, die RC was toch 't eerste wat ik van de bovenste plank moest halen... Ik kon er niet bij, meneer haalde wel even een opstapje... Met de Nissan terug naar de gamezz-corner... Krukje erbij en spellen scannen... 'Is dit wat?', vroeg ik... 'Nee, te duur', vond hij... 'Deze dan?' Hm, 007? 'Oh yeah, die is niet zo duur dus doe maar', besliste hij... 'Ik wil ook racen en zo'n autocrashspel', verzekerde hij me... Die waren gelukkig eveneens voorradig en betaalbaar... Al rekenend kwamen we nog net niet aan het bij elkaar opgetelde verjaardagsbedrag dat hij in z'n portemonnee had zitten... 'Oh eh, nou die hoeft niet per se en die ook want ik wil ook nog wat geld overhouden', sprak hij verstandig terwijl mijn ogen bijna uit m'n kassen rolden van verbazing om zoveel wijsheid... Hij rekende zelf af en was blij verrast toen hij ook nog wisselgeld kreeg...' Yess, nou kan ik ook nog vuurwerk kopen', flapte hij eruit... Met n blik die kon doden keek ik hem aan... 'Of euh, bewaren voor iets anders', corrigeerde hij zichzelf snel... Voldaan verlieten we 't heiligdom waar ik meestal alsmaar 'nee' moet zeggen maar waar we nu ruzieloos en in betrekkelijke pais en vree hebben kunnen verpozen... zaterdag 16 december 2006 - 22.54
Mobiel Ik ben weer geheel en totaal mobiel, zowel op de digitale snelweg als op de aardse... Dankzij mijn reddende engel die me gratis en voor niks heeft geholpen met een spiksplinternieuwe router en 'n hap uit m'n budget voor de kapotte vering... Tja, 't kost 'n paar centen maar dan hedde ok wah... Een serene rust daalt nu op mij neder... Lekker, weer mobiel zijn... vrijdag 15 december 2006 - 23.59
Gedoe Mijn reddende engel kwam redden maar kon eigenlijk niks omdat mijn backup router geen snoertje had en de adapter van m'n kapotte exemplaar waarschijnlijk tot ongewenste ontploffingen kon leiden... Hij heeft miraculeus zitten toveren met toetsen op beide PC's in de hoop op verbetering maar 't mocht niet baten... Mijn steun en toeverlaat op 4 wielen staat weer 's in de garage... Ik ben bang dat hij nu echt door z'n vering is gezakt... Of 't zijn z'n schokbrekers, weet ik veel... Toen ik gisteren de tig miljoenste verkeersdrempel nam, hoorde ik 'n vervaarlijk alarmerende, diep tegenstribbelende 'ploink' bij m'n rechtervoorwiel... Er-verstand-van-hebben-fakend knielde ik neer, wierp 'n blik, zag niks levensbedreigends en stapte weer in... Bij 't optrekken leek zich een veer te ontspannen of juist in te spannen en daarna was 't voorbij... Nergens last van, tot de volgende bocht... En de volgende, en de volgende... Toch maar de garage gebeld en 'n poging gedaan tot uitleggen... Ik mocht 'm brengen, konden ze zelf even kijken want m'n uitleg was verre van duidelijk en volgens mij typisch mutserig... Hm, 't zal me wel weer 'n bom duiten gaan kosten... Én die appelebak, én die router... 't Is toch al zo'n dure periode nu... Klotezooi... Maar eigenlijk moet ik niet zo zitten te zeiken want 't zijn in feite soort van luxeproblemen... Sprak zij zichzelf zwaar relativerend, liegend en heftig balend toe... PS. Vandaag overigens geen problemen met de NS, over miraculeus gesproken... donderdag 14 december 2006 - 23.42
