Zorgvuldig plakte m'n zusje de 'pleisjes' over 't hevig bloedende topje van m'n duim... Bleek ze pas geleden nog 'n spiksplinternieuwe messenset aangeschaft te hebben zeg... Vlijmscherp inderdaad, 't sneed door m'n duim als ware hij boter...

De 'pleisjes' in mijn medicijnkastje beperkten zich slechts tot dinopleisjes met als gevolg dat ik nu de boel gelukkig wel op kan vrolijken met gezellige blauwe, rode en gele exemplaren...

Nu maar hopen dat 't flapje enige poging doet tot weer vastgroeien... Ik heb er 'n hard hoofd in, gezien de kleur en gevoelloosheid van m'n huid aldaar...

Vanochtend is het helder en droog, maar in het noorden van het land komen wel enkele mistbanken voor. Deze zullen snel oplossen en de ochtend verloopt verder volop zonnig.

Vanmiddag blijft het zonnig en droog. Het wordt hierbij 18 graden in noordelijk kustgebied tot 25 graden lokaal in het zuiden van het land. De wind is noord- tot noordoostelijk en is zwak tot matig van kracht.

Vanavond en vannacht blijft het helder en droog. Het koelt af tot minima die variëren tussen 5 graden in het noorden en 10 graden in het zuidwesten van het land.

Morgen wordt het ook een zonnige dag en gaan de temperaturen nog iets verder omhoog. Het wordt 21 tot 27 graden. Hierbij is de wind zwak tot matig van kracht uit noordoostelijke richting. In de avond en nacht neemt vanuit het westen de sluierbewolking toe. In de nacht koelt het af naar circa 10 graden.


Need I say more? Dachut 't niet hè!

(Bron: weeronline.nl)

Voor


Achter

Die anderhalve bezoeker die nog de moeite neemt hier langs te dwalen vraagt zich wellicht af waar de mogelijkheid tot reageren is gebleven... Tja, die is kwijt... Ofwel heb ik uitgevinkt in m'n regelgedoetje... Reacties weg (nog wel in de database aanwezig natuurlijk) en 't contactformulier is ook weg...

Ik werd weer doodgegooid met zware spamaanvallen dus vandaar... Iets dat trouwens best eng was want ik zag geen enkel bewijs van busladingen bezoekers op m'n statistieken... Ik weet niet precies hoe 't dan werkt dat spammen maar waarschijnlijk zitten ze gewoon in m'n database... En dat is iets dat eigenlijk veel enger is...

Enniehauw, reacties zijn dus voorlopig alleen maar mogelijk via 't gastenboek of via m'n Hyves...

Overigens zit ik er toch ernstig over te denken om 't hele bloggen aan de wilgen te hangen... Ik kom er gewoon niet meer aan toe en eerlijk gezegd ontbreekt me ook totaal aan inspiratie... 't Jaarcontract van deze domeinnaam loopt nog tot eind augustus... Misschien zeg ik 'm wel helemaal op en geef ik 'm vrij (kopuh?? ;-))... 't Enige, ernstige, nadeel daarvan is dat ik dan alles kwijt ben... En da's best veel... En da's jammer want 't is ook best leuk wat ik heb geschreven, al zeg ik 't zelf...

Dus ik ben nog in beraad met mezelf en I most certainly will get back to you...

Zoonlief deed 'n stukje dans voor die hij op de afscheidsrevue van groep 8 gaat laten zien... Ik hield 't goddomme nou al niet droog!! Dat wordt dan dus echt vet tranen met tuiten hè... Anderhalf uur lang... Familieverpakkingen tissues enzo... Pfff, wat 'n emodoos ben ik toch... Zucht...

Ik wist vrijwel zeker dat ie dood was... En de andere ook... Daarvan wist ik 't honderd % zeker want z'n koppie was kwijt...

Toen ik afgelopen zondagochtend buiten kwam om te voelen of 't ontbijt in de tuin genuttigd kon worden schrok ik me wezenloos bij de aanblik van 'n allerzieligst tafereel... Twee hele kleine blote vogeltjes lagen levenloos te liggen op 't gras (voor zover je 't gras kunt noemen, 't is meer mos met kale plekken en drie grassprietjes, maar dit terzijde)...

