Van kloteweer komt ook wel 's iets moois...

juliette@onsmail.nl — Thu, 02 Sep 2010 15:04:00 +0200

Deze is van ergens vorige week, geknipt vanuit 't raam van m'n werkkamer... Ik vond 'm op m'n toestel toen ik eindelijk 's tijd had om me in de vakantiefoto's te verdiepen... Als je héél goed kijkt zie je dat 't er 2 naast elkaar zijn...

Quote van de dag

juliette@onsmail.nl — Wed, 01 Sep 2010 14:05:00 +0200

Plein College Sint-Joris: "Met ingang van schooljaar 2010-2011 hanteert Pleincollege Sint-Joris de term mavo ter vervanging van de term vmbo-t.

Deze terminologie geldt niet alleen voor de leerlingen die starten in het tweede leerjaar mavo, maar ook voor de leerlingen die klas 2 of 3 vmbo-t gevolgd hebben in de voorgaande schooljaren.

Met betrekking tot het onderwijs en de inhoud van de eindexamens verandert er niets, alleen de naamgeving wijzigt."

Uiteraard heb ik hier 'n mening over...

Jos de (heffings)ambtenaar

juliette@onsmail.nl — Wed, 01 Sep 2010 12:15:00 +0200

Begin dit jaar was ik 't zooo niet eens met de WOZ-waarde van mijn huis... Uiteraard geeft 't 'n goed gevoel als je huis 'n bom duiten waard is maar als 't 'n waarde is die slechts in Utopia tot uiting kan komen, heb je er weinig aan... Bovendien moet je er ook nog belasting over betalen en als ik geld moet betalen dat ik liever in m'n zak houd, ga ik daarvoor tot 't gaatje...

Ik diende schriftelijk 'n bezwaar in want uiteraard weet de gemeente niet wat mailen is en vindt men 't daar volgens mij leuk om ons te laten betalen voor papier, 'n envelop, inkt en 'n postzegel... Heerlijk milieuvriendelijk ook... Enfin, ik haalde alles en iedereen erbij waardoor ik dacht dat ik m'n gelijk kon krijgen. Dik anderhalf A4tje tikte ik vol... Ik refereerde aan relevante websites en stelde voor om 'n kijkje te nemen op hun eigen site waar je na inloggen je WOZ-waarde kunt zien en kunt vergelijken met soortgelijke woningen...

Honderd jaar later kreeg ik antwoord... Mijn bezwaar bleek onvoldoende gemotiveerd en werd aangeduid als een pro forma bezwaar... Waaaat???!!! Hoeveel leesvoer wilden ze hebben dan?? Ik kreeg 'n maand uitstel om m'n nóg nadere motivering in te dienen... Helaas had ik geen zin om te vechten tegen de bierkaai dus besloot ik Jos te laten voor wat ie was: 'n typische (heffings)ambtenaar waar geen land mee te bezeilen was...

3 maanden later kreeg ik weer 'n brief: mijn bezwaar werd nu niet-ontvankelijk verklaard... Ik kon binnen 6 weken beroep instellen tegen de niet-ontvankelijkheidverklaring... Hiervoor mocht ik 'n niet nader genoemd bedrag aan griffierecht betalen...

Ik gooide de brief bij de rest van de nog niet geadministreerde post en gaf 't op...

Vanochtend lag er 'n brief van de gemeente op m'n deurmat... Ik verwachtte qua inhoud van alles maar rekende niet op wat ik daadwerkelijk las: op grond van bovenstaande overwegingen heb ik besloten de waarde van uw onroerende zaak ambtshalve te minderen, aldus Jos de (heffings)ambtenaar...

't Waarom is mij geheel onduidelijk want de reden lijkt 'n inhoudsverschilletje te zijn dat er eigenlijk niet is maar dat mag mijn pret niet drukken... Ik zwelg nu lekker in blijdschap en wacht vol verwachting op de vermindering van m'n aanslag onroerende-zaakbelastingen 2010!!

Ik heb richting Jos de (heffings)ambtenaar 'n ontzettend sterke neiging tot lekker-puh-en eigenlijk wil ik gewoon dat hij sorry zegt... Dat ie z'n excuses aanbiedt voor 't feit dat ik me net 'n klein kind heb gevoeld door z'n terechtwijzende (heffings)ambtenaren-praat... Maar ach, cold, hard cash maakt ook heel veel goed!!

Vooruitzichten in 't Zeeuwse

juliette@onsmail.nl — Tue, 20 Jul 2010 15:08:00 +0200

Ik wist 't wel! Heb ik eindelijk vakantie en gebeurt er dit:

Damn!
Ach, je krijgt wat je verdient...

Afscheid(srevue)

juliette@onsmail.nl — Mon, 19 Jul 2010 19:36:00 +0200

Hij was veel minder groen en veel minder aap dan ik dacht vandaar dat ik m'n bloedje-eigen zoon niet herkende op 't podium van de afscheidsrevue van groep 8...

Hij zag er prachtig uit en stond helemaal alleen z'n ding te doen... En terwijl hij z'n ding deed, schoot ik vol, zo vol dat ik niet meer op kon houden... Dat ik me had opgemaakt bleek tijdverspilling geweest te zijn, ik had alles ervan afgejankt... Gelukkig kon ik in de pauze m'n zonnebril opdoen want ik zag er vast niet uit...

Eén geluk had ik, ik had al zoveel tranen vergoten dat bij 't lied waarvan ik dacht ik 't meest emo zou worden, ik 't totaal droog hield... M'n moeder daarentegen zat luid en duidelijk naast me te snotteren... Uiteraard kon ik haar rijkelijk voorzien van de uit voorzorg meegebrachte papieren zakdoekjes... Jaja, ons kent ons...

38!

juliette@onsmail.nl — Fri, 02 Jul 2010 18:20:00 +0200

Tjonge jonge, om af te pikken is 't!! Angstvallig probeer ik de hitte buiten te houden maar inmiddels is 't binnen zo'n graadje of 26... En dan wil ik 't niet eens weten hoe warm 't boven is...

Voor 't eerst in 't leven van de plafondventilator (ooit opgehangen voor de 'leuk') heeft hij bijna 2 uur dienst gedaan als WK-kijk-verkoeler... Héérlijk!!

Ik ga vannacht ook maar weer 's de vloerventilator uit de mottenballen trekken want anders zal er van lekker slapen weinig komen...

Ik word nu echt stok- en stokoud, ik kan er gewoon niet meer tegen, ik droom van kletterende hoosbuien en m'n plantjes ook... Over m'n gras maar helemaal niet te spreken!

Heb...

juliette@onsmail.nl — Sat, 12 Jun 2010 11:54:00 +0200

't reactie-gebeuren weer aangevinkt... Vooralsnog blijft 't rustig qua rare berichten dus ik heb goede hoop...

Overigens heb ik nu Dreamweaver en Illustrator CS5!!! 'n Upgrade vanaf Dreamweaver 8, shocking gewoon! En beiden zelfs in de Nederlandse versie (is heel raar als je altijd engels gewend bent)!!

Photoshoppen doe ik nog immer in CS2 (van 7 naar CS2 is ook geen kattenpis) maar dat mag m'n pret niet drukken...

Ik ben reuze content, helemaal als je weet wat ik ervoor betaald heb!! Ohoow, wat stout ben ik toch!! (Maar sssst, niet doorvertellen hoor ;-))

't Zal trouwens geen hond iets interesseren met welk programma ik freubel om brood op de plank te krijgen maar ik wilde 't toch graag wereldkundig maken... Just 4 the hell of it en om m'n hoge mate van nerdschap even lekker aan te dikken...

Pleisjes

juliette@onsmail.nl — Wed, 09 Jun 2010 16:06:00 +0200

Zorgvuldig plakte m'n zusje de 'pleisjes' over 't hevig bloedende topje van m'n duim... Bleek ze pas geleden nog 'n spiksplinternieuwe messenset aangeschaft te hebben zeg... Vlijmscherp inderdaad, 't sneed door m'n duim als ware hij boter...

De 'pleisjes' in mijn medicijnkastje beperkten zich slechts tot dinopleisjes met als gevolg dat ik nu de boel gelukkig wel op kan vrolijken met gezellige blauwe, rode en gele exemplaren...

Nu maar hopen dat 't flapje enige poging doet tot weer vastgroeien... Ik heb er 'n hard hoofd in, gezien de kleur en gevoelloosheid van m'n huid aldaar...

Fijn

juliette@onsmail.nl — Fri, 04 Jun 2010 14:14:00 +0200

De zomer is gearriveerd. De komende dagen is het zonnig en warm. Op zaterdag temperaturen van gemiddeld 25 graden. Zondag meer bewolking en in de loop van de dag toenemende kans op buien. Typisch Hollands zomerweer dus.

Vanochtend is het helder en droog, maar in het noorden van het land komen wel enkele mistbanken voor. Deze zullen snel oplossen en de ochtend verloopt verder volop zonnig.

Vanmiddag blijft het zonnig en droog. Het wordt hierbij 18 graden in noordelijk kustgebied tot 25 graden lokaal in het zuiden van het land. De wind is noord- tot noordoostelijk en is zwak tot matig van kracht.

Vanavond en vannacht blijft het helder en droog. Het koelt af tot minima die variëren tussen 5 graden in het noorden en 10 graden in het zuidwesten van het land.

Morgen wordt het ook een zonnige dag en gaan de temperaturen nog iets verder omhoog. Het wordt 21 tot 27 graden. Hierbij is de wind zwak tot matig van kracht uit noordoostelijke richting. In de avond en nacht neemt vanuit het westen de sluierbewolking toe. In de nacht koelt het af naar circa 10 graden.

Need I say more? Dachut 't niet hè!

(Bron: weeronline.nl)

Uitzicht

juliette@onsmail.nl — Sun, 30 May 2010 12:11:00 +0200

Voor

Achter

Spam

juliette@onsmail.nl — Thu, 13 May 2010 12:28:00 +0200

Die anderhalve bezoeker die nog de moeite neemt hier langs te dwalen vraagt zich wellicht af waar de mogelijkheid tot reageren is gebleven... Tja, die is kwijt... Ofwel heb ik uitgevinkt in m'n regelgedoetje... Reacties weg (nog wel in de database aanwezig natuurlijk) en 't contactformulier is ook weg...