Als de nood hoog is... R. Engel mailt: He Mijmerinnetje! Is je routert-probleem nog niet opgelost? Dan moet je niet zo lang blijven proberen, maar mij inschakelen. Als ik er geen zin of tijd voor zou hebben, dan laat ik het echt wel weten. Nu heb je echt geluk dat ik tijdens mun Bakker-Bart lunch jouw link uit mijn ‘favorieten -> privé -> alternatief -> semifamilie -> paars -> blogs’ heb aangeklikt, want: ik reaguur! Qu’est-que tu veux? Un nouveax Routert?! Avec Wireless? Ou without Wireless? Or hast du al einem neuje routert? Backup routert? Tu vraagt moi draait… When schikt het? Overdag? Ou pendant la nuit.. (zware donkere stem). In de regel plemp ik een nieuwe routert in 5 min. in een bestaand netwerk (slurp-slurp, *stoerheidsgeluiden*) Dus het is zo ge-piept. Tenzij een harig mormel met 20 stanley-mesjes de bewegende kabeltjes interessant vind… Ciao, Met vriendelijke groet, R. Engel Bovengetekende is bij voorbaat al keiblij, goedgeluimd en happy enzo... Tralalalalaaa, pomtidomtidom, 't leven is 'n feest!! woensdag 13 december 2006 - 17.15
NS (tja...) Ik had vorige week even op ns.nl gekeken hoe ik mijn woon-werkleven in zou moeten gaan delen na 10 december... Ik bleek mazzel te hebben: Ik kan voortaan 15 minuten later vertrekken en huiswaarts keren zal mij maar liefst 20 tijdwinst geven... En - zeker niet onbelangrijk - ik kan nu iedere dag gebruik maken van m'n voordeelurenkaart! Dag 1 van de grote wisseling der dienstregeling, de heenreis: Mijn trein zou om 9.06 vertekken... Om 9.06 werd er omgeroepen dat de trein over 5 minuten aan zou komen op spoor 1... Nou, dat begon al goed... Uiteindelijk kwam hij om 9.15 aankakken... Ik kwam dus te laat op m'n werk... Dag 1, de terugreis: een wonderbaarlijk goed verloop, geen vertraging, ik kon zitten... Ik kreeg weer hoop... Dag 2, de heenreis: Normaal gesproken staan er pak-'m-beet zo'n 25 mensen op 't perron te wachten maar toen ik vanmorgen de trap op kwam, moest ik me door een mensenmassa van-heb-ik-jou-daar heen worstelen om bij 't kaartjestrekapparaat te komen... Dat was op zich raar te noemen... Nadat ik me al opgewonden had over 't feit dat de Metro's op waren, stond ik dus geïirriteerd al niksdoend te wachten op spoor 1... Op spoor 2 kwam de trein vanuit Eindhoven aanrijden en vreemd genoeg bewoog de hele bubs zich richting die trein... Moederziel alleen bleef ik achter... Ik besloot toch maar zo nonchalant mogelijk richting die trein te lopen en probeerde wat op te vangen vanuit de menigte... Ik meende te horen dat die trein naar Eindhoven ging... Aangezien 't al 10 over 9 was en er op spoor 1 niks meer leek te gebeuren, nam ik plaats in de trein die op 't verkeerde perron stond... Ik haalde pas weer adem toen de trein in tegengestelde richting de goede kant opging... Na een rit van 'n dikke 15 minuten (6 minuten is de norm), in slakkegang, werd er omgeroepen dat we Eindhoven naderden en we dit station uiteindelijk bereikt hadden met een vertraging van 25 (!?) minuten door een kapot treinstel dat 't spoor blokkeerde... Handig die info achteraf... 't Verklaarde in ieder geval wel de mensenmassa, zij waren waarschijnlijk de passagiers van een trein eerder of die van 't kapotte treinstel... M'n humeur was inmiddels gedaald tot 't nulpunt: Geen warme chocomel en ontbijt meer voor mij op de zaak, dankzij die fijne en goedgeorganiseerde NS... Dag 2, de terugreis: 'Dames en heren, een hele goede middag, u bevindt zich in de stoptrein naar Weert die nog eventjes niet vertrekt omdat we de machinist kwijt zijn'... 'Dames en heren, nogmaals een goede middag, de machinist is in principe terecht en bevindt zich in een andere vertraagde trein... Wij verwachten hem zo spoedig mogelijk hier'... 'Dames en heren, de machinist is inmiddels gearriveerd maar helaas moeten wij nu wachten tot de intercity naar Maastricht van 16.29 vertrekt, aangezien wij over 't zelfde spoor rijden en wij stoptrein zijn'... Gemompel, gezucht, hoongelach en commentaar alom... dinsdag 12 december 2006 - 22.55
Wasmachine Ook leuk...