Op zo'n moment koester ik diepe haatgevoelens jegens mijn katten... Stiekem denk ik dat 't de mijne nooit geweest kunnen zijn want ze dragen allebei 'n enorme bel om hun nek... Maar ehm, vogeltjes zonder veertjes kunnen niet vliegen en dan heeft 'n kattenbel om de nek van seriemoordenaars ook weinig nut...

Ik deed m'n best om dankbaar personeel van m'n monsters te zijn want dit was uiteraard 'n kadootje, 'n teken van liefde... Net zoals alle andere dooie tekens van genegenheid in de tuin, op de voordeurmat of op 't karpet bij de salontafel...

Ik vond deze kadootjes echter vrij liefdeloos en eerder enorm wreed... Ik besloot te wachten tot zoonlief genegen was om z'n bed uit te komen rollen en hem 't opruimklusje te laten doen... Ik heb in m'n leven al zoveel lijken opgeruimd (kokhalzend met 't veger en blik terwijl ik m'n ogen dichthield) dat ik vind dat nu de tijd is gekomen om de 'man' des huizes dit soort taken zich eigen te laten maken... In werkelijkheid haat ik 't om dooie beestjes op te ruimen, vooral als 't duiven zijn die 1 van m'n 2 katten met veel pijn en moeite door 't kattenluik getrokken hebben gekregen...

Helaas liep alles even anders omdat meneer, nadat ie eindelijk uit de zure lappen kwam, met z'n vader de hort op ging...

Ik bleef zitten met anderhalf dood vogeltje... Ik wierp moedeloos 'n blik op de plek des onheils... Wat ik toen zag maakte dat ik subiet in snikken uitbarstte... De ene, met koppetje, deed z'n snaveltje open en bewoog!! Hij leefde nog!! Ik sloeg m'n handen voor m'n gezicht en liet de tranen ongegeneerd de vrije loop... Waarschijnlijk kwam alle opgekropte shitzooi er uit want ik kon niet echt ophouden met janken...

Ondertussen passeerde 't rampscenario van vogelmoordenarij m'n revue... Ik zag mezelf al met 'n schep ofzo eerst erop slaan en als dat niet zou lukken dan maar de schep tussen hoofdje en rompje zetten en dan genoeg kracht zetten om 't bestje uit z'n lijden te verlossen... Dat ging ik dus echt niet doen hè!! No way!! 'n Vlieg doodslaan is nog tot daaraan toe maar veel groter moeten beesten niet worden wil ik tot moorden overgaan... Spinnen vang ik en zet ik buiten... Durf ze niet eens op te zuigen want je voelt ze zo door je stofzuigerslang heengaan... Getver!! Enfin, toen moest ik nóg harder huilen...

Nadat ik ietwat tot bedaren was gekomen en durfde te kijken, zag ik geen beweging meer en begon ik aan mezelf te twijfelen... Had ik waanideeën? Hallucineerde ik? Ik besloot over te gaan tot de mij welbekende struisvogelpolitiek... Emmer erover en wachten tot zoonlief 's avonds de reddende held kwam spelen...

Na 'n tijdje begon die emmer me echter danig dwars te zitten en in de weg te staan en besloot ik zelf toch maar heldin te gaan wezen... Met één vloeiende beweging schopte ik de emmer opzij... Eronder was alles nog immer stil en bewegingsloos... 't Halve vogeltje lag in no time in de kliko maar toen moest 't hele vogeltje nog... Eerst raakte ik 'm zachtjes aan met de veger terwijl ik door m'n oogwimpers iets probeerde waar te nemen... 't Liefst deed ik m'n ogen dicht maar ik moest nu wel even iets kunnen zien... Er gebeurde niets, hij was toch echt wel dood... Vervolgens veegde ik 'm met m'n ogen dicht 't blik op...

En weer gebeurde er niets... Hij was toch echt wel dood... Ik twijfelde wederom aan m'n geestestoestand...

Ik was ruim op tijd zoals ik altijd ruim op tijd ben wanneer ik m'n trein naar huis neem... Ik moet namelijk fijn wachten tot 4 over half want die van 4 over haal ik dus nooit of te never... Ik heb me bij 't belachelijke van gemiddeld 24 minuten moeten wachten op 'n trein die me in 6 minuten thuisbrengt neergelegd en maak dus  't beste van die wachttijd...