Ik werd weer doodgegooid met zware spamaanvallen dus vandaar... Iets dat trouwens best eng was want ik zag geen enkel bewijs van busladingen bezoekers op m'n statistieken... Ik weet niet precies hoe 't dan werkt dat spammen maar waarschijnlijk zitten ze gewoon in m'n database... En dat is iets dat eigenlijk veel enger is...

Enniehauw, reacties zijn dus voorlopig alleen maar mogelijk via 't gastenboek of via m'n Hyves...

Overigens zit ik er toch ernstig over te denken om 't hele bloggen aan de wilgen te hangen... Ik kom er gewoon niet meer aan toe en eerlijk gezegd ontbreekt me ook totaal aan inspiratie... 't Jaarcontract van deze domeinnaam loopt nog tot eind augustus... Misschien zeg ik 'm wel helemaal op en geef ik 'm vrij (kopuh?? ;-))... 't Enige, ernstige, nadeel daarvan is dat ik dan alles kwijt ben... En da's best veel... En da's jammer want 't is ook best leuk wat ik heb geschreven, al zeg ik 't zelf...

Dus ik ben nog in beraad met mezelf en I most certainly will get back to you...

Met tuiten...

juliette@onsmail.nl — Thu, 29 Apr 2010 21:15:00 +0200

Zoonlief deed 'n stukje dans voor die hij op de afscheidsrevue van groep 8 gaat laten zien... Ik hield 't goddomme nou al niet droog!! Dat wordt dan dus echt vet tranen met tuiten hè... Anderhalf uur lang... Familieverpakkingen tissues enzo... Pfff, wat 'n emodoos ben ik toch... Zucht...

Hallucinatie?

juliette@onsmail.nl — Thu, 22 Apr 2010 15:14:00 +0200

Ik wist vrijwel zeker dat ie dood was... En de andere ook... Daarvan wist ik 't honderd % zeker want z'n koppie was kwijt...

Toen ik afgelopen zondagochtend buiten kwam om te voelen of 't ontbijt in de tuin genuttigd kon worden schrok ik me wezenloos bij de aanblik van 'n allerzieligst tafereel... Twee hele kleine blote vogeltjes lagen levenloos te liggen op 't gras (voor zover je 't gras kunt noemen, 't is meer mos met kale plekken en drie grassprietjes, maar dit terzijde)...

Op zo'n moment koester ik diepe haatgevoelens jegens mijn katten... Stiekem denk ik dat 't de mijne nooit geweest kunnen zijn want ze dragen allebei 'n enorme bel om hun nek... Maar ehm, vogeltjes zonder veertjes kunnen niet vliegen en dan heeft 'n kattenbel om de nek van seriemoordenaars ook weinig nut...

Ik deed m'n best om dankbaar personeel van m'n monsters te zijn want dit was uiteraard 'n kadootje, 'n teken van liefde... Net zoals alle andere dooie tekens van genegenheid in de tuin, op de voordeurmat of op 't karpet bij de salontafel...

Ik vond deze kadootjes echter vrij liefdeloos en eerder enorm wreed... Ik besloot te wachten tot zoonlief genegen was om z'n bed uit te komen rollen en hem 't opruimklusje te laten doen... Ik heb in m'n leven al zoveel lijken opgeruimd (kokhalzend met 't veger en blik terwijl ik m'n ogen dichthield) dat ik vind dat nu de tijd is gekomen om de 'man' des huizes dit soort taken zich eigen te laten maken... In werkelijkheid haat ik 't om dooie beestjes op te ruimen, vooral als 't duiven zijn die 1 van m'n 2 katten met veel pijn en moeite door 't kattenluik getrokken hebben gekregen...

Helaas liep alles even anders omdat meneer, nadat ie eindelijk uit de zure lappen kwam, met z'n vader de hort op ging...

Ik bleef zitten met anderhalf dood vogeltje... Ik wierp moedeloos 'n blik op de plek des onheils... Wat ik toen zag maakte dat ik subiet in snikken uitbarstte... De ene, met koppetje, deed z'n snaveltje open en bewoog!! Hij leefde nog!! Ik sloeg m'n handen voor m'n gezicht en liet de tranen ongegeneerd de vrije loop... Waarschijnlijk kwam alle opgekropte shitzooi er uit want ik kon niet echt ophouden met janken...

Ondertussen passeerde 't rampscenario van vogelmoordenarij m'n revue... Ik zag mezelf al met 'n schep ofzo eerst erop slaan en als dat niet zou lukken dan maar de schep tussen hoofdje en rompje zetten en dan genoeg kracht zetten om 't bestje uit z'n lijden te verlossen... Dat ging ik dus echt niet doen hè!! No way!! 'n Vlieg doodslaan is nog tot daaraan toe maar veel groter moeten beesten niet worden wil ik tot moorden overgaan... Spinnen vang ik en zet ik buiten... Durf ze niet eens op te zuigen want je voelt ze zo door je stofzuigerslang heengaan... Getver!! Enfin, toen moest ik nóg harder huilen...

Nadat ik ietwat tot bedaren was gekomen en durfde te kijken, zag ik geen beweging meer en begon ik aan mezelf te twijfelen... Had ik waanideeën? Hallucineerde ik? Ik besloot over te gaan tot de mij welbekende struisvogelpolitiek... Emmer erover en wachten tot zoonlief 's avonds de reddende held kwam spelen...

Na 'n tijdje begon die emmer me echter danig dwars te zitten en in de weg te staan en besloot ik zelf toch maar heldin te gaan wezen... Met één vloeiende beweging schopte ik de emmer opzij... Eronder was alles nog immer stil en bewegingsloos... 't Halve vogeltje lag in no time in de kliko maar toen moest 't hele vogeltje nog... Eerst raakte ik 'm zachtjes aan met de veger terwijl ik door m'n oogwimpers iets probeerde waar te nemen... 't Liefst deed ik m'n ogen dicht maar ik moest nu wel even iets kunnen zien... Er gebeurde niets, hij was toch echt wel dood... Vervolgens veegde ik 'm met m'n ogen dicht 't blik op...

En weer gebeurde er niets... Hij was toch echt wel dood... Ik twijfelde wederom aan m'n geestestoestand...

Zwartrijden

juliette@onsmail.nl — Wed, 21 Apr 2010 11:56:00 +0200

Ik was ruim op tijd zoals ik altijd ruim op tijd ben wanneer ik m'n trein naar huis neem... Ik moet namelijk fijn wachten tot 4 over half want die van 4 over haal ik dus nooit of te never... Ik heb me bij 't belachelijke van gemiddeld 24 minuten moeten wachten op 'n trein die me in 6 minuten thuisbrengt neergelegd en maak dus 't beste van die wachttijd...

Soms ga ik even naar de/het Kruidvat, heel af en toe haal ik 'n frietje en als 't echt moet, ren ik snel de Mediamarkt in... Maar meestal pak ik m'n krantje met inmiddels oud nieuws en vlij mezelf op 'n bankje... Als 't zonnetje dan ook nog schijnt en 't waait niet, heb ik 't prima naar m'n zin... Ik ben met betrekkelijk weinig tevree...

Zo ook afgelopen maandag... Zo rond 5 voor half komt m'n boemeltreintje binnensjokken en dan kan ik in de trein verder lezen... Iets dat de afgelopen maanden uitermate prettig was omdat 't in de trein tenminste niet koud en winderig is...

Ik zet uiteraard m'n tas pontificaal op de zitting naast me zodat er niemand naast me kan komen zitten... Ik heb er dan ook 'n bloedhekel als iemand dat dan wel doet... En helemaal als ze niet eens even vragen of m'n tas aan de kant kan zodat ze er niet gewoon, brutaal en onbeschoft op gaan zitten... Als dat gebeurt, kijk ik ze heel smerig aan en zeg: Pardon!!?? Of Hallo zeg!!?? Nog nooit heb ik 'n excuus aangeboden gekregen... Wat dat betreft ben ik zwaar teleurgesteld in m'n medeforenzen...

En 't gebeurde weer, afgelopen maandag... Zo eentje die 'n kwart minuut voor vertrek gewoon keihard hijgend op m'n tas ging zitten... Ze was ook nog moddervet en ik was blij dat m'n zonnebril niet in m'n tas zat... Deze keer keek ik haar slechts vreselijk smerig aan en deed daarmee 'n mislukte poging om indruk te maken...

Ik probeerde ongeïrriteerd rustig verder te lezen toen ineens m'n hart als 'n razende tekeer begon te gaan... Niet om die vetklep maar omdat ik me ineens bedacht dat ik was vergeten in te checken... Jaja, ik ben stoer, modern en vooral jong want ik waan me student omdat ik op saldo reis met m'n voordeelurenkaart die ik nu eindelijk ten volste kan gebruiken...

Als ik de trein uit zou gaan om snel in te checken zou hij zeker zonder mij vertrekken want 't blubberige mormel naast me was nog maar net op tijd... Ik besloot te blijven zitten en 't beste ervan te hopen... 9 van de 10 keren wordt er op m'n ritje toch niet gecontroleerd en als de conducteur zou komen zou ik net doen of ik gek was (is niet zo moeilijk) en acteren dat ik er á la minute achter was gekomen dat ik vergeten was te in te checken... Ik zou al m'n charmes in de strijd gooien en er toch waarschijnlijk met 'n vette boete uitkomen want m'n charmes werken tegenwoordig niet optimaal...

Tergend langzaam reed de trein 't station uit en tergend langzaam bleef hij rijden... Telkens meende ik te zien dan m'n medepassagiers in hun tas gingen rommelen om hun vervoersbewijzen te pakken... Ik zat (retezenuwachtig te wezen) aan 't raam en had dus geen mogelijkheid om de conducteur aan te zien komen en me dan op de wc te kunnen verstoppen (dat zou ik overigens nooit durven)... Vurig hoopte ik dus dat de kaartjesknipmeneer in 't eerste treinstel zou zitten...

Nog nooit hebben 6 minuten zoooo lang geduurd en zelden heb ik me zoooo ontzettend schuldig gevoeld... Voor 't eerst in m'n leven was ik 'n zwartrijder, dat klinkt echt té crimineel... De opluchting was dan ook enorm toen ik eindelijk, zonder gecontroleerd te zijn, uit kon stappen en heel hard weg kon rennen...

Erop slaan hielp niet...

juliette@onsmail.nl — Thu, 08 Apr 2010 18:52:00 +0200

Ineens deed ie niets meer... Helemaal niets meer... Ik raakte zwaar in paniek... Ik kan namelijk niet zonder... Ik word gek zonder... Ik ben totaal gehandicapt zonder... 't Is m'n broodwinning... En soms 't contact met de buitenwereld...