Wat is er eigenlijk níet leuk als je 'n 12 weken oud katertje bent? Overigens zijn scherpe nageltjes ook handig om al 't zitmeubilair te voorzien van 'n allerbelabberst, maar als ik me erbij neerleg en 't in een ander perspectief ga zien, hoogst hippe bekleding... maandag 11 december 2006 - 22.48
Router Sinds dat ik m'n router had ontdaan van al zijn stekkertjes, die desbetreffende stekkertjes in m'n backup router had gestopt, geen verbinding kreeg en dus maar weer alles terug in de oude staat heb gebracht, was ineens 't euvel verholpen... Wat ik ook deed, m'n internetverbinding bleef intact... Tot gister... Toen heb ik uit frustratie alles meteen afgekoppeld en m'n kabel gewoon in m'n pc geduwd (dan maar geen netwerk meer) met 't gevolg dat de verbinding nog steeds uitbleef... Stekkertjes weer in dat kreng gedaan maar nu houdt hij er inmiddels om de 10 minuten mee op... Krijg 'm dan wel weer aan de praat maar zo is 't geen werken... Hoe onafhankelijk ik ook wil zijn, van sommige dingen snap ik gewoon geen zak en daar heb ik toch hulp voor nodig... Uhm, meneer de reddende engel: 'Hellup??' ;-) zondag 10 december 2006 - 21.48
Nachtelijk bezoek Het was half 5 's ochtends in de nacht van woensdag op donderdag... In een toestand tussen slapen en waken meende ik vaag een kattengevecht te horen... Het gespuis van mij stoeit wel, gromt en blaast ook maar zijn elkaar nog nooit als complete rivalen in de haren gevlogen... Door de toenemende oorlogsgeluiden, ontwaakte ik meer en meer en drong 't ineens tot me door dat dit menens was... Ik besloot toch maar 'n kijkje te gaan nemen... In de keuken aangekomen, trof ik een totaal doorgedraaide vreemde kat aan die wel erg graag terug wilde naar waar hij vandaan kwam... Als een hysterica sprong hij bijna even hoog als de keukendeur, m'n kitscherige, vliegengordijn meenemend... 'n Kat in 't nauw maakt inderdaad vreemde sprongen... Ondertussen deed ik m'n best om 'n hartstilstand te voorkomen want ik schrok me natuurlijk bijna dood... Dat beest moest eruit maar ik was nog genoeg bij zinnen om niet m'n buitendeur open te gooien want dan zou ik niet alleen die kat maar ook Eppo hoogstwaarschijnlijk kwijt zijn... Mijn 2 eigen monsters waren echter nergens te bekennen en terwijl ik dat constateerde, glipte de vreemde bezoeker langs me heen naar boven... Ik erachteraan... Ik ontdekte Eppo in de study en Obi zat in mijn slaapkamer... De vreemdeling kon ik nergens vinden en op de een of andere manier durfde ik niet onder m'n bed te kijken... Bang dat ik 'n haal zou krijgen ofzo... Ik twijfelde even maar heb 't toch gedaan: De held in dit huishouden wakker gemaakt... Toen ik 'm had verteld wat er aan de hand was, was hij meteen klaarwakker... Op de vraag of hij even onder m'n bed wilde kijken, werd gelijk respons gegeven... Zonder genoegdoenend resultaat overigens... Nadat ik hem had bijgelicht en gezegd had dat 't 'n zwart/witte kat betrof, wierp hij nog 'n blik... Met deze keer een postief resultaat tot gevolg... Na deze ontdekking verdween de kat als een speer weer naar beneden... Waarop we Obi en Eppo hebben opgesloten en alsnog de buitendeur hebben opengezet... In no time vond 't doodsbange beest gelukkig zijn vrijheid terug... Even 't kralengordijn terughangen en terug naar boven... Na een sanitaire stop vond ik zoonlief in mijn bed... 'Mag wel hè mam?' 'Tuurlijk lieverd want jij bent mijn ultieme held'... Anderhalf uur en 'n hoop geklets verder, vielen we eindelijk weer in slaap om vervolgens, slechts anderhalf uur later, als een zombie - wegens slaapgebrek - een nieuwe dag te moeten beginnen... zaterdag 9 december 2006 - 16.45
Een boven verwachting goede film... En dat komende van een absolute actiefilmhaatster... Daniel Craig als double 0 seven was, ondanks dat hij blond is, aardig te pruimen... Eén nadeeltje: we hadden gereserveerd maar er was vrije plaatskeuze en we waren aan de late kant waardoor we heeeelemaal vooraan moesten zitten... Dan wordt de ondertiteling opeens wel heel erg groot en wordt film kijken een heuse sport met stijve nek en spierpijn in je oogbolspieren tot gevolg... Eén voordeel: heerlijk en eindeloos veel beenruimte... De Bife de Lomo van Gauchos was overigens ook niet te versmaden, maar dat terzijde... zaterdag 9 december 2006 - 1.29
Morgenrood, water in de sloot...