Soms ga ik even naar de/het Kruidvat, heel af en toe haal ik 'n frietje en als 't echt moet, ren ik snel de Mediamarkt in... Maar meestal pak ik m'n krantje met inmiddels oud nieuws en vlij mezelf op 'n bankje... Als 't zonnetje dan ook nog schijnt en 't waait niet, heb ik 't prima naar m'n zin... Ik ben met betrekkelijk weinig tevree...

Zo ook afgelopen maandag... Zo rond 5 voor half komt m'n boemeltreintje binnensjokken en dan kan ik in de trein verder lezen... Iets dat de afgelopen maanden uitermate prettig was omdat 't in de trein tenminste niet koud en winderig is...

Ik zet uiteraard m'n tas pontificaal op de zitting naast me zodat er niemand naast me kan komen zitten... Ik heb er dan ook 'n bloedhekel als iemand dat dan wel doet... En helemaal als ze niet eens even vragen of m'n tas aan de kant kan zodat ze er niet gewoon, brutaal en onbeschoft op gaan zitten... Als dat gebeurt, kijk ik ze heel smerig aan en zeg: Pardon!!?? Of Hallo zeg!!?? Nog nooit heb ik 'n excuus aangeboden gekregen... Wat dat betreft ben ik zwaar teleurgesteld in m'n medeforenzen...

En 't gebeurde weer, afgelopen maandag... Zo eentje die 'n kwart minuut voor vertrek gewoon keihard hijgend op m'n tas ging zitten... Ze was ook nog moddervet en ik was blij dat m'n zonnebril niet in m'n tas zat... Deze keer keek ik haar slechts vreselijk smerig aan en deed daarmee 'n mislukte poging om indruk te maken...

Ik probeerde ongeïrriteerd rustig verder te lezen toen ineens m'n hart als 'n razende tekeer begon te gaan... Niet om die vetklep maar omdat ik me ineens bedacht dat ik was vergeten in te checken... Jaja, ik ben stoer, modern en vooral jong want ik waan me student omdat ik op saldo reis met m'n voordeelurenkaart die ik nu eindelijk ten volste kan gebruiken...

Als ik de trein uit zou gaan om snel in te checken zou hij zeker zonder mij vertrekken want 't blubberige mormel naast me was nog maar net op tijd... Ik besloot te blijven zitten en 't beste ervan te hopen... 9 van de 10 keren wordt er op m'n ritje toch niet gecontroleerd en als de conducteur zou komen zou ik net doen of ik gek was (is niet zo moeilijk) en acteren dat ik er á la minute achter was gekomen dat ik vergeten was te in te checken... Ik zou al m'n charmes in de strijd gooien en er toch waarschijnlijk met 'n vette boete uitkomen want m'n charmes werken tegenwoordig niet optimaal...

Tergend langzaam reed de trein 't station uit en tergend langzaam bleef hij rijden... Telkens meende ik te zien dan m'n medepassagiers in hun tas gingen rommelen om hun vervoersbewijzen te pakken... Ik zat (retezenuwachtig te wezen) aan 't raam en had dus geen mogelijkheid om de conducteur aan te zien komen en me dan op de wc te kunnen verstoppen (dat zou ik overigens nooit durven)... Vurig hoopte ik dus dat de kaartjesknipmeneer in 't eerste treinstel zou zitten...

Nog nooit hebben 6 minuten zoooo lang geduurd en zelden heb ik me zoooo ontzettend schuldig gevoeld... Voor 't eerst in m'n leven was ik 'n zwartrijder, dat klinkt echt té crimineel... De opluchting was dan ook enorm toen ik eindelijk, zonder gecontroleerd te zijn, uit kon stappen en heel hard weg kon rennen...

Ineens deed ie niets meer... Helemaal niets meer... Ik raakte zwaar in paniek... Ik kan namelijk niet zonder... Ik word gek zonder... Ik ben totaal gehandicapt zonder... 't Is m'n broodwinning... En soms 't contact met de buitenwereld...

Ik besloot de stekker eruit te trekken en 'm 30 seconden bedenktijd te geven... 't Bood geen soelaas... Aaargggh!! Computer dan maar abrupt uitgooien, de start >> afsluiten procedure overslaand... M'n beeldscherm moest en zou 't gaan doen... Of hij nou wilde of niet... IK wilde 't namelijk per se wel en mijn wil was wet in deze!