Ik besloot de stekker eruit te trekken en 'm 30 seconden bedenktijd te geven... 't Bood geen soelaas... Aaargggh!! Computer dan maar abrupt uitgooien, de start >> afsluiten procedure overslaand... M'n beeldscherm moest en zou 't gaan doen... Of hij nou wilde of niet... IK wilde 't namelijk per se wel en mijn wil was wet in deze!

Computer opnieuw opgestart en zowaar, de monitor gaf beeld!! 'n Zucht van opluchting ontsnapte uit mijn longen... De euforie was slechts van korte duur want na wat eng geflits en voobij razende kleurenbalken werd 't beeld wederom zwart...

Gdvrdegdvr!! @#$%^&*!! Fckrdefck! En nu??? Erop slaan?? Ik waagde 'n poging maar 't hielp niet...

Dan maar 't beeldscherm van zoonlief... Jammergenoeg was dat dus fijn weer niet compatible met m'n ouwe trouwe peeceetje... Dat kijkt kei niet makkelijk: alles superbreed en totaal uit proportie... Wat gevogel met de resolutie gaf wel de juiste proporties maar daar had je ook alles mee gezegd...

Ik moest dus 'n nieuwe monitor hebben... Ik had me al jaren niet in monitoren verdiept en was dus nog niet op de hoogte van 't feit dat je er nergens meer eentje kan kopen van gewoon 19 inch... Tegenswoordigs is alles breedbeeld wat de klok slaat... Gelukkig zijn ze inmiddels wel 'n stuk goedkoper geworden...

Op internet oriënteerde ik me en bij de Mediamarkt zou ik m'n slag gaan slaan... Oooow wat 'n dilemma's toen ik daar ook daadwerkelijk was... Ik wilde 'n 22 inch, dat wist ik zeker... Maar er stonden er 2... Met exact dezelfde prijs... En dezelfde features... De ene was 'n Philips en de andere 'n LG... De meesten zouden waarschijnlijk voor de Philips gegaan zijn maar ikke dus expres niet... 't Verschil tussen beiden volgens de computerafdelingknul was de vormgeving... En qua vormgeving vond ik de LG mooier... Ik kocht dus de LG... Zo, weer wat BTW verdiend dus 't voelde goed...

Thuis gekomen wist ik dat ook dit beeldscherm niet compatible zou zijn met m'n ouwe beestje... Gelukkig kon ik ook daarvoor weer wat vogelen met de resolutie... Met 't gevolg dat ik normaal beeld had met 2 enorme zwarte balken aan de zijkanten van 't scherm... Té zonde maar 't was even niet anders... Ik had al met m'n vader overlegd dat hij 'n nieuwe videokaart in m'n ouwe beestje zou zetten...

Toen m'n vader daadwerkelijk kwam inspecteren of 'n nieuwe videokaart uitkomst zou bieden, zat hij zich meteen al te verbijten toen hij alleen maar m'n computer op ging starten... Dat duurt namelijk 'n jaar... Dat opstarten... Ik ben 't gewend dus stoort 't me niet... Hem stoorde 't danig en vooral mateloos... Je moet 'n nieuwe computer hebben, zei hij... Ow, zei ik... Nee hoor, zei ik daarna... Deze is goed genoeg... Ja maar je gebruikt 'm voor je werk en dan heb je fatsoenlijk spul nodig... Ja weet ik maar deze doet 't nog prima en bovendien heb ik geen geld voor 'n nieuwe... Komt goed, zei hij en ik sprak 'm niet tegen...

De volgende dag togen we richting echte computerwinkel en met 'n top-off-the-bill-exemplaar gingen we weer naar huis... Ik zag als 'n berg op tegen alles overzetten van m'n ouwe Dafje naar m'n glanzende Porsche... Alle mail, adressen, bestanden, foto's en programma's... Kortom, heel m'n leven... Privé en zakelijk... Vroeger deed m'n vader dat allemaal maar ik vond 't tijd worden dat zelf te doen... En dat deed ik en 't viel reuze mee... Ik ben prima nerd...

't Meest supersonische en merkbare (behalve de opstartsnelheid en 't aantal programma's dat ik tegelijkertijd open kan zetten (ik heb namelijk 1 terabite (huh? had er nog nooit van gehoord!) harde schijf en 6 gig werkgeheugen en bovendien Wifi internetverbinding door middel van 'n alleraardigst torentje waarvan we in eerste instantie niet wisten waar 't voor diende) is toch wel m'n 1920x1080 HD beeldscherm... Ik kan daar de programma's gewoon naast elkaar openzetten en dan heb ik nóg ruimte over!! En m'n widescreen HD wallpaper is helemaal supertop!! Kan er uuuuren naar kijken... In HD...

Mooi hè...

Windoos 7 is trouwens ook best lekker... Mits eraan gewend te zijn...

Wat ik nodig heb...

juliette@onsmail.nl — Wed, 07 Apr 2010 21:37:00 +0200

Wat...

'n Beetje...

Heel veel...

En (hmmm, daar wil ik wel 'n beschuitje mee eten ;-))

Proclamatie!

juliette@onsmail.nl — Sat, 27 Mar 2010 23:34:00 +0100

Wegens ernstige verwaarlozing is dit weblog tijdelijk geen bezoek waardig...

Komt goed... Hoop ik...

Meevallertje

juliette@onsmail.nl — Sat, 13 Mar 2010 13:24:00 +0100

Hij knapte bijna uit z'n schoolsportbroeken en ook z'n schoolgympies waren te klein... Dat zijn de enige kledingstukken die ik nooit live zie en waarvan ik aanneem dat meneer wel even 'n gil geeft als hij echt voor paal gaat lopen... Maar nee, dat geeft meteen de mate van belang aan van z'n gymkleren... Nada belang dus...

Toen ik vroeg of hij nog in z'n gymoutfit paste kreeg ik 'n 'niet echt' te horen maar 't enthousiasme om nieuw spul aan te schaffen ontbrak geheel... De oorzaak hiervan lag in 't feit dat meneer na school wilde gaan skateboarden en niet naar onze favo buttwinkel om 'n sportbroek en foute gympen te gaan halen...

De belofte om meteen 'n nieuwe joggingbroek - om op de musicalles te dragen - aan te schaffen gaf echter de doorslag om toch maar even te gaan...

En zo togen wij 2 dorpen verder, naar de favo buttwinkel, liepen we rechtstreeeks naar de sportafdeling, trokken we 1 korte lichtgrijze, 1 korte donkergrijze en 1 zwarte lange joggingbroek uit 't rek... Even passen, 't stond eeenig! We graaiden nog 5 paar sneakersokken uit 'n bak en struikelden zowaar over niet al te foute gympen...

Terwijl we afrekenden vroeg zoonlief nog even aan 't kassameisje of hij die gympen ook op straat kon dragen (??)... Dat mocht best van haar... Natuurlijk moest ik er weer even irri tussen komen door te zeggen dat binnenschoenen, binnenschoenen zijn en dus niet buiten gedragen mogen worden omdat je er dan niet meer mee naar binnen mag... De blik van zoonlief sprak boekdelen...

Voordat we over de gympen struikelden hadden we zo'n beetje uitgerekend wat 't zou gaan kosten en toen we buiten kwamen vroeg ik zoonlief of hij dat bedrag nog even wilde herhalen... Nu bleek dat 't bedrag dat ik gepind had ongeveer even veel was en daar zaten de gympen nu dus bij...

't Klopte niet... En de bon gaf daar inderdaad uitsluitsel over... De gympen waren niet afgerekend... We hadden 't kassameisje vast zo afgeleid met onze vragen en opmerkingen dat ze vergeten was om de gympen te scannen...

Ik ging dat echt niet rechtzetten dus... Ookal stond ik net buiten de deur van de winkel... Ons ietwat schuldig voelend stapten we in de auto en reden snel 't parkeerterrein af... Achteromkijkend of niemand ons achterna kwam... Twee straten verder overheerste uiteraard de euforie...

Ander goud

juliette@onsmail.nl — Fri, 26 Feb 2010 23:45:00 +0100

De nederlandse schaats(t)ers maakten er weer 'n potje van maar desondanks werden die rondjes wel rechtstreeks uitgezonden... De gouden medaille-winnares moest 't tweederangs in de dweilpauzes doen - in herhalingen zelfs - terwijl 't snowboarden echt wel 'n stuk spectaculairder was... Belachelijk, alsof de olympische spelen slechts uit schaatsen bestaan...

Kookvrij

juliette@onsmail.nl — Fri, 19 Feb 2010 00:32:00 +0100

Nee mam, ik kook wel!

Huh? Wattuh? Jij?? Uhm nee, laat mij maar... Gaat sneller en veiliger enzo...

Slechts enkele seconden voor deze conversatie tussen zoonlief en onder-/bovengetekende stond ik zuchtend, steunend en vooral-geen zin-hebbend-in-koken op van de bank die wel heel erg lekker zat/hing/lag...

Ik heb 'n algemene hekel aan alles wat met 't huishouden te maken heeft. You name it, ik vind er geen zak aan... Zo ook koken... 't Is dat ik moet eten om geen langzame dood te sterven en ik geen poen heb om elke dag uit eten te gaan anders kookte ik dus never nooit niet... (Brood bakken daarentegen vind ik wel weer leuk: betrekkelijk weinig werk qua bereiding en opruimen en 't ruikt zooo lekker... Maarrr - ja daar kleeft wel 'n ernstige maarrr aan - 't moet wel lukken: de juiste hoeveelheden, juiste temperatuur, juiste tijd, juiste broodbakmachine en dat luistert heel nauw... Als 't mislukt, vind ik er geen reet meer aan dus...)

Enniehauw, ik besloot meneer z'n zin te geven... Vrij snel zelfs... 't Was 'n roerbakhap: kipfilet die ik dan wel even zou snijden, petit pommes die eerst gemagnetrond moesten worden en daarna gebakken en diepgevroren legumes du provence (ik ben ook niet van veel hak- en snijwerk)...

De legumes gingen eerst in de wok... De pommes moesten nogmaals voorgekookt worden in de magnetron omdat je er na de zogenaamde fabrieksvoorkook nog steeds 'n gat in iemand z'n hoofd mee kunt gooien, zo belachelijk keihard dat ze nog zijn... Helemaal zelfstandig kwam hij erachter dat 3x 30 seconden pas voldoende was om die knikkers enigszins beetgaar te krijgen...