Vanmorgen 8.25 uur... Een wonderschone, intens oranje lucht strekte zich uit aan de voorkant van m'n huis... Te mooi om niet vast te leggen... Aan de achterkant prijkte een regenboog in een diep donkergrijs wolkendek maar die zag ik pas toen ik in mn auto zat... Ik had helaas geen fatsoenlijke opname-apparatuur bij de hand om die ook te vereeuwigen... Het blijkt maar weer dat sommige weerspreuken zoveel waarheid bevatten... Wat een pokkeweer werd 't later vandaag... donderdag 7 december 2006 - 14.19
Klimavontuur Het is 'n redelijk goed geolied klimverjaarspartijtje geweest... De 'begeleiding' werd ook gehesen in een allercharmantst tuigje... Dit om de kids te zekeren waardoor we voor 't eerst 'aktief' deelnamen aan 't hele feestgebeuren... De voorgaande jaren hadden we min of meer 'vrijaf'... Het ietwat drukke gespuis vermaakte zich toch wel in alle overdekte speelparadijzen die we in de loop der tijd bezocht hebben... Het door zoonlief zelf samengestelde en door bovengetekende in elkaar gephotoshopte en gebrande ceedeetje viel wederom in goede aarde... Inmiddels Limited Edition # 5... De meeste vriendjes hebben de complete collectie... Leuk voor later, leuker dan de geijkte snoepzak... Zoonlief heeft vet cash gescoord dus hoogstwaarschijnlijk staat er binnenkort weer een speelgoedzaakbezoekje op 't program... Zo, deze dame gaat zich nu weer eens proberen te ontspannen... Stresskip gaat poging doen tot ontstressen... Bijkomen van de afgelopen enerverende weken waarin 't af en toe iets te veel van 't goede was... Ik ben tenslotte ook geen twintig meer... Ik heb zelfs spierpijn in m'n pink! Die heeft dan ook heel wat te verduren gehad tijdens de vele pogingen de feestgangertjes te behoeden van een vrije val gedurende hun indrukwekkende abseil-capriolen... woensdag 6 december 2006 - 21.24
't Heerlijk avondje... ... is gekomen en ging ook weer voorbij... Ze (alle 6, inclusief de allerkleinsten, 3 in getal) waren er vast van overtuigd dat ze opa buiten hadden gezien toen er op het raam gebonsd werd... In alle consternatie probeerden we dit feit de kop in te drukken door dan maar te zeggen dat opa even iets uit de auto moest halen... Misschien pikten ze 't, misschien ook niet... Sinterklaas zelf was top! Wist mee te praten over Prince of Persia, PSP en Tokio Hotel... De overslag werd door neefjelief (9) gedemonstreerd, een houdgreep door zoonlief en nichtjelief (13) vond zichzelf behoorlijk voor aap staan toen ze liever 'Zie Ginds Komt De Stoomboot' ten gehore wilde brengen dan 't duitse gebral van Tokio Hotel... Iedereen was meer dan tevreden met alle kado's en de gedichten waren dit jaar van opvallend hoog niveau... "t Zal zwaar worden de rijmkunsten (navigeer naar 'schrijf' en dan 'gedichtengenerator') volgend jaar nog te overteffen... dinsdag 5 december 2006 - 23.58
