Er...

... was eens...

 

 

 

En ze leefden nog lang en gelukkig...

De fantasievollen onder ons zullen vast 'n heel mooi, ontroerend, spannend, romantisch, intrigerend en avontuurlijk tussenstuk uit hun spreekwoordelijke mouw kunnen schudden...

Ikke lekker niehiet, ik geloof namelijk niet in sprookjes... Pfffff...

Schrijf een opmerking


naam
opmerking








Opmerkingen


nee, jij dan...


Ach jij...





oké dan... jij je zin... blij nu?

(kwist ut eg wel hoor!!)


Nee dat wist je niet... wellicht stillrtjes hopen...


hahaha... ik wist ut!! u is best wel voorspelbaar!!

thnXXX!!


De Robot begon aan een lange en eenzame reis naar het
noorden van een onherbergzame ijsvlakte, om zich tenslotte
aan wat plaatselijke haringeters aan te bieden als
vuurtoren.

Zijn muziek een troost en leidraad voor schippers op een
ruige zee.

Jaren stond hij daar, onbeweeglijk en triest, totdat de
elementen en een onstuitbare klimopwoekering hem
uiteindelijk te machtig werden.

De Kapitein stortte zich roekeloos en met de moed van een
wanhopige in het ene avontuur na het andere. Niet alleen
werden zijn lichaam en geest zwaar op de proef gesteld, ook
zijn genitaliën stonden bloot aan enorme slijtage.

Zeeslagen, jungletochten, kroeggevechten, wilde s*x en
drank, veel drank reduceerden de eens zo fiere zeeheld tot
een pratende schaduw.

Blind en tandeloos, meer dood dan levend, vond men hem op de
drempel van een oud trappistenklooster.

Toen hij uiteindelijk de geest gaf was het wekenlang donker
in de Lichtstad.

Drie exploderende ballen in de stratosfeer. Supernova's
en klokgelui.

De Veldwachter leefde nog lang en gelukkig.