Ondertussen wokte hij de legumes (Wie Is De Chef en Binnenkort Geopend hebben blijkbaar hun vruchten afgeworpen)... Toen de kipfilet in 'n aparte bakpan even aagebraden moest worden werd ik vriendelijk doch dringend verzocht de keuken te verlaten...

'n Mooie gelegenheid om me even om te kleden naar m'n comfy outfit - ik heb 't altijd koud en 'n comfy en dus onooglijke outfit maakt dat ik de deur niet meer durf open te doen maar 't wel lekker warm heb...

Bij 't nederdalen der trap kwam mij 'n andere geur tegemoet dan bij 't opgaan en hoe verder ik daalde hoe mistiger 't werd... Joh, verbrandt er niet iets?!! riep ik onderwijl...

Nee hoor, niks aan de hand, was 't antwoord dat ergens uit de keuken kwam waar inmiddels al 't bovenlicht open stond... Ik zei verder niets, ik wierp slechts 'n blik op de ietwat zwartgeblakerde kipfilet die hij snel al door de legumes en de pommes gegooid had...

Nee, hij schepte niet gewoon de hap op de borden, hij maakte de borden op, op z'n Wie Is De Chefs... Alleen al de gedachte dat zoonlief 't gemaakt had maakte dat je bijna niet proefde dat er 'n klein ongelukje was gebeurd... Maar eerlijk gezegd had 't cocktailsausje dat ik er snel bijgemaakt had en hij vervolgens drapeerde zoals ze dat op tv doen, ook wel 't broodnodige camouflerende effect...

Cito

juliette@onsmail.nl — Fri, 05 Feb 2010 23:24:00 +0100

Ik belde zoonlief in m'n pauze...

En? Hoe ging 't? Was 't moeilijk?

Meneer was de eerste dag van de Cito tussen de middag wel in ons huis maar mams moest werken en dus nam oma de honneurs waar...
Iets waarover moeders zich dus weer lichtelijk schuldig voelde... Bij wederom 'n mijlpaal vind ik namelijk dat je er voor je kind moet zijn... Ik had dat dan wel afgekocht door te beloven dat hij alle 3 de dagen mocht kiezen wat we 's avonds zouden eten, maar toch...
Hm, voor de eerste avond zou ik dan z'n tante moeten paaien want dat is op dinsdag onze vaste eetstek... Paaien hoefde niet, hij bleek 't al geregeld te hebben...
De tweede avond zou McDonald's worden en als afsluiter wilde hij graag spinazietaart... At your service sir!

Ja, 't ging wel, was best pittig af en toe en ik heb toch ook wel moeten gokken... M'n gummybears zijn allemaal op, was er zowat kotsmisselijk van geworden!! (Ze mochten snoepjes menemen om de concentratie op peil te houden... Ik vraag me af in hoeverre er geen ladingen stuiterende kinderen in de klas zaten door al die kleur-, smaak-, geur- en zoetstoffen...) Enneh, wat eten we vanavond ook alweer?

Was je zenuwachtig?

Nou, als ik dat al was zou dat door jou gekomen zijn hoor! Volgens mij ben jij zenuwachtiger als mij...

Dan ik...

Ja, ja... Maareh, ik ga nu eten hoor!

Oké, dag lieffie, tot vanavond, lof joe...

Ja, doeiii!! Lof joe toe!

Om 't af te leren...

juliette@onsmail.nl — Thu, 04 Feb 2010 16:03:00 +0100

Ook hier was 't strooizout vast opperdepop... Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat 't ietwat hellingachtig moet wezen daarow...

Scheduled Delivery Date

juliette@onsmail.nl — Fri, 29 Jan 2010 11:18:00 +0100

Ik ben niet into merken... Voornamelijk omdat ze te duur zijn en ik ben niet van plan om te betalen voor 'n naam terwijl de kwaliteit niet navenant is... Ik doe dan ook gewoon boodschappen bij de Lidl, struin de Action af en loop zelfs zonder blikken of blozen met 'n Zeeman-/Wibratas... Zoonlief echter is van 'n heel ander kaliber... Uiteraard, hij is puber dus wil je er af en toe toch wel 's bijhoren...

Tot nog toe kon ik zijn merkengeilheid aardig in toom houden en na verscheidene hoogoplopende discussies taalde hij er ook niet echt meer naar... Eén ding daargelaten: z'n schoeisel... Gelukkig heeft hij in dit geval de mazzel dat ik degelijk schoeisel belangrijk vind en ik daar dan wel wat meer voor wil betalen en zelfs wil geloven dat 'n duur merk degelijk is... In zijn geval moet dat schoeisel de naam Nike dragen... Maar dan geen gewone Nike's... En al helemaal geen Airmaxen of whatever... Nee, meneer wil ze zelf, geheel naar eigen idee 'ontwerpen'...

Lang leve Nike ID dus... Nieuw dit seizoen waren de high dunks, eerder had hij al low dunks laten maken... 't Hele gebeuren is simpel: maak 'n account aan op Nike.com op de ID-afdeling welteverstaan en volg de 10 stappen om je design te vervolmaken... Je kunt 't zo gek niet bedenken qua kleur en materiaal... Uiteindelijk heb je 'n uniek paar Nike's...

Vervolgens mag je zo'n 3 weken wachten tot 't oh zo gewenste pakketje wordt afgeleverd... Dat wachten is minder... Heel erg veel minder...

Afgelopen dinsdag kregen we eindelijk bericht dat de order 'has been shipped'... 'Scheduled Delivery Date': 02-02-'01... Waaah, nóg 'n week wachten en hij was al dik 2 weken aan 't wachten... Dit keer kregen we er 'n pakketvolgnummer bij zodat we 't pakket konden volgen waarvan ik, nogal naïef, dacht dat 't uit Amerika moest komen... Uhm, niet dus...

Het komt gewoon uit China! Waarschijnlijk zelfs door kinderhandjes gemaakt! Dat wil ik dus even niet weten hè... Wat dat betreft bedrijf ik graag struisvogelpolitiek... Ik voelde me zo schuldig dat 't 'tracken' helemaal op de achtergrond was geraakt... Totdat ik vandaag toch weer even checkte... Na 'n reis om de wereld is de 'Scheduled Delivery Date' upgedate naar vandaag!!

Kinderhandjes of niet, er zal er in ieder geval hier eentje heel erg blij zijn vandaag...En ik steek m'n kop nog maar 's in 't zand...

Geen sprookje

juliette@onsmail.nl — Wed, 27 Jan 2010 12:00:00 +0100

Over geen sprookjes gesproken: weet u dat 'n allerschattigst mini pukkeltje in je oorschelp (of all places!) zo hell zeer kan doen dat je niet eens je kaak pijnloos kunt bewegen?? Nouwww... Ja dus!

Eten, praten, erop liggen en gapen, niezen (ik ben ook nog snotverkouden, agossie...) is gewoonweg ondraaglijk pijnlijk!

Ik dacht minstens dat ik iets heel ernstigs zo niet dodelijks had met minimaal 'n amputatiegevolg of zo (ik denk graag doem, dan valt 't altijd mee maar ik vertel u nu, als regelmatig langswipper, vast niets nieuws)...

Maar gelukkig bleek 't dus maar 'n ordinair pukkeltje te zijn, dat rustig af aan 't wachten is tot 't rijp genoeg is om korte metten mee te maken (gatver, ieuww!)... Ondertussen gooi ik er nog maar 'n ibuprofennetje of paracetamolletje (kan niet kiezen) in om 't leven nog 'n beetje draaglijk te kunnen maken...

Er...

juliette@onsmail.nl — Wed, 27 Jan 2010 11:52:00 +0100

... was eens...

En ze leefden nog lang en gelukkig...

De fantasievollen onder ons zullen vast 'n heel mooi, ontroerend, spannend, romantisch, intrigerend en avontuurlijk tussenstuk uit hun spreekwoordelijke mouw kunnen schudden...

Ikke lekker niehiet, ik geloof namelijk niet in sprookjes... Pfffff...

New Kids

juliette@onsmail.nl — Wed, 20 Jan 2010 08:51:00 +0100

Zoonlief is fan van iets dat mijn gedachte van idioterie mijlenver te boven gaat... Alweer regelrechte belachelijkmakerij van ons hoogst intelligente brabanderschap: New Kids

Nu wil hij met carnaval als Richard, die met die paarse trainingsbroek, gaan... De snor heeft hij al in huis... De paarsre trainingbroek wordt 'n probleem want die bestaan niet... Oplossing: textielverf... Probleem daarbij: niet de juiste kleur paars... 'n Blonde pruik met 'n matje is 't volgende struikelblok... Slechts de polo, de slippers en de witte sokken gaan 't minste moeite kosten...

Gelukkig heeft ie nog 3 weken de tijd om 't een en ander bij elkaar te sprokkelen... En ondertussen mag ik geërgerd naar z'n allerminst elegante New Kids uitspraken luisteren... Pfff, ik word echt heel erg oud...

Middelbare school perikelen

juliette@onsmail.nl — Tue, 19 Jan 2010 22:23:00 +0100

Zoonlief kreeg VMBO-t/Havo advies... De hersens zijn wel degelijk aanwezig, dat bewijst ook z'n mooie rapport maar de werkhouding laat nog 't een en ander te wensen over... Is mij niet geheel vreemd - 't makkelijk kunnen maar eigenlijk niet gemotiveerd genoeg (worden) om 't ook daadwerkelijk te laten zien...

Ik ben supertrots op z'n keuze om bijna totaal af te wijken van 't geijkte op school... Hier in 't dorp bevindt zich namelijk 'n prima middelbare school... Op 3,8 km. ofwel 'n kwartier fietsen... 't Gros van de leerlingen gaat erheen... Maar nee hoor, die van mij heeft de keuze gemaakt om 10 minuten langer te gaan fietsen en de grote stad alvast onveilig te gaan maken... Op 'n school waar topsport en kunst en cultuur hoog in 't vaandel staat...

Hij gaat kiezen voor 't kunst en cultuur project waarbij toneel uiteraard zijn voorkeur heeft... 't Is 'm op z'n lijf geschreven en 't sluit mooi aan bij de lessen die hij al 2 jaar volgt op 't C.K.E. (Centrum voor de Kunsten Eindhoven)... Hij heeft besloten dat z'n brugklasjaar VMBO-t/Havo gaat eindigen in Havo... De reden: dan duurt de weg naar de kunstacademie niet zo lang...