Computer opnieuw opgestart en zowaar, de monitor gaf beeld!! 'n Zucht van opluchting ontsnapte uit mijn longen... De euforie was slechts van korte duur want na wat eng geflits en voobij razende kleurenbalken werd 't beeld wederom zwart...

Gdvrdegdvr!! @#$%^&*!! Fckrdefck! En nu??? Erop slaan?? Ik waagde 'n poging maar 't hielp niet...

Dan maar 't beeldscherm van zoonlief... Jammergenoeg was dat dus fijn weer niet compatible met m'n ouwe trouwe peeceetje... Dat kijkt kei niet makkelijk: alles superbreed en totaal uit proportie... Wat gevogel met de resolutie gaf wel de juiste proporties maar daar had je ook alles mee gezegd...

Ik moest dus 'n nieuwe monitor hebben... Ik had me al jaren niet in monitoren verdiept en was dus nog niet op de hoogte van 't feit dat je er nergens meer eentje kan kopen van gewoon 19 inch... Tegenswoordigs is alles breedbeeld wat de klok slaat... Gelukkig zijn ze inmiddels wel 'n stuk goedkoper geworden...

Op internet oriënteerde ik me en bij de Mediamarkt zou ik m'n slag gaan slaan... Oooow wat 'n dilemma's toen ik daar ook daadwerkelijk was... Ik wilde 'n 22 inch, dat wist ik zeker... Maar er stonden er 2... Met exact dezelfde prijs... En dezelfde features... De ene was 'n Philips en de andere 'n LG... De meesten zouden waarschijnlijk voor de Philips gegaan zijn maar ikke dus expres niet... 't Verschil tussen beiden volgens de computerafdelingknul was de vormgeving... En qua vormgeving vond ik de LG mooier... Ik kocht dus de LG... Zo, weer wat BTW verdiend dus 't voelde goed...

Thuis gekomen wist ik dat ook dit beeldscherm niet compatible zou zijn met m'n ouwe beestje... Gelukkig kon ik ook daarvoor weer wat vogelen met de resolutie... Met 't gevolg dat ik normaal beeld had met 2 enorme zwarte balken aan de zijkanten van 't scherm... Té zonde maar 't was even niet anders... Ik had al met m'n vader overlegd dat hij 'n nieuwe videokaart in m'n ouwe beestje zou zetten...

Toen m'n vader daadwerkelijk kwam inspecteren of 'n nieuwe videokaart uitkomst zou bieden, zat hij zich meteen al te verbijten toen hij alleen maar m'n computer op ging starten... Dat duurt namelijk 'n jaar... Dat opstarten... Ik ben 't gewend dus stoort 't me niet... Hem stoorde 't danig en vooral mateloos... Je moet 'n nieuwe computer hebben, zei hij... Ow, zei ik... Nee hoor, zei ik daarna... Deze is goed genoeg... Ja maar je gebruikt 'm voor je werk en dan heb je fatsoenlijk spul nodig... Ja weet ik maar deze doet 't nog prima en bovendien heb ik geen geld voor 'n nieuwe... Komt goed, zei hij en ik sprak 'm niet tegen...

De volgende dag togen we richting echte computerwinkel en met 'n top-off-the-bill-exemplaar gingen we weer naar huis... Ik zag als 'n berg op tegen alles overzetten van m'n ouwe Dafje naar m'n glanzende Porsche... Alle mail, adressen, bestanden, foto's en programma's... Kortom, heel m'n leven... Privé en zakelijk... Vroeger deed m'n vader dat allemaal maar ik vond 't tijd worden dat zelf te doen... En dat deed ik en 't viel reuze mee... Ik ben prima nerd...

't Meest supersonische en merkbare (behalve de opstartsnelheid en 't  aantal programma's dat ik tegelijkertijd open kan zetten (ik heb  namelijk 1 terabite (huh? had er nog nooit van gehoord!) harde schijf en 6 gig werkgeheugen en bovendien Wifi internetverbinding door middel van 'n alleraardigst torentje waarvan we in eerste instantie niet wisten waar 't voor diende)  is toch wel m'n 1920x1080 HD beeldscherm... Ik kan daar de programma's  gewoon naast elkaar openzetten en dan heb ik nóg ruimte over!! En m'n  widescreen HD wallpaper is helemaal supertop!! Kan er uuuuren naar  kijken... In HD...
 


Mooi hè...

Windoos 7 is trouwens ook best lekker... Mits eraan gewend te zijn...