Ergerlijk Soms haat ik 't echt... Uit 't diepst van mijn hart... Net als je denkt dat alles lekker loopt met de hardwarestuff, dient er zich wel weer 'n een of ander stom probleempje aan waardoor je niet lekker kunt werken... Nu heeft m'n router weer kuren... Ieder half uur kapt hij ermee... Gaat in eerste instantie m'n Outlook via popups roepen dat er bij 't ontvangen en verzenden allerlei fouten zijn en krijg ik daarna een fijn kruisje door m'n 2 monitorikoontjes in m'n taakbalk... De laatste keer dat ik geen internetverbinding had, was na 'de grote europese stroomstoring'... Ik hing meteen met Chello aan de telefoon en de telefoonknul raadde mij aan de router te resetten omdat er ogenschijnlijk geen problemen met de verbindng in dit gebied zouden moeten zijn... Wonderbaarlijk genoeg werkte 't advies en nog gedurende het telefoongesprek stroomden m'n mails binnen, ten teken van connectie met 't wereld wijde web... Deze keer probeerde ik 't resettruukje nog maar een keer en het lukte wederom! Dat was dus afgelopen vrijdag en inmiddels heb ik 't truukje al ontelbare keren herhaald... Maar daar word ik nu onderhand wel een beetje moedeloos van... En maar niet te spreken over de router zelf, ik denk niet dat hij er erg blij mee is... Ik had m'n routertrubbels terloops laten vallen op 't feestje van zoonlief en mijn vader deelde verheugd mede dat hij nog wel een router over had... Hij heeft 'n draadloos gebeuren dus is zijn draadhebbende router werkeloos... Vanavond kreeg ik 't ding mee, met handleiding voor installatie en configuratie... Nadat ik alle stekkertjes in de juiste gaatjes had geplugd, wat heb zitten klikken volgens de handleiding en na een kwartier nog de melding kreeg dat ik beperkte verbinding had, heb ik 't opgegeven... 't Oude geval weer aangesloten en m'n vader gebeld... Of ik erg gestoord werd van 't resetten? (Ach, wat is gestoord? Gestoord worden is betrekkelijk...) Of ik 't nog zou overleven tot wat later deze week? Alleen al de zekerheid dat er binnenkort 'n einde aan dit ongemak zal komen, stemt mij tot tevredenheid... Oh jee, Outlook roept... Hee, een kruisje door m'n ikoontje... Aha, MSN zegt ook dat hij er geen zin meer in heeft... Even stekkertje eruit, stekkertje er weer in, routertje laten nadenken, op adem laten komen... En daarna pas schrijfsel uploaden... Pomtidomtidom... maandag 4 december 2006 - 21.19
Ongelukje In de woonkamer, en vooral rondom en op de eettafel, was 't één grote puinzooi... Knutselen brengt nu eenmaal 'n bende met zich mee... Hoe meer rommel, hoe beter 't kunstwerk-in-spé... Het lootjestrekklasgenootje houdt van paarden en dus was een enorme wortel de enige logische en makkelijkste oplossing voor de eerste surprise van zoonlief... Het was de bedoeling dat zoonlief de surprise en 't gedicht zou maken en ik 'm zou helpen... Uiteindelijk is 't natuurlijk andersom gegaan maar niet geheel uit vrijwilligheid... Tijdens 't freubelen vroeg ik of hij een wortel uit de koelkast wilde halen, als voorbeeld voor een exacte kopie maar dan uit de kluiten gewassen... Op dat moment besloot hij er ook eentje op te willen eten... Of dat mocht... Ja dat mocht... Totaal opgaand in mijn inventiviteit en creativiteit hoorde ik 'n vaag geluid vanuit de keuken... Het geluid begon langzaam door- en indringerder te worden en begon te klinken als pijnlijk gegil en gehuil... Meneer bleek dus min of meer 't topje van zijn duim afgesneden te hebben terwijl hij de wortel van zijn bovenkant wilde ontdoen... Hij bloedde als 'n rund en ik mocht natuurlijk niet kijken... Hand omhoog en keukenrol eromheen terwijl ik boven de pleisters ging halen... Na een minuut of 5 met z'n hand omhoog in keukenrol, bloedde 't wat minder en mocht ik er 'n pleister opplakken... Deskundig