Nou ja zeg!

juliette@onsmail.nl — Thu, 07 Jan 2010 22:58:00 +0100

Joh, er zijn gewoon nergens meer verstelbare ijshockeyschaatsen te krijgen!! Zowel off- als online... Dat vind ik zooooo raar!!??

Goede voornemens

juliette@onsmail.nl — Fri, 01 Jan 2010 23:26:00 +0100

- geen
- oké eentje dan: nou eindelijk echt 's ophouden met... neurotisch nagelbijten... Ik ben 'n weddenschap aangegaan met m'n 9-jarig nichtje: wie 't eerst witte, onafgekloven randjes heeft... De winnares krijgt alle eer en roem die er maar te halen valt... De verliezer zal zich schaamtevol diep moeten schamen... We vonden 't 'n goede weddenschap...

Aan die enkeling die hier nog wel 's hoopvol langschuifelt doch teleurgesteld weer doorklikt beloof ik dat ik wat vaker iets van 'n stukje eruit geperst krijg... Nee, da's geen goed voornemen, dat is soort van 'n belofte maar heel soms ben ik ronduit slecht in beloftes nakomen op bloggebied dus pin me er alsjeblieft niet op vast!

Verder wens ik voor eenieder uiteraard alles dat maar wenselijk is voor tweeduizendtien!!

Zooooo'n aanrader!!!

juliette@onsmail.nl — Wed, 23 Dec 2009 23:55:00 +0100

Dik honderzdestig minuten genieterij!!

Met achterlijke 3D-bril... 'n Keer om ons heen kijken in de bioscoop leverde 'n enorm lachsalvo op...

Yep, 't was m'n eerste 3D-film en ik was bang dat ik kotsmisselijk zou worden maar niets was minder waar!! De beelden waren fantastisch! En 't geluid was overweldigend! Je leek bijna echt deel uit te maken van 't geheel...

'n Heerlijk stukje fantasy en sci-fi... En dat terwijl ik helemaal niet zo van die genres ben... Maar Avatar is echt 'n absolute must-see!

Eindelijk!

juliette@onsmail.nl — Sun, 20 Dec 2009 11:24:00 +0100

Jaaah, eindelijk hier ook sneeuw!!

Ik waande me de afgelopen op totaal 'n andere planeet bij 't zien van al die televisiebeelden waarop overal in 't land zoveel sneeuw te zien was... Hier lag helemaal nix, noppes, nada, nichts!!

Maar nu ligt ook dit deel van ons landje sereen verstopt onder 'n witte deken... En er komt nog meer bij! Jééhéé!

Foutje, bedankt!

juliette@onsmail.nl — Sat, 12 Dec 2009 15:00:00 +0100

Mijlpaal nummero tig: Zoonlief werd 12 en zijn kinderrekening werd zonder dat we daar maar iets voor hoefden te doen, omgezet naar 'n jongerenrekening... Hij is dus vanaf nu 'n jongere... Hm, ik zie 't niet echt maar de bank schijnt daar anders over te denken...

't Gevolg van deze omzetting was dat hij zelf kon pinnen... Geld trekken kon al maar in de winkel pinnen, betalen met je pinpas en je pincode werd nu 'n feit... Voor ons oudere jongeren iets dat vanzelfsprekend is maar voor 'n hardcore jongere van 12 iets dat heel nieuw en bovendien best eng is...

Achteraf gezien (kijk je 'n koe in z'n kont maar dit terzijde) bleek dat meneer al lang kon betalen met z'n pinpas maar wij waren in de veronderstelling dat je als kind van 11 daar te onverantwoordelijk voor bent... Als jongere van 12 is dat uiteraard niet 't geval...

Enfin, zoonlief zou voor 't eerst gaan pinnen... Of ik 'm onopvallend toch maar even wilde helpen want voor de eerste keer pinnen is dus best eng... Ook al ben je al 12... Op 't moment dat 't pinapparaat 'U heeft betaald' aangaf waren we even behoorlijk heel blij en riepen zachtjes: "Yesss!"

Bij 12 worden en 'n jongerenrekening bezitten hoort ook internetbankieren... Voornamelijk om te checken hoe weinig geld er nog op z'n rekening staat want z'n maandelijkse inkomsten zijn nou niet om over naar huis te schrijven...

We vroegen 'n inlognaam aan en ontvingen schrijftelijk 't afhaalbewijs voor 't wachtwoord... Fijne bureaucratie: Er gaat zo ongeveer 'n week overheen voordat je daadwerkelijk kunt gaan internetbankieren en in ons geval werd 't ons zelfs bijna onmogelijk gemaakt...

Na aankomst bij de bank werd er namelijk om 'n identiteitsbewijs van de ouder/verzorger gevraagd... M'n rijbewijs heb ik altijd bij me en dat volstond in dit geval... Nietsvermoedend gaf ik m'n rose papiertje af... Waarop de bankknul, na 't een en ander in de computer ingegeven te hebben, me vriendelijk vertelde dat hij genoodzaakt was m'n rijbewijs helaas in te moeten nemen... Huh?? Wattuh?? Hoezooo?? De computer bleek aan te geven dat m'n rose papiertje als vermist aangegeven stond!

Nou jaah!! Vermist?? Hier is 't ding toch!! En hoewel de foto uit 't jaar stillekes is, ergens heel erg ver weg leek ik er toch nog best wel op... Hij was nog net niet verlopen, ik had 'm nooit als vermist opgegeven, ik was de rechtmatige eigenaar dus wat 'n ongelooflijke onzin!! Heel even zag ik mezelf weer opnieuw examen moeten doen en dik zakken natuurlijk want hellinkje trekken is nog immer niet m'n sterkste kant, ik kan 't veel beter door 'n beetje te spelen met m'n koppeling in plaats van te kutten met de handrem...

De bankknul checkte en dubbelcheckte maar de computer bleef aangegeven dat hij m'n rijbewijs in beslag moest nemen en contact met de politie op moest nemen... Ik voelde me 'n regelrechte crimineel!! Wijselijk besloot hij 1 der collega's in te schakelen want hij kreeg niet direct 't gevoel dat hier enige vorm van logica in 't spel was...

Zijn collega vertelde hem dat 't waarschijnlijk aan 't gloedjenieuwe systeem van de bank lag omdat er schijnbaar al vaker mysterieuze, onverklaarbare vermissingen die geen vermissingen waren de revue bij de bank gepaseerd hadden... 't Was ooit besproken in 'n vergadering maar de bankknul was vast even in slaap gesukkeld, ziek, zwak misselijk of 'n dagje vrij geweest en had 't hot item pardoes gemist...

'n Blik in 't oude systeem gaf 'n totale goedkeuring aan van m'n rijbewijs en de envelop met wachtwoord werd me overhandigd alsof er nooit iets gebeurd was... Alsof ik nooit de worst case scenario van opnieuw rijexamen doen voorbij had zien flitsen... Alsof ik nooit de even worse case scenario voorbij heb zien flitsen van uuuurenlang op 't politiebureau moeten zitten en ondervraagd worden met alleen zo'n verblindende spot op je gezicht terwijl je met handboeien op je rug denkt dat je echt de grootste misdadiger ever bent...

Hoorde 'm in de auto...

juliette@onsmail.nl — Thu, 03 Dec 2009 23:00:00 +0100

... en vond 'm lekker...

Hyvers, klik hier!

Eind goed, al goed

juliette@onsmail.nl — Sun, 15 Nov 2009 11:04:00 +0100

Uiteraard gingen zoonlief en ik naar This Is It... Ik vond 't iets dat eigenlijk gewoon bij de opvoeding hoorde... Grappig was 't dat er zowat 2 generaties (ja, officieel maar eentje maar omdat ik 'n stokoude moeder ben, zijn 't er 2) tussen ons in zitten maar we beiden MJ toch wel 'n rasartiest vinden...

Ik kocht kaartjes via internet voor de woensdagochtend in de herfstvakantie... 't Was de eerste voorstelling na de wereldwijde première... Zo hoefden we niet in de rij te staan... Wij zijn ook van die typische hollanders die 't natje en droogje stiekem meenemen omdat versnaperingen in de bioscoop vet belachelijk duur zijn... Dus voor eten en drinken hoefden we ook niet in de rij...

Totaal shocking was 't toen we, ruim op tijd, in de bioscoop arriveerden... Je kon werkelijk over de koppen lopen maar wij hadden onze kaartjes gelukkig al... We hoefden de print slechts bij de automaat te laten scannen en we konden naar binnen... Bij de 5 automaten stonden zo'n 10 mensen per automaat... Ik had voor alle zekerheid 3 prints meegenomen, eentje van de mail van Pathé, eentje van de site van Pathé en eentje van 't betalingsbewijs... Kon niet fout gaan, dacht ik... Joh, had ik 't even mis zeg...

De eerste automaat scande geen van de 3 barcodes die op de prints stonden... De tweede ook niet en de derde tenslotte ook niet... Automaat 4 en 5 ging ik niet meer proberen... Ik had zoonlief al in de ellelange rij voor de kassa's gezet om toch nog iets van tijdwinst te creeëren... En ondertussen werd ik steeds pissiger... 't Zag er naar uit dat we ontzettend te laat zouden komen en 'n deel van de film zouden missen... Ik vond dat bijzonder irritant... Temeer omdat ik niet voor niets via internet kaartjes had gekocht...

Met frisse tegenzin moest ik zoonlief dus gezelschap gaan houden de rij... Ik besloot bij 't meisje van de kassa te informeren waar ik 'n klacht in kon dienen... Hoewel ik dicht tegen 't kookpunt aan zat, zou ik 't beleefd vragen en afwachten hoe ze zou reageren... Voor ons in de rij stond 'n oma die met haar kleinkind naar de film ging en tijdens 't wachten klaagden we tegen elkaar...

Toen die oma aan de beurt was hoorde ik dat ze naar de Sinterklaasfilm ging die 'n half uur later dan die van ons begon... Sissend zei ik tegen zoonlief dat dat mens ons dan best even voor had kunnen laten gaan zodat wij niet al te veel van onze film zouden missen... Wat 'n trut!

Uiteindelijk stonden we na 'n dikke 20 minuten wachten in de rij aan de kassa, de film was al 'n kwartier bezig... Zoonlief begon zich alvast te schamen omdat ik zou gaan staan klagen... Heel beleefd vroeg ik waar ik 'n klacht kon indienen... Waarom, als ik vragen mag, was haar reactie... Omdat ik 's stijlloos vond dat we vet te laat waren door hun schuld. 't Meisje zei dat 't haar speet maar dat 't zo druk was omdat 't herfstvakantie was... Ik zei dat zij er niets aan kon doen maar dat de hoge bazen van te voren konden weten dat 't druk zou worden en daarop konden inspelen door in ieder geval meer kassa's op te doen en dus meer mensen in te zetten...

Omdat ik 't blijkbaar scheen te menen en waarschijnlijk toch ietwat opgefokt overkwam, bood 't onschuldige meisje ons spontaan iets te drinken aan... Uiteraard nam ik haar aanbod na 'n snelle rekensom meteen aan! Zes euro veertig kregen we als excuses kado...

Toch nog netjes opgelost, vond ik... Hm, brutalen hebben de halve wereld, dacht ik... En de niet brutalen de andere helft, concludeerde ik erachteraan... Ondanks dat was ik wel wederom trots op mezelf dat ik als de bescheidenheid zelf niet braaf m'n mond had gehouden...

Boos? Diep teleurgesteld?

juliette@onsmail.nl — Sat, 14 Nov 2009 12:16:00 +0100

Tjonge jonge, wat neem je normaal emailverkeer toch voor vanzelfsprekend... En tjonge jonge, wat kun je 't als provider toch niet maken wanneer je al 4 (!) dagen er niet voor kunt zorgen dat normaal emailverkeer gewoon mogelijk is... En tjonge jonge, wat is 't rete vervelend als je zakelijk afhankelijk bent van dat normale emailverkeer!

Als sinds woensdag ligt OnsBrabantNet (what's in a name?) op z'n kont op 't gebied van emailverkeer... Met als gevolg dat ik op m'n reguliere adres(sen) niets kan ontvangen en verzenden... Nu heb ik de backup van m'n zakelijke adressen maar helaas gaat de uitgaande mail in Outlook via OnsBrabantNet... Niet al te problematisch want ik kan terecht op webmail...

Maar webmail is behelpen... Zwaar behelpen... Alsmaar inloggen, geen notificatie bij nieuwe mail... Geen fatsoenlijke handtekening die je kunt instellen (ik vind 't nu eenmaal belangrijk dat 'n mail op zakelijk gebied er in alle opzichten professioneel uitziet)... Linken die bij aankomst niet of raar blijken te linken... Stomme lettertypes die zomaar verschijnen terwijl ik m'n voorkeurs lettertype instel en bovendien de HTML-knop aanvink...

Al 3 dagen belooft OnsBrabantNet op de site dat in de loop van de volgende dag 't emailverkeer weer op gang zal komen... En al 3 dagen zitten ze gewoon te liegen... Ik wil restitutie! Ik ga niet 't volle pond betalen voor iets dat ik niet krijg... Ik ben boos! Nee, ik ben diep teleurgesteld, dat klinkt veel erger...

Spooky

juliette@onsmail.nl — Sat, 07 Nov 2009 13:25:00 +0100

"Mam!! Kom 's snel! Volgens mij is m'n Hyves gehackt ofzo!"

Ik zat, om beurten, achter m'n pc en laptop te zweten boven 'n webdesignblufgevaldinges... Natuurlijk had ik tegen 'n opdrachtgever gezegd dat ik iets wel kon maar in werkelijkheid wist ik bij god niet hoe 't moest... Ik moet ophouden met bluffen... Alhoewel ik 't toch meestal wel voor elkaar krijg en dan ben ik reuze trots op mezelf en dat geeft dan weer 'n voldaan gevoel... Nee, ik blijf toch nog wel even bluffen, denk ik...

En zoonlief zat op zijn kamer, degene naast de mijne, achter zijn computer te Hyven dus... Toen ik me van m'n werk af kon trekken en op z'n kamer kwam om de hackpraktijken te aanschouwen zat er 'n nogal verbaasde of eigenlijk meer verschrikte zoonlief met z'n handen omhoog naar z'n beeldscherm te staren.

"'t Was zooo eng! Ik deed helemaal niks en m'n muis ging vanzelf over 't scherm en klikte vanalles aan! Maar nu doet ie ineens weer normaal"... Hm, vreemd maar omdat ik verder niets raars meer zag gebeuren en de batterijen van z'n muis nog niet leeg waren (de enige reden van raardoenerij die ik kon bedenken) liep ik weer terug naar m'n werkkamer en ging verder waar ik mee bezig was...

Ik test m'n gefreubel altijd op 3 beeldschermresoluties en in 4 browsers omdat 't er te allen tijden mooi uit moet zien... Helaas werken niet alle browsers op dezelfde manier en ben ik soms nogal aan 't kloten om 't een en ander perfect te krijgen... Nu was ik dus én op m'n laptop én op m'n pc aan 't testen...

"Mam, kom nou nog 's hier!! 't Is echt niet normaal meer hoor!" Zuchtend keerde ik terug naar zoonlief waar ik op z'n beeldscherm uiteraard weer 'n stilstaand pijltje zag staan... "Hij deed 't net echt weer hoor!" verdedigde zoonlief zichzelf... "Blijf jij nou 's hier en dan ga ik even naar hiernaast"... Ergens vond ik dat niet prettig want er zou zomaar ineens iets onverklaarbaars gebeuren en dan zou ik helemaal en moederziel alleen zijn met dat onverklaarbare...

En laat nou inderdaad 't pijltje uit zichzelf als 'n bezetene over 't beeldscherm heen gaan schieten!! Gatverdamme!! Echt wel rete eng!

Helemaal onverklaarbaar bleek 't tafereel niet te zijn... Zoonlief had namelijk plaats genomen achter m'n laptop die voorzien is van 'n draadloze muis... Bovendien is de pc van zoonlief ook voorzien van 'n draadloze muis... Dus meer dan waarschijnlijk zaten beide muizen op dezelfde frequentie waarbij mijn muis blijkbaar de macht overnam... Of zoiets... Denk ik... Hoop ik... Toch???

Over, uit, sluiten!

juliette@onsmail.nl — Wed, 28 Oct 2009 21:21:00 +0100

:-)

Kruistocht in Spijkerbroek

juliette@onsmail.nl — Mon, 26 Oct 2009 23:50:00 +0100

Hij stond te straaaalen! Te midden van z'n 3 medegastacteurtjes... Helemaal vooraan op 't podium... Z'n naam werd zelfs genoemd: Met speciale dank aan...

Zo'n 3 kwart van de voorstelling hing hij, lag hij, at hij, liep hij, crepeerde hij, zong hij, vocht hij om brood en ging hij eerbieding in gebed toen iedereen dat deed... In z'n vieze gezicht, in 'n bruine maillot, rare schoenen, voddenjurk en met z'n middeleeuwse mutsje op...

En terwijl hij (en de rest van de cast) de staande ovatie in ontvangst nam, waren z'n vader en ik hysterisch in de weer om stiekem toch die ene ultieme foto te maken... Uiteraard is die mislukt maar gelukkig hebben we de supergave herinnering nog...

Reflectie

juliette@onsmail.nl — Thu, 22 Oct 2009 22:48:00 +0200

Onze Obi was z'n überhippe halsbandje met trendy mini boerenzakdoekje verloren... Kwijt! Nergens te vinden! Heb 'm ernstig toegesproken en 'm weer naar buiten gestuurd om 'm te zoeken want ik verdenk 'm ervan dat hij gewoon weet waar ie 'm afgewurmd heeft en achteloos heeft laten liggen...

Vervolgens deed hij net of ie daadwerkelijk ging zoeken maar niets kon vinden... Bij terugkomst boog hij zich tevree en bevrijd halsbandloos over z'n etensbakje en assepoesterde hij de lekkere (lees dure Tompoes) tussen de vieze (lees goedkope Lidl) brokjes uit... Dat doen ze dus hè, allebei! Ik meng namelijk die dure en die goedkope brokjes door elkaar en ze vissen er echt de Tompoesjes uit... De zeikerds! (Maar dat vind ik nou ook weer leuk aan katten, dat slimme gezeik...)

Zoals bekend wil ik niet dat mijn katten halsbandloos rondbanjeren en dus moesten er nieuwe bandjes komen... Ook die van Eppo was aan vervanging toe want 't was nogal rafelig en smoezelig geworden... Vooral omdat hij meestal vergeet dat z'n trendy mini boerenzakdoekje telkens tussen z'n tong en z'n vacht zit als hij zich wast (verder is hij ook rete-intelligent hoor ;-))...

Helaas had de Boerenbond maar 1 überhip halsbandje met trendy mini boerenzakdoekje hangen en waren de rest van de bandjes te goud (ieuw!) en te bling bling (zoveel mieterigheid wil ik ze ook weer niet aandoen)...

Ik besloot over te gaan op iets anders... Iets verkeersveiligs... En wel eentje met reflectie... Stoer zwart uiteraard maar afgewerkt met 'n reflecterend biesje... Ook best bling bling maar niet voor schut zal ik maar zeggen...

Obi liet zick zo mak als 'n lammetje van z'n nieuwe accessoire voorzien... Eppo daarentegen moest ik in de houdgreep nemen, z'n oren uit z'n nek peuteren want anders kreeg ik 't ding niet om en 'm tienduizend keer zeggen dat ik 'm echt niet ging vermoorden (ik zei al, verder is hij echt rete-intelligent)...

Nu lopen beide heren dus vreselijk veilig verlicht te wezen... Toen zoonlief en ik vanavond nietsvermoedend tv lagen te kijken wandelden er ineens 2 refelcterende streepjes achter elkaar de schaarsverlichte woonkamer door...

Met uitsterven bedreigd

juliette@onsmail.nl — Fri, 16 Oct 2009 23:07:00 +0200

En dan praat ik over mijn familienaam... Op zich is 't 'n stomme naam... Vooral als je 'm in 't engels of frans vertaalt... Maar ik heb 'm nu eenmaal en dus doe ik 't er gewoon maar mee...

Nu wil 't feit dat er geen mannelijk nageslacht is dus zal de naam met 'n hoge mate van zekerheid hier uitsterven... Tenzij zoonlief over z'n hart strijkt en toch de achternaam van z'n mams zou willen gaan dragen... Ik heb 't 'm voorzichtig gevraagd en hij zei nee... De reden? Hij vindt 't 'n stomme naam...

Nu wil 't feit dat die achternaam me ineens tot 'n chatsessie van 3 uur met m'n, letterlijk verre neef, in New York heeft gebracht... Dit alles doordat m'n ouders 'n weekje de Big Apple hebben bezocht en meteen maar 'n familiebezoekje hebben afgelegd...