plakte ik het duimklepje vast en hoopte dat 't niet eigenlijk gehecht had moeten worden... Even aankijken of het snel door 't gaas heen zou sijpelen maar dat was niet 't geval... Nog een pleister eroverheen als extra stootkussentje... Ja, en nu kon meneer niet meer PSP-en... Nee, dat kon hij sowieso niet want er moest geknutseld worden... Maar hij kon helemaal niks meer en zeker niet knutselen... Ja dahag, echt wel! Hij kon makkelijk z'n gedicht uittypen (voor zover hij zijn hanepoten handschrift op 't kladje nog kon uitcijferen) want dat kan ook zonder duim... Oh ja, dat kon... Terwijl ik de enorme wortel (best goed gelukt, al zeg ik 't zelf... Als ik 'm niet al ingepakt had, maakte ik er n foto van...) aan het inpakken was, sprak zoonlief mij vanaf de bank (onder 'n dekentje, zonder TV, met z'n hand nog immer omhoog) toe: 'Zeg mam, denk je dat ik woensdag met m'n kinderfeest wel kan klimmen met die duim?' Oh god ja, daar had ik nog even niet aan gedacht... 'Joh, 't is pas zondag, over 3 dagen zal het vast een stuk beter gaan', stelde ik 'm gerust (doemscenario's in m'n eigen hoofd snel wegduwend)... zondag 3 december 2006 - 21.52
Feest! Vanaf vanmorgen half 10 werden de uren afgeteld waarbij zoonlief me telkens herinnerde aan 't feit dat die uren werden afgeteld... De uren tot aan de komst der visite... Terwijl ik stond te kokkerellen heeft hij zich voornamelijk beziggehouden met z'n PSP (is 'n schot in de roos maar ik zie lichtelijke verslavingsverschijnselen dus ik ga paal en perk stellen aan PSP-tijd) en de TV... Ik vond wel dat de TV uit moest als er gePSPt werd en andersom... Zoonlief was af en toe genegen om te helpen... Op een gegeven ogenblik vroeg ik hem even de kliko te pakken... Mijn outfit op dat moment was niet geheel geschikt om naar buiten te gaan en ik vond dat hij best even z'n jas over z'n boxershort kon aantrekken en z'n plastic laarzen aandoen... Na slechts 3 keer zeuren, kwam hij eindelijk van de bank af... Om even later al roepend voor de deur (hij moet zich er eerst van overtuigen dat Eppo niet in de buurt is voordat hij de keukendeur openmaakt) wederom te verschijnen, zonder kliko... 'Ik zie hem nergens staan hoor'... 'Hoezo niet? Hij staat gewoon achterin de tuin, onder 't afdak'... 'Ow, zeg dat dan! Ik loop helemaal naar de straat'... Op 't moment dat hij zich omdraaide, keek ik hem na en wat ik zag, werkte onherroepelijk op mijn lachspieren... Hij sjokte het tuinpad af... Lang, blond, slierterig, ongekamd haar, een dikke winterjas, 2 blote, spierwitte spillepootjes gestoken in míjn veel te grote, fuchsiarose, doorzichtige, plastic laarzen... En daar heeft hij ook nog mee over straat gelopen... Ik kon 't niet laten de deur open te doen en hem deelgenoot te maken van mijn plezier... Hij werd niet eens boos... Hij lachte mee, 't was tenslotte zijn dag vandaag... Nog 2 uur te gaan voordat 't bezoek en dus de kado's kwamen, reden genoeg om blij te blijven... (Het feest was overigens erg geslaagd en everybody scheen happy te wezen...) zaterdag 2 december 2006 - 23.56
Things to do (2) - PSP-gebruiksaanwijzing vertalen viel af omdat het meeste zich vanzelf wijst... Ik begin licht in de duisternis te zien... vrijdag 1 december 2006 - 17.16
Klik hier voor 't gewauwel van November 2006 |
||
© 2006 Juliette |