'n Snelle Googlecheck waarbij de naam uiteraard meteen nummero uno scoorde (wie heet er in godsnaam nou zo in de States? Hij is amper uit te spreken in 't engels) leidde me naar LinkedIn en Facebook... Via die wegen contact gelegd en zoals eerder gezegd, online kennis gemaakt... Ik die nooit chat (zooo tijdrovend), ik die nu in 't engels moest tikken op 'n zo leesbaar mogelijke manier... Even voelde 't als 'n wonder der techniek, op 't zelfde moment typen met 6 uur tijdsverschil...

M'n neef heeft nog 'n broer en die heeft 2 zoontjes... Dus in Amerika zal m'n naam voorlopig nog wel 'n tijdje doorleven... Ergens ben ik eigenlijk best wel jaloers op hun daar overseas... Ondanks dat 't op zich echt 'n stomme naam is...

This is it

juliette@onsmail.nl — Mon, 12 Oct 2009 08:59:00 +0200

Quotes van de dag

juliette@onsmail.nl — Mon, 05 Oct 2009 23:10:00 +0200

"Wha kijk jij!", zei hij met 'n overduidelijk marokkaans accent... "Ik wheet jouw huis te whoonuh", zei hij daarna met 'n behoorlijke surinaamse tongval... Hij weet van tv en internet hoe 'n niet-blanke eruit ziet maar heeft er nog nooit een in 't echt gezien. Hij kan ze eg whel goed imiteren... Denkt ie...

Wat zal 't 'n eyeopener voor 'm zijn als hij volgend jaar geconfronteerd wordt met allerlei 'buitenlandse' invloeden om 'm heen. Want zo wit als z'n basisschool is, zal z'n middelbare niet zijn...

Hij zal met 'n hoge mate van zekerheid heel wat toontjes lager gaan zingen en bovenal praten...

De eerste

juliette@onsmail.nl — Mon, 28 Sep 2009 08:30:00 +0200

't Kwaad is geschied, 't leed geleden... Ik heb er 2 nachten van wakker gelegen (oké, de hoofdzakelijk omdat ik wakker werd door m'n gehoest... Als ik dan wakker ben ga ik piekeren en kan ik niet meer slapen)...

Zoonlief ontdekte 'm en in eerste instantie geloofde ik 'm niet... Maar ik had 'm wel moeten geloven... Hij zat er echt... 't Was niet mijn schuld maar de schuld van 'n een of andere onverlaat die 't fatsoen niet had om even 'n briefje achter te laten...

Voor de ontdekking had ik nog 'n humeur om door 'n ringetje te halen omdat we verblijd werden met 3 cheesburgers die we niet betaald of besteld hadden maar wel hadden gekregen...

Na de ontdekking had ik 'n pesthumeur...

't Kwaad is geschied en ik moet ermee leren leven want de kosten wegen niet af tegen de baten...

Ik heb de eerste deuk in m'n bolide en de eerste deuk is de meest erge die er bestaat...

Slecht

juliette@onsmail.nl — Sun, 27 Sep 2009 16:19:00 +0200

Oorverdovende stilte hier op 't blogje... Bulderend hoesten doet mijn lijf (verre van charmant en ladylike)... Daarbij komt 'n hoop gewerk voor de baas en nog meer gewerk voor m'n eigen tokootje...

Zoonlief in toom houden; hij is skateboardverslaafd en heeft z'n judocarriere aan de wilgen gehangen... 't Eerste rijst inmiddels de pan uit en ik moet paal en perk gaan stellen want thuis- en huiswerk dreigen er onder te lijden.. 't Tweede vind ik meer dan treurig maar zelfs dreigen met de dood kon 'm er niet van weerhouden om te stoppen met iets waar hij best goed in was (2x judopak in de aanbieding, anyone?)...

De hoestdrank met codeïne begint te werken... Ik geloof er niet in want na 'n week gaat 't meestal toch vanzelf over... Ononderbroken nachten zouden prettig zijn... Ik hoef overdag geen neusdruppels meer te gebruiken...

Zoonlief blijkt ondanks z'n teleurstellende werkhouding wel Havo-niveau te scoren...

't Contact met die ene is hersteld en dat is fijn...

Druk met van alles en veel... Slechte redenen om niet te schrijven...

Klaploper

juliette@onsmail.nl — Sun, 20 Sep 2009 12:01:00 +0200

Ondanks dat ik lichtelijk lijd aan 'n beginnende mexicaanse griep (ofwel ik ben snot maar dan ook snotverkouden) wil ik toch nog even 'n kleine anekdote 't www inwerpen...

Ik wist zeker dat ik de brokjes van de katten netjes ín hun bakjes had gedaan... En ik wist zeker dat ík 't had gedaan... Zoonlief heeft nogal de neiging niet te kunnen mikken dus gooit hij alles ernaast... Aangezien zoonlief puber en dus liever lui dan moe is, voorziet hij slechts zelden de katten van voedsel... Vandaar dat ik dus zeker wist dat ík 't had gedaan...

Toen ik en passant de kattenbrokjesbakjes passeerde zag ik plots dat alles er ongeveer naast lag in plaats van erin... Even twijfelde ik of 't deze morgen toch niet zoonlief was geweest die mis gemikt had... Mopperend (ik was net met de stofzuiger in de weer geweest) gooide ik alles er weer in...

Nietsvermoedend liep ik later wederom de keuken in toen zowaar mijn ogen uit m'n kassen rolden van verbazing... 't Tafereel dat ik daar aanschouwde was allerminst normaal... Uitermate brutaal zelfs... En getuigend van 'n enorme dosis moed...

Er zat namelijk 'n zwart/witte vogel totaal relaxed zich tegoed te doen aan de kattenbrokjes... Hoogstwaarschijnlijk was hij de eerdere dader die de ravage had veroorzaakt want hij was niet bepaald zonder te knoeien aan 't snaaien geslagen...

't Enige dat ik uit kon brengen was: "Hee, ga 's weg jij!" Hopende dat hij niet door 't raam naar buiten wilde maar 'n paar hopjes naar links zou zetten en daar 't gat van de deur zou vinden... 't Rampscenario van alweer 'n vogelachtervolging door m'n huis schoot door m'n gedachten...

Gelukkig leek hij me te begrijpen en omdat hij al eerder was komen eten had z'n ieniemini hersentjes vast de weg naar de vrijheid goed in zich op genomen... Hij hipte op z'n dooie gemakje naar links en naar buiten... Vervolgens spreidde hij z'n vleugels uit en ging in de boom in m'n achtertuin op z'n dooie gemakje uit zitten buiken en zich voorbereiden op wat makkelijk te verkrijgen eten... Zijn toetje... Mijn druiven...

Nou?

juliette@onsmail.nl — Sat, 12 Sep 2009 20:34:00 +0200

Herinnert u zich deze nog?

Wat 'n gelul...

Auditie, deel 2

juliette@onsmail.nl — Thu, 10 Sep 2009 16:02:00 +0200

Afgelopen zondag stonden we uiteraard bij de verkeerde ingang voor de langverwachte auditie... Na wat navraag gedaan te hebben werden we naar de artiesteningang (toe maar) gedirigeerd... Aldaar kwam zoonlief 'n aantal bekenden tegen van z'n musicalles... Dat maakte alles 'n beetje minder eng... Alhoewel ik niet erg de indruk had dat meneer op was van de zenuwen... Ik daarentegen was nogal plaatsvervangend zenuwachtig... Maar dat is de aard van dit beestje...

Als ik aan audities denk, denk ik aan refereintje, coupletje en houdoe en bedankt... Yep, ik kijk af en toe Popstars en meestal So you think you can dance... Ja, ik ben triest, ik weet 't maar 't maakt me niets uit... In dit geval was 't totaal maar dan ook totaal anders... Zoonlief heeft gewoon ongeveer driekwartier op 't podium gestaan... In 'n zaal vol met publiek... In plaats van tegenover de in de mail beloofde 3-koppige jury... 't Was open dag in 't Parktheater en dus waren de zalen voor eenieder toegankelijk...

In den beginne moesten ze acteren... Ofwel de Kruistochtscene spelen terwijl ze 't uit hun hoofd geleerde lied ten gehore brachten... 'n Kruistocht is zwaar en lang dus moesten de kinderen zwak, ziek, misselijk en zielig zijn... Ik was tot tranen toe geroerd (what's new)... Zo'n 30 kinderen die zonder dat ze ooit met elkaar geoefend hadden zo mooi zwak ziek, misselijk en zielig 'n rondje door de zaal strompelden... Terwijl ze netjes allemaal tegelijk zongen...

Daarna was 't solotijd... Er werden 4 microfoons geplaatst en elk kind moest enkele regels uit 't lied zingen... Zoonlief was als 3 na laatste aan de beurt... Z'n Kinderen voorrr Kinderen-r en z'n harrrrde g had ie leuk geoefend (blijkt 't toch 'n belgische productie dus zachte g is geoorloofd) en 't ging gans nicht schlecht... Hij had geluk dat hij net niet 't stuk had met lange, hoge uithaal, dat had waarschijnlijk minder appetijtelijk geklonken...

Nadat alle kinderen de revue hadden gepasseerd, werden er 12 uitgehaald om nogmaals naar voren te komen en om de beurt plaats te nemen achter de microfoon... Zoonlief was erbij! Of dat goed of juist slecht was, wisten we echter niet...

Als allerlaatste stond meneer moederziel alleen voor 'n volle zaal toen hij net 'n stuk moest doen dat behalve in canon ook nog eens tweestemmig was... Tja, en dat hadden we niet geoefend... Hij kreeg 'n totale black-out! Gelukkig vond de regisseur 't toch 'n beetje oneerlijk en verzocht de muziek weer van voor af aan te laten beginnen... En daar ging 't weer mis... Ineens wist de geluidsman niet meer hoe de op de zaalapparartuur aangesloten iPod werkte... Met als gevolg dat m'n immer coole dude ongeveer 'n halve minuut langer in z'n eentje moest afwachten wanneer hij nou eindelijk van alles af zou zijn... Nonchalant en schijnbaar relaxed met z'n handen in z'n zakken (van wie heeft hij 't!!??) liet hij 't over zich heen komen en zong later ietwat krakkemikkig de laatste regels van de hele auditie..

Daarna was 't wachten op de uitslag... Uit zo ongeveer 100 kinderen zouden slechts 4 figuranten uitgekozen worden en via mail zouden we 'n ja of 'n nee krijgen... Uiterlijk aanstaande zaterdag zou iedereen verwittigd zijn... We schatten onze kansen niet al te groot in dan zou 't niet zo tegenvallen...

Na 3 dagen zonder resultaat mail checken hadden we de hoop al helemaal opgegeven... Totdat we vanmorgen de verlossende mail in onze mailbox vonden... 't Is bijna ongelooflijk maar toch echt wel waar! Hij is geselecteerd!! Hij mag meedoen!! Menn, ben ik weer apetrots op m'n superdude zeg! Heeft ie toch wel indruk gemaakt met z'n lange blonde haar (dat hadden ze natuurlijk in de middeleeuwen) en z'n fuchsiaroze t-shirt met "Here comes trouble" (doe maar aan, valt in ieder geval op) erop... Wellicht heeft toch dat gemuts met die muziek in z'n acte de presence nonchalance de doorslag gegeven... Enfin, die analyse heeft geen zin... 't Is 'm gelukt en dat is 't enige dat telt!

Mijn uitzicht vandaag

juliette@onsmail.nl — Mon, 07 Sep 2009 20:20:00 +0200

Of je je vehikel even ergens anders kunt parkeren zeg...

Gezellie (not!)...

Overigens staan er verdachte teksten op de wielen:

Na-trekken staat erop dus... Maar 't kan natuurlijk ook nat-rekken zijn... Alhoewel ik me niet echt iets bij dat laatste voor kan stellen...Hm, ik kan ineens hele enge verhalen verzinnen bij dit tafereel voor m'n huis...

Zooo lekkerrrr

juliette@onsmail.nl — Sat, 05 Sep 2009 16:03:00 +0200

Die stem, die sound, dat getokkel op die gitaar... Sooo laid back...

Mam? Please??

juliette@onsmail.nl — Fri, 04 Sep 2009 13:57:00 +0200

Mam, krijg ik de Samsung S17956Jet7894532i?
Mam, mag ik 'n NY baseballpet? Maar dan niet zo'n nepperd... Zwart-wit geruit moet ie zijn
Mam, ik móét 'n nieuw deck (=bovenkant van 'n skateboard) want m'n oude is gechipped (huh? wattuh? ondertiteling graag!)... Dus gaan we alsjeblieft, alsjeblieft naar 100%?
Mam, krijg ik de LG cookiedingeschristalhutseflutse? Maar dat moet wel nu want de aanbieding is maar tot vrijdag geldig... Please? Please??
Mam, ik móét nieuwe skate(board)schoenen en 't moeten wel Vans of DC's zijn natuurlijk
Mam, nou zitten er echt gaten in m'n spijkerbroek op plaatsen waar ik ze liever niet heb... Ik móét dus 'n nieuwe spijkerbroek... 'n Rags ofzo...Oké, van H&M mag ook wel...

Uhm, nee want je hébt nèt 'n nieuw mobieltje!
Nee, want je stikt van de petten die je nooit op hebt omdat 't stom staat bij je haar
Regel dat maar met je vader (evil grin ;-))
Neehee, want je telefoon is nog geen half jaar oud
Wat is er mis met je oude?
Je hebt nog duizend broeken in je kast hangen

Dat waren even wat hebbuh, hebbuh, hebbuh van zoonlief gedurende de afgelopen 3 weken wanneer hij even gezwellig langs kwam om te zeggen dat hij me vreselijk miste (haha, not!)... En ja, ik ging erop in maar 't bleven allemaal nee's (soms kan ik best consequent zijn... Hm, t is meer uit noodzaak in dit geval want ik heb nog immer geen geldboom in m'n achtertuin en er groeit al helemaal geen geld op m'n rug)...

Zodra er nu 'n 'Mam' komt waarin al iets van 'n vragende toon zit, ben ik meteen op m'n qui vive en zeg 'm kort en duidelijk: "Lieverd, je mag alles vragen, zolang 't maar geen geld kost!! "Scheelt me 'n hoop onderhandelingen... Uiteraard ben ik dan 'n superstomme moeder van wie nooit iets mag... Ach, so be it dan maar... Hij zal in z'n leven nog wel grotere teleurstellingen te verwerken krijgen... Zo kan hij klein beginnen en er alvast aan wennen...

Nazomer?

juliette@onsmail.nl — Wed, 02 Sep 2009 21:16:00 +0200

Weeronline is totaal vernieuwd... Nogal schokkend en best irri, kan nu niks meer vinden... 't Is net alsof je in 'n vreemde supermarkt komt waar je eerst uren rond moet dolen voordat je bij de koekjes bent...

't Was trouwens ook erg eng om te zien dat ze wisten waar ik woonde... Ik klikte tikte gewoon weeronline.nl in en daar stond pontificaal de naam van 't gat waar ik me bevond... Ik ga ervan uit dat 't iets met IPadressen te maken heeft... Ware ik in Timboektoe dan zal 't met 'n hoge mate van zekerheid Timboektoe opleveren...

Zij waren de enige die de voorspellingen tot 6 dagen vooruit deden en dat was ik nu kwijt... Na 'n jaar navigeren vond ik 't uitgebreide weergebeuren (hm, ligt ietwat aan mij, ik ben lui en wil meteen vinden wat ik zoek en ga geen tig meter aan website lezen maar 't bleek overduidelijk aangegeven)...

Inmiddels blijkt dat ze zelfs 14 dagen vooruit kunnen voorspellen! En als ik ze moet geloven wordt 't volgende week weer vet zomer!! Jééhéé!! Zal maar niet te vroeg juichen want voor 't zelfde geld zitten ze er totaal naast dus eerst maar 's even afwachten of ze werkelijk weten wat ze doen daarow...

Nostalgia

juliette@onsmail.nl — Fri, 28 Aug 2009 10:35:00 +0200

Ik ben fantastisch! Al zeg ik 't zelf... De zoektocht naar voor 'n dubbeltje op de eerste rang is gisteren ten einde gekomen en met 'n daverend succes!

'n Spiksplinternieuwe, precies (mwoah, bijna) zoals zoonlief 'm wilde voor net iets meer dan 'n (je-koopt-andermans-rommel-en-gebreken)2dehandsje... Helaas was ie niet afgemonteerd en zat ie in 'n doos, in driehonderdduizend onderdelen...

Gelukkig liep de sterke meneer met ons (ik leende zoonlief even van z'n vader) mee naar de auto en gaf ie instructies hoe ik welk neerklapbaar deel van de achterbank moest neerklappen zodat 't gevaarte in m'n dinkytoy paste... Hij bleef maar u tegen me zeggen... Ik zei dat ik 'm ging slaan als hij dat nog één keer deed...

Thuis gekomen belde zoonlief z'n vader dat 't nog 'n half uurtje langer zou duren... Na dat half uurtje belde hij weer... Uiteindelijk werd 't 'n uur en 'n kwartier eer 't ding in elkaar zat... 't Instructieboekje hadden ze er net zo goed niet bij hoeven doen... Zelfs met m'n leesbril en 'n lamp op volle sterkt ontdimd, kwamen we er amper wijs uit...

Zoonlief blijkt overigens totaal a-technisch, heeft ie niet van mij...

Maar wat is 't 'n mooike! Eigenlijk wil ik ruilen want die van hem is veel degelijker... Heeft 'n zwarte ledkoplamp en geen dynamo... Supergave velgen (dubbelwandig aluminium, wellicht scheelt dat in slagen), 'n zadel dat niet van echt leer te onderscheiden is en prachtig is doorgestikt... Maar liefst 2 bijgeleverde sloten en gratis snelbinders (ga die maar 's kopen, kost kapitalen) en ook nog ergonomisch gevormde handvatten...

Z'n vader bood aan om 't hele gebeuren bij hem nog 's goed vast te draaien maar ik ben er vast van overtuigd dat dat uiteraard niet nodig zal zijn... Ik ben immers reuze zelfstandig en bovendien fantastisch...

Neuroot

juliette@onsmail.nl — Thu, 27 Aug 2009 08:58:00 +0200

Iets meer dan 'n jaar na dato belt m'n moeder vanmorgen met de opmerking dat er vannacht poging tot inbraak is geweest bij hun in huis... Ik lag nog in bed en durfde ineens niet meer naar beneden om te kijken of hier alles nog potdicht zit en m'n tv nog aan de muur hangt (verder valt er hier niks te halen)...

Aangezien ik toch ooit beneden moet zijn want anders verhonger ik bijvoorbeeld, schraapte ik al m'n moed bij elkaar en liep ik samen met Eppo de trap af... Hard tegen 'm pratend om zo nog weg te jagen wat er weg te jagen viel... 't Sloeg nergens op want m'n ouders wonen hartstikke aan de andere kant van 't dorp dus de kans dat hier iemand ongewenst zou komen koekeloeren was minimaal, zoniet nihil... Maar toch, ineens heb je gewoon 'n enorme terugval, dat kun je niet tegen houden, gaat vanzelf...

M'n vesting bleek gelukkig nog immer 'n vesting en ineens bedacht ik me dat ik inmiddels al dik 'n jaar nog iedere avond braaf 't hele afsluitritueel doe en m'n tas veilig verstop... Best neurotisch eigenlijk...

It's alive

juliette@onsmail.nl — Wed, 26 Aug 2009 22:49:00 +0200

Toen er leven begon te ontstaan in m'n afwasmachine en de vuile vaat zowat pootjes kreeg omdat ik 'm in m'n eentje echt niet in 'n week gevuld krijg heb ik besloten gewoon ouderwets te gaan afwassen...

Hiermee is onomstotelijk 't bewijs geleverd dat 'n eenpersoons-huishouden (ah, hoe triest klinkt dat, gelukkig is 't maar tijdelijk) ongeschikt is voor 'n vaatwasser...

Gisteren

juliette@onsmail.nl — Fri, 21 Aug 2009 20:05:00 +0200

Eerst was 't heel heet... Heel erg veel te heet... Ondraaglijk heet... Ik ben te oud voor die hitte... In de trein toonde ik tekenen van smelten... Zelfs onder de beschutting van mijn rijkelijk met druiven behangen overkapping was 't te heet...

Daarna ging 't heel hard regenen, stormen en onweren... Heerlijk! Alle ramen tegenover elkaar open en door laten waaien met die hap...

Na 't door 't KNMI overgewaardeerde noodweer kleurde 't zelfs binnen oranje-rood...